เหรียญนี้แหละที่อยู่ในคอและช่วยให้ "ตี๋ใหญ่" รอดตายจากคมกระสุนมาแล้ว

"รอดตายเพราะหลวงพ่อ" ดูจากสภาพเหรียญคงไม่ต้องบอกนะครับว่าโดนอะไรมา เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นอีกมุมหนึ่งของชีวิตของ เสือตี๋ใหญ่ ซึ่งไม่เคยปรากฏหรือถูกเผยแพร่มาก่อน เท่าที่ทราบกันคือเสือตี๋ใหญ่นับถือหลวงพ่อสุดวัดกาหลงเป็นอย่างมาก ทำให้พระที่เสือตี๋ใหญ่ห้อยคอนั้นก็คือเหรียญของพ่อสุดวัดกาหลงนั่นเอง รวมถึงเครื่องรางก็มีตะกรุดของหลวงพ่อสุดรวมอยู่ด้วย หลายท่านอาจจะเคยได้ยินเรื่องราวต่างๆนาเกี่ยวกับเสือตี๋ใหญ่มาบ้างแล้ว แต่เรื่องนี้รับประกันว่าทุกท่านยังไม่เคยได้ยินหรือรับรู้มาก่อนแน่นอน จากที่ทราบกันดีว่าประมาณปี2520เรื่องของตี๋ใหญ่ก็ได้โด่งดังขึ้มา ทำให้ตลอดระยะเวลา4ปีกว่าๆทางการได้ออกไล่ล่าตัวตี๋ใหญ่อย่างหนัก จนเสือตี๋ใหญ่ต้องมาจบชีวิตลงเมื่อปี 2524 ก่อนที่ตี๋ใหญ่จะผันชีวิตตัวเองมาเป็นเสือนั้น ตี๋ใหญ่ได้คบหาเป็นเพื่อนกับพ่อของผมซึ่งก็คบหากันอยู่หลายปีมากเพราะว่าแม่ของผมเป็นญาติกับตี๋ใหญ่ซึ่งอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับตี๋ใหญ่(คงไม่ต้องเล่าแล้วนะครับว่าทำไมผมถึงเกิดมา)พ่อกับแม่ของผมเริ่มห่างกับตี๋ใหญ่ก็ตอนผมเกิดมานี่แหละแต่ก็ยังคบหากันอยู่แบบห่าง ลืมบอกไปพ่อกับแม่ของผมเป็นชาวดำเนินสะดวกเหมือนกัน ก่อนนั้นพ่อผมค้าขาย ส่วนแม่ผมทำสวนองุ่นอยู่ สมัยนั้นการเดินทางต้องใชเรือเท่านั้น คลองดำเนินจะมีคลองซอยเยอะมาก เลยเป็นที่ ที่เหมาะที่สุดในการซ่อนตัวของเสือหรือโจนต่างๆ เพราะเจ้าหน้าที่ไม่สามารถเข้าถึงได้จริง พอมีเรือเข้ามา พวกเสือกับโจนก็จะรู้ล่วงหน้าตลอด เอาหละเข้าเรื่องดีกว่าว่าเหรียญนี้ได้มาได้อย่างไร ราวปี2522ครอบครัวผมได้ย้ายจากดำเนินสะดวกมาอยู่ที่ตลาดแม่กลอง (ครอบครัวตอนนั้นก็มีพ่อ แม่ ผม และน้องอีก2คน)วันนึงพ่อกับแม่ก็ตกใจอย่างมากเนื่องจากทางตี๋ใหญ่ได้มาหาที่บ้านแต่มาขอความช่วยเหลือนะครับเพราะว่าโดนยิงบาดเจ็บมาแต่ก็ไม่สาหัสมากแต่ต้องการหนีตำรวจที่ตั้งด่านอยู่รอบทิศบวกกับต้องการที่จะไปรักษาตัวที่เขาช้าง ราชบุรีด้วยเลยมาขอความช่วยเหลือให้พ่อกับแม่ของผมเป็นคนพาไป เพราะพ่อกับแม่ผมเป็นเพื่อนของตี๋ใหญ่ที่ประกอบอาชีพสุจริตซึ่งตี๋ใหญ่มีไม่มากนักหรืออาจจะไม่มีเพื่อนเลยก็ว่าได้ พ่อกับแม่ผมเลยตกลงที่จะพาตี๋ใหญ่หนีตำรวจและพาไปเขาช้างเพื่อรักษาตัวและหลบซ่อนตัวในคราวเดียวกัน หลายท่านอาจจะงงว่าเขาช้างคืออะไร ที่เขาช้างจะมีโรงเจอยู่แห่งหนึ่ง และเป็นสถานที่ ที่คนจีนและคนไทยเชื้อสายจีนในจังหวัดราชบุรีนำศพไปฝังกันหรือเรียกว่าฮวงซุ้ยนั่นเองครับ ในระหว่างการเดินทางครั้งนี้ต้องผ่านด่านตำรวจด่านนึง ซึ่งตรงนี้แหละที่เป็นจุดสำคัญอีกอย่างของตำนานที่ว่าเสือตี๋ใหญ่มีคาถากำบังกาย คือตอนนั้นพ่อผมใช้รถดัทสันช้างเหยียบไม่ทราบว่าพอรู้จักกันไหม มีที่นั่งแค่ตอนหน้าตอนเดียวเท่านั้น พ่อผมได้ให้ตี๋ใหญ่นั่งหมอบตรงที่วางเท้าของคนนั่ง แล้วขับออกไปพอมาถึงที่ด่านทั้งพ่อและแม่ของผมต่างก็กลัวจนทำอะไรไม่ถูกทั้งคู่ ตำรวจก็เรียกรถให้จอดแล้วทำการตรวจค้นทันที ตอนนั้นพ่อเล่าให้ฟังว่าแต่คิดภาวนาอย่าให้โดนจับเลย ทั้งพ่อและแม่บอกว่าตอนนั้นห่วงที่สุดก็คือลูกทั้ง3คนที่ยังเลล็กอยู่ถ้าโดนจับครอบครัวต้องแย่แน่นอน แต่ราวกับปาฏิหารย์ "ตำรวจค้นรถทั้งคันแต่กับมองไม่เห็นเสือตี๋ใหญ่ที่นั่งหมอบอยู่ตรงหน้าแท้ๆ"เป็นเรื่องเหลือเชื่อที่ทุกวันนี้พ่อและแม่ยังจำติดตาอยู่ไม่เคยลืม หลังจากผ่านด่านมาได้ พ่อผมก็รีบเดินทางพาเสือตี๋ใหญ่มาจนถึงเขาช้าง คำพูดที่ว่า"รอดตายเพราะหลวงพ่อ"เป็นคำพูดที่เสือตี๋ใหญ่พูดพร้อมกับส่งเหรียญนี้ให้กับพ่อผมคงมีคนทราบไม่กี่คนหรอกครับว่าเสือตี๋ใหญ่ห้อยพระอะไรติดคอตั้งแต่เริ่มแรก แม้แต่พ่อผมยังรู้แค่ว่าหลังจากเป็นเสือแล้วปี2520เป็นต้นมาตี๋ใหญ่ห้อยพระองค์นี้มาตลอดจนถูกยิงบาดเจ็บ ตี๋ใหญ่ถูกล้อมยิงครั้งนั้นมีกะสุนโดนตัวตี๋ใหญ่ด้วยกัน2นัดนัดนึงเข้าที่ไหล่ ส่วนอีกนัดเข้ากลางหน้าอกครับ แต่ติดเหรียญนี้แหละ หลังจากให้เหรียญนี้กับพ่อผมมาตี๋ใหญ่ก็ได้ห้อยเหรียญหลวงพ่อสุดปี2521แทนจนมาหายเป็นเหตุให้ต้องเดินทางไปขอหลวงพ่อใหม่แต่ไม่เจอทำให้เส้นทางของเสือตี๋ใหญ่จบลงแค่นั้นครับ หลังจากที่พ่อผมได้ช่วยตี๋ใหญ่ในครั้งนั้นแล้วปี 2524พ่อผมก็ได้เดินทางมาอยู่ทีตลาดรังสิต ทำให้ครั้งนั้นพ่อผมได้เจอกับตี๋ใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย แล้วตี๋ใหญ่ก็ได้จบชีวิตลงในปี 2524 นั่นเอง นี่คือเรื่องราวอีกแง่มุมนึงที่อาจจะเล็กๆแต่ก็ทำให้พ่อกับแม่ผมไม่สามารถจะลืมเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้เลยจนบัดนี้ เจ้าของเรื่องร้านมรดก อ่านแล้วกรุณาอย่านำไปเผยแพร่ในทางที่ไม่ดีหรือพาดพึงให้คนอื่นเสียหาย ด้วยความเคารพครับ

 

โลกมันกลม-ผมอาจเคยพบกันท่านที่ยิง...เป็นเพื่อนของคุณพ่อผมครับ
สมัยนั้นต่างคนต่างก็ต้องมีวิชา+กำลังครูบาอาจาร์ยหนุนกัน ทั้งเสือ ทั้งผู้ไล่ล่า

 

รอท่านมาเล่าเพิ่มเติมเลยครับ66

 

อ้อครับเล่าต่อได้บ้างครับ เอาตามที่ผมได้รับฟังมานะครับ คือผมเองก็ได้พบกับเพื่อนของคุณพ่อผมท่านนี้ที่งานศพพ่อ เป็นครั้งเเรก เค้าถ่ายรูปกันสามสี่คนตามปะสาเพื่อนสนิทสมัยก่อน เเต่ก็ได้เเยกเเละไม่ได้ติดต่อกันน่าจะห้าสิบ หกสิบปีได้กะมังครับ ท่านเล่าเเบบเเทบไม่มีเสียงเเบบคนเเก่ ท่าทางคล้ายนักเลงเก๋าฯ ท่านบอกว่าถ้าเป็นปัจจุบันยศท่านก็น่าจะเทียบได้กับนายพลฯ เพราะยศของตำรวจสมัยก่อนต่างกันกับสมัยนี้

ตึ๋๋ใหญ่นี่สำคัญมาก เพราะนายตำรวจเค้าไล่ล่ากันทุกหนทุกเเห่ง เพราะอยู่ในบัญชีต้องการที่สุดอันดับต้นฯเเล้ว เเต่ท่านว่าไม่มีนายตำรวจใดสามารถจับโจรตึ๋๋ใหญ่ได้เลย

ผมเข้าใจว่าเเม้เเต่ท่านขุนพันฺเมืองนครก็ยังจับเป็นไม่ได้ โจรตึ๋๋ใหญ่มีวิชาจริง เค้าจะยิงใส่ตำรวจเเบบประจันหน้ากันเเล้วจูจู่ก็หายไป เฉยๆ ซะงั้นเล่นหายกันเเบบนี้เเทบทุกคร้้ง หลายครั้งท่านได้ยืนยิงกับ โจรตึ๋๋ใหญ่เเบบตาต่อตาฟันต่อฟัน ทานไม่สนหรอกเรื่องจะถูกลูกปืนเเบบเพื่อน ตร คนอื่น เพราะมันเจอกันจนระอากับการต้องมาตามจับกันเเล้ว เเละครูบาอาจารย์ของท่านก็มีเหมือนกัน

ท่านว่าความเเม่นปืนของท่านนี่มันไม่พลาดเป้าบ่อยนัก ท่านได้ยิงตี๋ใหญ่เข้าเเบบเต็มฯ ตรงตำเเหน่งที่ถ้าเป็นคนธรรมดาก็ต้องตายคาที่เเล้ว เพราะท่านมันใจว่าเข้าตรงหัวใจเเละก็ลำตัว เเต่ตามหาตัวไม่เจออีก จนครั้งสุดท้าย ท่านก็ปิด บช ได้สําเร็จในครั้งหลัง เเละนั่นถีอเป็นการปิดตำนานจอมโจรผู้มีวิชาล่องหน/คงกระพันที่มีอยู่จริงในประเทศไทย -- ผมพยายามจะคุยต่อก็ได้เวลาพระสวดพอดี เพราะเรื่องเเบบนี้กับผมเเล้วคิดว่าท่านคงรู้ว่าผมสนใจมากเเละคุยกันถูกคอมาก เเต่เสียดายที่ลูกสาวท่านมาพาท่านกลับไปพักผ่อนทันทีที่งานจบ เนื่องจากท่านก็มีโรคประจำตัวอยู่หลายอย่าง เเต่เพราะรักเพื่อนคนนี้มากเลยต้องการมาให้ได้อย่างชนิดที่ต้องทิ้งโรคของตัวเองไว้ข้างหลัง

 

ผมเกิดไม่ทันตี๋ใหญ่ ได้แต่ดูหนังดูละครซึ่งก็รีเมคกันหลายครั้ง เป็นหนึ่งในตำนานเสือของไทยจริงๆ ไม่ทราบว่าสมัยนี้ยังมีเสือที่มีวิชาอาคมแบบนี้อยู่มั้ยครับ ส่วนมากที่เห็นเป็นข่าวสุดท้ายไม่ตายดีสักคนโจร มาเฟีย เจ้าพ่อสมัยนี้ สงสัยไม่ได้มีของ หรือถึงมีของก็ไม่คุ้มครอง พี่ๆ ถ้ามีประสบการณ์เล่าให้ฟังอีกผมชอบครับเรื่องแบบนี้ เป็นอุทธาหรณ์กับเด็กรุ่นลูกรุ่นหลานว่าของอย่างนี้มีอยู่จริง