*** ตัวกระทำ...หมายถึง ? ****

*** ตัวกระทำ ****

ตัวกระทำ....คือ สิ่งที่เกิดขึ้นทุกครั้ง เมื่อเกิดการกระทำขึ้นมา
ตัวกระทำ...เปรียบเสมือน รูปถ่าย...เหมือนถ่ายวีดีโอไว้
ภาพ เหล่านี้....จะไม่สูญสลาย จะติดตัว คือ ติดกับดวงวิญญาณของเราตลอดไป
ตัวกระทำ เหล่านี้....เหมือนเก็บไว้ในย่ามประจำตัวของเรา
ไม่ว่า การกระทำ นั้น...จะดี หรือ ไม่ดี... จะตั้งใจทำ หรือ ไม่ตั้งใจทำ...ก็จะถูกเก็บสะสมติดตัวไว้

ระหว่าง ที่มีชีวิต....ผลของตัวกระทำ จะส่งผลย้อนกลับมาตอบแทน ถึงตัวเราอยู่ตลอดเวลา
เช่น โชคดี โชคร้าย มีลาภ มีอุบัติเหตุ มีสุข มีทุกข์ มีอุปสรรค ....
การย้อนกลับมา "ตัวกระทำ"....ก็คือ "กรรม" นั้นเอง
ตัวกระทำ....จึงเป็นเหตุผลใน กฎแห่งกรรม

เมื่อ...เราตายไป..."ตัวกระทำที่ทำได้ จะจัดสรรการไปเกิดใหม่ให้กับเรา
ว่าจะไปเกิดในสังขารแบบใด ที่ไหน เช่น มนุษย์ สัตว์ ต้นไม้
ตัวกระทำของเรา....จึงเป็นตัวกำหนด "ชะตาลิขิต" ของตัวเราเอง

ตัวกระทำ....เป็นสิ่งที่ไม่ตาย ไม่สูญสลาย คงอยู่ชั่วกัปชั่วกัลป์
ตัวกระทำ....จาการกระทำที่ดี....คือ สิ่งที่เราต้องตั้งใจสะสมให้มากที่สุด ในระหว่างที่มีชีวิตอยู่
ตัวกระทำ...คือ บารมีที่เราสะสม
ตัวกระทำ....คือ สิ่งที่จะจัดสรรให้เรา ... หลุดพ้นเข้าสู่ “นิพพาน”

สัจจะ...คือ การตั้งใจจริงในการกระทำ...เพื่อให้เกิด “ตัวกระทำ” ขึ้นมา
การปฏิบัติสัจจะ เป็นประจำ....คือ การสะสมบารมีให้กับตนเอง
สัจจะ.... คือ หนทางตรงในการปฏิบัติของมนุษย์...ที่จะทำให้เราพ้นทุกข์
สัจจะ...ทำให้หลุดพ้นจากนิสัยสันดาน ...หลุดพ้นจากกองกิเลส
สัจจะ....คือ สิ่งที่นำให้เราหลุดพ้นเข่าสู่ “นิพพาน”

ตัวกระทำ...ไม่ตาย ไม่สูญสลาย
นิพพาน....ไม่ตาย ไม่สูญสลาย
ตัวกระทำ....คือ....นิพพาน นั้นเอง

สัจจะ....จึงเป็นแก่นสารในศาสนศาสตร์
สัจจะ...เป็นการปฏิบัติที่เดินไปตามทางของ “หลักสัจจะธรรม”
นั่นคือ....... “ตัวกระทำมีจริง ตัวกระทำไม่ตาย ตัวกระทำมีผลตอบแทน”
ผลการกระทำ....จึงเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ประมาณค่าไม่ได้

- “ หนุมาน ผู้นำสาร ”

 

*** ผลตอบแทน ที่ย้อนกลับมา ****

เมื่อเกิดการกระทำขึ้นมา....
ไม่ว่า จะตั้งใจ หรือ ไม่ตั้งใจ จะเจตนา หรือไม่เจตนา
จะหวังผล หรือ ไม่หวังผลตอบแทนก็ตาม
ทุกการกระทำ นั้น ล้วนเกิด "ตัวกระทำ" ขึ้นมา และติดตัวเราไป
แม้ว่า บุคคลจะไม่หวังผลจากการกระทำนั้น
แต่ ตัวกระทำ ก็จะต้องส่งผลตอบแทน อยู่ดี...ซึ่งจะแปลงมาในรูปแบบใด เราไม่อาจทราบได้
ตัวกระทำ จะจัดสรรชีวิตเราต่อไป
เมื่อ กรรม เดินทางมาถึง...อันตรายจะเกิด....แต่หากว่ามี "ตัวกระทำ" ซึ่งก็คือ บารมี เพียงพอ
ตัวกระทำ จะจัดสรรให้ โชคดี รอดพ้น คล้าวคลาด อย่างปฏิหาริย์
การย้อนกลับมาเป็นผลตอบแทนของ ตัวกระทำ...จึงไม่ได้หมายถึงเป็นรูปวัตถุเท่านั้น แต่อาจจะเป็นนามธรรม หรือ เป็นเหตุการณ์ก็ได้

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

หินหนึ่งก้อน....เอาไปบูชา กราบไหว้ทุกวัน...ก้มีตัวมีตนได้เพราะผลของการกระทำ...ก่อให้เกิด "ตัวกระทำ" ที่ไม่ตาย และมีผลตอบแทนถ้า...กราบไหว้ ด้วยเจตนาไม่ดี เช่น กราบไหว้ด้วยความโลภ...แล้วผลที่เกิดมันจะส่งผลดีได้อย่างไร- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

หลายคนเริ่มสนใจเรียนรู้เรื่อง "หลักสัจจะธรรม"

 

*** หาก จะเปลี่ยนแปลงชะตาลิขิต ****

ชะตาลิขิต...เป็นผลมาจาก การกระทำในอดีต
นิสันสันดาน...ส่งผลให้เกิดการกระทำ เดิมๆ ซ้ำๆ
คนๆ นั้น...จึงต้องรับ กรรม ในรูปแบบเดิมๆ ...เพราะ เป็นผลจากการกระทำเดิมๆ จากนิสัยสันดานตัวเดิม
การที่เราจะเปลี่ยนแปลง...ชะตาลิขิตได้
จะต้องเปลี่ยนแปลง....นิสัยสันดานเดิมที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด....ต้องทำให้มันค่อยๆลดลง ...และดีที่สุด คือ นิสัยสันดานตัวนั้นหมดไปจากจิตใจในที่สุด

ทางตรงที่สุด ที่จะลดนิสัยสันดานลงได้....คือ "สัจจะ"
เพราะ สัจจะ คือ การกำหนดสิ่งที่ดีให้ตัวเองได้ปฏิบัติ....กำหนดไม่ทำในสิ่งที่ไม่ดี ที่ตัวเองชอบทำ...เป็นการให้ความชัดเจนกับตนเอง...ว่าจะมีกำหนดทำถึงเมื่อไหร่
เมื่อ เราทำได้จริงตาม "สัจจะ" ....ย่อมมีผลตอบแทนแน่นอน
เมื่อ ปฏิบัติบ่อยๆ สุดท้ายนิสัยไม่ดีจะหมดไปในที่สุด

ผลของการกระทำ...ไม่ตาย ไม่สูญสลาย ติดตัวเราไปตลอดกาล ...เรียกว่า "ตัวกระทำ"
ตัวกระทำ...จะส่งผลให้ กรรม เบี่ยงเบนไปได้
จึงเกิดเป็นเหตุการณ์โชคดี....แคล้วคลาด ปฏิหาริย์.......

"สัจจะ" ...จึงเปลี่ยนแปลง ชะตาลิขิต ได้จริง !!!!!!!

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

ระหว่าง...การกระทำ กับ กรรม....มีสิ่งที่ซ่อนอยู่ตรงกลาง คือ "ตัวกระทำ" ...มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

 

*** กรรม กำลังมา จะทำอย่างไรดี ? ****

กรรม กำลังปรากฏชัดขึ้นเรื่อย
ณ เวลานี้
"การกระทำ" ....เป็นสิ่งสำคัญที่สุด มีคุณค่าประเมินค่ามิได้
เราจะหลบหลีกจากกรรม ที่จะมาถึงได้....ต้องอาศัย ..."ผลจากการกระทำ"

การกระทำที่ดีที่สุด...คือ "การกระทำที่สร้าง กรรมเที่ยง"
คือ "การกระทำที่เกิดจาก สัจจะ" ... และเป็นสัมมาทิฐิ
การปลด ปลิด ละ เลิก ...สิ่งไม่ดีในชีวิต
กิเลส นิสัย.... ที่ยังคงมีอยู่ในจิตใจของเรา

เราจึงต้องพึ่ง "สัจจะ"...เป็นผู้นำให้กับเรา
นำให้เกิด ...."การกระทำใหม่"
นำให้เกิด...สิ่งที่ยังไม่เคยทำ สิ่งที่ยังไม่ได้ทำ และสิ่งที่ดีที่ยังทำไม่ได้

เราจึงควรระลึกอยู่เสมอว่า...
"สัจจะ เป็นที่พึ่งตลอดชีวิต"

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** มนุษย์ สัตว์ ต้นไม้ ...ตัวกระทำจัดสรร ****

อยู่ในโลกเดียวกัน
มีชีวิต...มีวิญญาณ เหมือนกัน
ต้องอาศัย พึ่งพากัน
โลก จะเหมือนสวรรค์...
เมื่อ มนุษย์เบียดเบียนเพื่อนร่วมโลก คือ มนุษย์ สัตว์ ต้นไม้น้อยที่สุด
เท่าที่จำเป็น

 

ตัวกระทำ...
คือ สิ่งที่ถกเถียงกันมาก
คือ ตัวที่ไอสไตร์ ยังไม่รู้ !!!!!!!

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

ถ้าเรามี...ตัวกระทำที่ดี....ย่อมส่งผลดีกับชีวิตแน่นอน
เร่งสร้างและสะสม...ตัวกระทำที่ดี....ด้วย "สัจจะปฏิบัติ" ให้เป็นประจำ
เวลา...เดินหน้าไปเรื่อย หมดลงเรื่อย

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** สัญญาใจ ****

สัจจะ...คือ สัญญาใจตนเอง

ผิดสัจจะ .... คือ การผิดสัญญาของตัวเอง

ผิดคำสัญญา ... คือ การผิดสัญญากับใจตัวเอง....คือ ผิดสัจจะ

ผิดคำสาบาน .... คือ การผิดสัญญากับใจตัวเอง...คือ ผิดสัจจะ

ผิดคำบนบานศาลกล่าว ... คือ การผิดสัญญากับใจตัวเอง....คือ ผิดสัจจะ

ผิดคำอธิษฐาน .... คือ การผิดสัญญากับใจตัวเอง...คือ ผิดสัจจะ

ผิดคำสัตย์ปฏิญาณ ...คือ การผิดสัญญากับใจตัวเอง....คือ ผิดสัจจะ



*** เคยบ้างไหม ****

ผมสัญญาว่า.......
ฉันสัญญาว่า.......

ผมสาบานว่า.......
ฉันสาบานว่า.......

ข้าพเจ้าขอบนต่อ.......ว่า.......
ข้าพเจ้าขออธิษฐานว่า จะ.......
ข้าพเจ้าขอถวายสัตย์ปฏิญาณตนว่า.......


" ตัวกระทำมีจริง ตัวกระทำไม่ตาย ตัวกระทำมีผลตอบแทน "
ประโยคนี้ คือ......."หลักสัจจะธรรม"

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** ลองพิจารณา...ความจริงในธรรมชาติ ****

จิตวิญญาณของเรา...มีตัวตน ไม่ตาย ไม่สูญสลาย
สิ่งที่เราทำได้จริง....ก็มีตัวตน ไม่ตาย ไม่สูญสลาย...ส่งผลย้อนกลับมาเป็นกรรม
การกระทำดีที่ทำได้....ก็ไม่ตาย ไม่สูญสลาย มีตัวตน...เป็นบารมี ติดตัวเราไปตลอดกาล
ผลการกระทำ... ก็ไม่ตาย ไม่สูญสลาย....พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ เรียกว่า "ตัวกระทำ"

รูปสังขาร บนโลก...มีก่อเกิด มีผุผัง มีเปลี่ยนแปลง
แต่....ก็ไม่สลายไปจากโลก...เป็นละอองธาตุต่างๆ

การกำเนิดทุกสิ่ง
เป็นผลมาจาก "ตัวกระทำ" จัดสรร
การเกิดของเราในชาตินี้...เป็นใคร เป็นอะไร เพศอะไร สมบูรณ์หรือไม่ อยู่ในครอบครัวใด มีพ่อแม่เป็นอย่างไร อยู่ในถิ่นฐานแห่งใด ความเป็นอยู่เรื่องปากท้องเป็นอย่างไร
ทั้งหมด...ล้วนเป็นการจัดสรรจาก "ตัวกระทำ" ของตัวเราเอง

การเกิดใหม่...ในแต่ละครั้ง แต่ละชาติ
จึงเหมือนเป็นการเริ่มต้นใหม่
.......หาก... " เกิดเป็นสัตว์ หรือ ต้นไม้ " ....ก็คือ การชดใช้กรรม
ต้องยอมรับ...ผลการกระทำที่เคยทำมาในอดีต
.......หาก.... "เกิดเป็นมนุษย์"...คือ โชคดีที่สุด
สามารถเลือกทางเดินตัวเองได้...ว่าจะทำดี ทำในสิ่งไม่ดี....ทำบุญทำกุศลได้
แต่ สิ่งสำคัญ....ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ....คือ " นิสัยสันดาน "

"นิสัยสันดาน" ...ส่งผลให้เกิด.... การกระทำแบบเดิมๆ
ผลการกระทำ...จึงซ้ำๆ เหมือนเดิม เหมือนในชาติก่อน ๆ
กรรม...จึงเป็นเป็นแบบเดิมๆ....วนเวียนซ้ำๆ อยู่บนโลกแห่งนี้

หาก...ปรารถนาที่จะพ้นทุกข์อย่างแท้จริง
คือ...การไม่กลับมาเกิดใหม่
คือ....การหลุดพ้น
หลุดพ้นไปจากโลก
หลุดพ้นสู่นิพพาน...ที่มีอยู่จริงในธรรมชาติ

การจะหลุดพ้นได้...เราจึงต้อง.... "ขจัดกิเลศนิสัย" ให้หมดสิ้นไปจากจิตใจ
การจะทำให้หมดไปได้...ต้องฝึกตนเอง
"นิสัยขี้โมโห"...จะหมดไปได้จริง
เราจะต้อง.... "ฝึก ไม่โกรธ ไม่โมโห" ...ทุกๆ วัน
เราฝึกตนเองทุกวัน...นิสัย อารมณ์โกรธโมโห จะลดลง เหลือน้อยลง
พอรู้ตัว ควบคุมอารมณ์ตัวเองได้
จนในที่สุด...นิสัย อารมณ์โกรธโมโห....จะหมดไปจากจิตใจเราเอง
ในช่วงเวลาที่...ตัวเรา ไม่มีอารมณ์โกรธโมโห...การกระทำของเราก็จะดีขึ้น

พระพุทธเจ้าทุกพระองค์....จึงสอนให้ ตั้งใจทำความดี
ตั้งใจละเว้นความชั่ว...ตั้งใจทำจิตใจอารมณ์ไม่ขุ่นมัว
ด้วย "สัจจะ"
โดยกำหนด ..."สัจจะเป็นหัวข้อปฏิบัติ" ให้กับตนเองทุกวัน

เมื่อ...เราอยู่ในความสงบ ทำ "สติว่าง"
เราพิจารณาตนเอง...เราจะรู้ว่านิสัยไม่ดีของตัวเรา คืออะไร
แล้วเราจึงนำมากำหนดเป็น "สัจจะหัวข้อปฏิบัติของตนเอง"

ฝึกทุกวัน...กิเลส นิสัย จะหมดไปได้จริง
เราต้องพิสูจน์ด้วยตนเอง
เราจึงจะพบว่า...สิ่งที่กล่าวมา คือ ความจริง
คือ "สัจจะธรรม"
ผลการกระทำที่ทำได้ จะเป็นบารมีติดตัวเราไป
....... ตัวกระทำมีจริง ตัวกระทำไม่ตาย ตัวกระทำมีผลตอบแทน .......
สิ่งนี้คือ................หลักสัจจะธรรม................

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** ลองพิจารณาทบทวน ****

เหตุหนึ่งที่พระไตรปิฎกมาปรากฏ
เพราะ... "หลักสัจจะธรรม" ความจริงในธรรมชาติถูกบดบังด้วยความเห็น
คนไม่เห็นคุณค่าของ "สัจจะ"

โลกุตตระ กล่าวไว้ว่า....ทำดีก็เป็นตน ทำชั่วก็เป็นตน ทำโดยเจตนาก็เป็นตน ทำโดยไม่เจตนาก็เป็นตน

แต่ทุกวันนี้....ไปสอนตามความคิดเห็น ไม่ตรงกับความจริง
สอนว่า ....ไม่มีตัว ไม่มีตน ไม่มีเขา ไม่มีเรา
จึงตรงข้ามกับ "ความจริง"...ตรงข้ามกับ "หลักสัจจะธรรม"

เพราะ
หลักสัจจะธรรม... เป็นเรื่องของผลการกระทำที่ไม่ตาย ไม่สูญสลาย ติดตัวเราไป และมีผลตอบแทน
ผลการกระทำ จากสิ่งที่เราได้ทำไปแล้ว ...เรียกว่า "ตัวกระทำ"
จึงเป็นเรื่องของตัวตนทั้งสิ้น

หาก...สิ่งนี้ไม่ตรงกับความคิดท่าน
ขอให้ท่านลองพิจารณาถึงเหตุและผล
หาก...ทำไปแล้วไม่มีตัว ไม่มีตน....แล้วผลตอบแทนจะเกิดขึ้นได้อย่างไร
แล้ว คนจะสะสมบารมี เป็นพระพุทธเจ้าได้อย่างไร

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** อภิญญาใหญ่ ****

สมัยโบราณเรียก "ปริญญา"
อภิญญาหก...ก็คือ ปริญญาหก

อภิญญาใหญ่...ที่รอกัน คือ "สัจจะ"
มนุษย์ทุกคน ทุกศาสนา....สามารถปฏิบัติได้หมดทั้งโลก

ใครทำ...ใครได้....ใครสำเร็จ
ผู้ที่เชื่อ....ผู้ที่ทำได้...จะสำเร็จ จะบรรลุ จะหลุดพ้น

เชื่อ ไม่เชื่อ...อยู่ที่ตัวของเรา
ท่านจะเลือกเป็น ดอกบัวแบบไหน ???

ข้าพระพุทธเจ้าบอกแล้วนะ
- " หนุมาน ผู้นำสาร "
วันพฤหัสบดีที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๐

 

*** สัจจะธรรม ****

ทุกวันนี้...มักพูดกันแต่
นี่คือ สัจจธรรม ....
มันคือ สัจจธรรม ...
เป็นไปตาม สัจจธรรม ....

แต่
ขาด...ความรู้ที่แท้จริง เกี่ยวกับ "สัจจะธรรม"
ขาด....วิธี ที่จะนำ "หลักสัจจะธรรม" มาใช้ในชีวิตประจำวัน
....... นำมาใช้เป็นเครื่องนำทางหลุดพ้น จากความทุกข์ การเกิด การตาย

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** หลักปฏิบัติสัจจธรรม ****

พระโลกุตตระเขตะมารัจจะ ท่านกล่าวสอนไว้ว่า......

สาธุชนทั้งหลาย ควรตั้งอยู่ในศีลในธรรม และมีสัจจธรรม โดยมีหลัก 3 ประการ คือ ต้องมี"ใจ"อันสัจจธรรม มี"ปาก"อันสัจจธรรม และ"ปฏิบัติ"อันสัจจธรรม.....

1.ใจอันสัจจธรรม-เมื่อใจนึกในสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว ก็ต้องปฏิบัติตามใจที่เป็นสัจจธรรม อย่าให้ออกนอกลู่นอกทาง คือ ไม่ให้เกิดกิเลส โลภ-หลง และไม่ให้ถืออาฆาตพยาบาทกับผู้ใด เมื่อผู้อื่นทำให้เราไม่พอใจ เราก็ถือใจสัจจธรรมว่า ไม่โต้ตอบ จะได้บรรลุศีลอันบริสุทธิ์ถึงขั้นอรหันต์ แต่ถ้าไม่ปฏิบัติตามใจสัจจธรรม ที่ได้มุ่งมั่นไว้ ก็จะทำให้เราลดบารมีศีลไป

2.ปากอันสัจจธรรม-เมื่อเราลั่นวาจาออกมาแล้วในวาจาระหว่างนี้ เป็นวาจาสัจจธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อพูดว่า"ไป"ก็ต้องไป ถ้าเราพูดว่า"ไม่" ก็ต้องไม่ อย่าพูดออกมาโดยไม่ตรงกับใจ ซึ่งเป็นการผิดไปจากสัจจธรรม เช่น เมื่อเราตั้งใจว่า วันนี้จะขอสุขกายสุขใจ แต่เมื่อพบสิ่งไม่พอใจเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้ปากไม่สงบ คือ ผิดไปจากปากอันเป็นสัจจธรรม จะหลั่งวาจาอันไม่สมควรฟังออกมาแก่ผู้อื่น ถ้าเราถือใจสัจจธรรมและปากสัจจธรรมแล้ว จะต้องตั้งอยู่ในสมาธิ ให้ถือขันติ มีมานะอดทน มีมุทิตา มีอุเบกขา จะได้เป็นการคล้องจองกับการถือใจสัจจธรรม ปากสัจจธรรม และปฏิบัติสัจจธรรม.....

3.ปฏิบัติอันสัจจธรรม-ต้องให้คล้องจองกับปากและใจ เช่น เมื่อใจคิดว่าสวดมนต์หนึ่งเล่มธูป ปากก็ได้สวดมนต์ ในการกระทำ ก็ต้องกระทำให้ครบเล่มธูป เป็นการคล้องจองไป จะได้มีบุญบารมีสะสมไว้ใจสัจจธรรม ปากสัจจธรรม และปฏิบัติสัจจธรรม ถ้าสามสิ่งนี้ ขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไป ก็ถือว่า"ขาดศีล"ในชีวิตครอบครัว ภรรยาเป็นหลักหนึ่งที่ช่วยค้ำจุนองค์สัจจธรรม เมื่อสามีปฏิบัติสิ่งใด ภรรยาควรใช้สายตาตรวจชี้ในสิ่งที่ถูกต้อง ถ้าสามีจะออกนอกลู่นอกทาง ภรรยาก็ควรช่วยเตือนสติปัญญา ให้เขากลับมา แต่ภรรยาจะต้องถือใจปฏิบัติสัจจธรรม ปากถือปฏิบัติสัจจธรรม และตัวปฏิบัติถือสัจจธรรม จึงจะได้ผล อย่าโมโหโกรธา หน้าบึ้งหน้าบูดหน้าเบี้ยว เป็นกิริยาที่ไม่น่าดูไม่น่าชม แทนที่จะเป็นหลักช่วยกระตุ้นเตือนให้สามี กลับเป็นน้ำมันราดในกองเพลิงให้มันลุกช่วงโชติขึ้นมา เป็นการผิดนอกลู่นอกทางของสามี มิได้เป็นการเสริมสร้างบารมี แต่เป็นการทำลายบารมีของภรรยาเอง ผู้ใดปฏิบัติสามประการนี้ได้ ก็จะเป็นศรีภรรยาตามหลักขององค์สัจจธรรม ลูกหลานจะได้เจริญรุ่งเรือง อุปมาเหมือนปากกับท้อง ดังนี้ คือ :-

สามีทั้งหลาย ให้ถือว่าเป็น"ปากเป็นเสียง" ภรรยา ให้ถือว่าเป็น"ท้อง" เมื่อสามีใช้ปากดำเนินกิจการต่างๆ ปฏิบัติงานต่างๆ เพื่อหาเงินมาเลี้ยงชีพเลี้ยงครอบครัว ภรรยาก็เป็นท้องสำหรับรองรับ เมื่อสามีปฏิบัติตามในหลักธรรมที่ถูกต้อง คือ หาเลี้ยงชีพอย่างสุจริตชน ไม่โกงเขา ไม่โลภหลง เงินทองที่ทำมาหามาด้วยหยาดเหงื่อแรงกาย สร้างความภูมิใจ เท่ากับว่า เป็นอาหารอันโอชา เมื่อเงินทองที่ได้มาด้วยความบริสุทธิ์ ก็เป็นอาหารทิพย์ เมื่อเอามาเลี้ยงท้อง ท้องก็จะอยู่ดี รับด้วยความสบาย มีพลังเข้าถึงหลักธรรมได้ ปากกับท้องนี้ ต้องอยู่คู่กันไปตลอดชาติ เมื่อท้องแข็งแรง ปากก็ดี ก็พลอยให้จิตใจของเราดีไปด้วย เมื่อจิตใจเราดี ผู้นั้นย่อมเจริญรุ่งเรืองไม่มีวันสิ้นสุด

เมื่อปากที่ให้สมมุติฐานว่าเป็นสามี ได้เงินได้ทองมาในสิ่งที่ผิดๆ เมื่อเอามาเลี้ยงท้องแล้ว ก็จะเกิดเป็นพิษ เมื่อท้องปวดท้องเจ็บ ก็ต้องอุทธรณ์ให้สามีเลิกปฏิบัติการในสิ่งที่ผิด เมื่อปากปฏิบัติถูกต้องแล้ว ท้องก็จะอยู่เย็นเป็นสุข ปากก็จะอยู่เป็นสุข ไม่เป็นพิษไม่เป็นภัยถ้าภรรยาซึ่งเป็นท้อง กินทุกสิ่งทุกอย่าง โลภไม่มีวันหยุด หลงไม่มีวันหยุด ก็พลอยให้ปากผิดไปด้วย ถ้าสามียึดมั่นอยู่ในธรรมะ ก็จะไม่ปฏิบัติตามท้อง ท้องก็จะอาละวาด ทำให้ครอบครัวไม่มีความร่มเย็นเป็นสุข แต่ถ้าสามีที่เป็นปากนี้ เกิดไปหลงผิดตามท้อง หาในสิ่งที่ไม่ดีไม่งามมาป้อนให้ท้องได้สบอารมณ์หมาย แต่ในบั้นปลายผลรับจะเป็นอย่างไร ผลรับนี้ ก็จะทำให้เสียทั้งปากทั้งท้อง

การปฏิบัติใดๆ ถ้ามีธรรมะ เมื่อเกิดหลงผิดแล้ว ก็ยังมีทางที่จะชำระได้
บุญ- หมายถึง สิ่งอันบริสุทธิ์สดใส
กรรมชั่ว-หมายถึง สิ่งที่ดำมืด ไม่มีให้ความสว่าง

ขอให้สาธุชนทั้งหลาย ค่อยๆศึกษา ค่อยๆปฏิบัติกันไป ให้บรรลุถึงใจสัจจธรรม ปากสัจจธรรม และปฏิบัติสัจจธรรม ให้ครบสามประการ สิ่งใดที่เห็นว่าไม่ถูกต้อง จงใช้อารมณ์เย็นเข้าลูบ เมื่ออารมณ์เย็นเข้าสู่ร่างกายของเราแล้ว ก็จะเกิดสติปัญญาขึ้น และจะมีความสดใสชั่วกาลนาน.........

http://www.oknation.net/blog/print.php?id=89717

-

 

*** ทุกข์ ****

ทุกข์...คือ ผลตอบแทน จากการกระทำเบียดเบียนที่ได้ทำมาแล้วในอดีต
ผลการกระทำ ที่ไม่ตาย....คือ "ตัวกระทำ"
ตัวกระทำ...เกิดจาก การกระทำ
การกระทำ....เกิดจากนิสัย ที่ติดตัวมาแต่เกิด

ใช้ชีวิตด้วย "นิสัยเดิมๆ" ... จึงเกิด "การกระทำที่เหมือนเดิม" ซ้ำๆ วนไปวนมา
ตัวกระทำ จึงเหมือนเดิม
ผลตอบแทน จึงเหมือนเดิม
ความทุกข์ จึงเกิดขึ้นมาเดิม ซ้ำๆ วนไปวนมา

เราจะหลุดพ้นทุกข์ได้
จึงต้องสร้าง "การกระทำใหม่ที่ดี" ขึ้นมาในชีวิต
เพื่อให้เกิด "ตัวกระทำที่ดี" ติดตัวไป
เพื่อให้เกิด "ผลตอบแทนที่ดี" ย้อนกลับมา

ชีวิตจะดีขึ้น เจริญขึ้นจริง...จึงต้องขจัด "นิสัย" ที่มีให้หมดไป
การขจัดนิสัย....คือ การฝึกฝนตนเองให้ ปาก ใจ การกระทำ ตรงกัน
คือ...สัจจะ ปฏิบัติ
ทำให้ได้จริง ตามสัญญาใจตนเองที่กำหนดไว้ชัดเจน

"สัจจะ"...คือ หนทางหลุดพ้นทุกข์
สัจจะปฏิบัติ....เป็นการนำหลักสัจจะธรรม มาใช้ในชีวิตจริง
ทำความจริงให้เกิดขึ้นมาในชีวิต !!!
ความจริง...ก็คือ สัจจะธรรม
สัจจะธรรม .... ก็คือ "หลักสัจจะรรม"
.......ตัวกระทำมีจริง ตัวกระทำไม่ตาย ตัวกระทำมีผลตอบแทน .......

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** อนุสรณ์ โลกุตตระ สัจจะ ****

ทุกชีวิตเกิดมา มุ่งหาผู้นำเป็นที่พึ่ง
แต่ก็ไม่พบผู้นำเที่ยง แต่ต้องเสียชาติเกิด
ต้องมาพบผู้นำไม่เที่ยงพวกนี้เขาเอาผลตอบแทน
เราต้องมาพบไม่มีผลตอบแทนแก่เรา ต้องเสียชาติไป
ถ้าเราพบโลกุตตระ สัจจะเป็นพี่เลี้ยง
การกระทำต้องชี้ขาด ทำได้ ไม่ได้
มนุษย์เรามักเอาตาตัดสิน ไม่ว่าเรื่องใด
วิญญาณต้องติดคุกกรรม
ที่นี้ เป็นที่ปรึกษาท่านในการปฏิบัติสัจจะ
เจริญพร
อาจารย์เจริญ ขอฝากคำไว้เป็นอนุสรณ์

พรวันทอดกฐินปี ๒๕๔๘
-

 

*** ร่วมถวายสัจจะสิ่งที่ดี ****

ขอเชิญชาวไทยทุกคน ถวายสัจจะต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลก...
"ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด มีกำหนด ๓ วัน ตั้งแต่วันที่ ๑๔ ถึง ๑๖ พฤศจิกายน นี้"
เพื่อ... สมเด็จพระพี่นาง....

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

*** หลักสัจจะธรรม.... กับ... การหลุดพ้นทุกข์ ****

หลักสัจจะธรรม คือ หลักธรรมเที่ยง ... ที่ปักไว้อย่างมั่นคง
มีแก่นสาร คือ...."ตัวกระทำมีจริง ตัวกระทำไม่ตาย ตัวกระทำมีผลตอบแทน"

หาก เราพิจารณา...จะพบว่า
ผลตอบแทนของตัวกระทำ ก็คือ.... กรรม ที่เป็นของใครของมัน
ไม่ว่าจะเจตนา หรือไม่เจตนา....ก็เกิดเป็นตัวกระทำ ขึ้นมา
อุบัติเหตุ โรคภัย...เป็นตัวอย่างของ กรรมที่ไม่เจตนาให้เกิด
แต่ มันเป็นผลจาก....การกระทำที่ไปเบียดเบียนผู้อื่น โดยไม่เจตนา

เมื่อ พระพุทธเจ้า ... ค้นพบ หลักสัจจะธรรม ที่มีอยู่ในธรรมชาติแล้ว
จึงได้ค้นคว้าหา....หนทางหลุดพ้นทุกข์
พบว่า...