อานิสงน์การตั้งโรงทาน

ในอดีต หรือในสมัยพุทธกาล เศรษฐีผู้มีอันจะกิน มีเมตตาสงสารผู้ที่ยากไร้กว่า โดยการแจกทานเป็นอาหารตาง ๆ ผู้ที่เข้ามารับทานก็จะเป็นผู้ยากจน เข็ญใจจริง ๆ ปัจจุบันตามงานวัดงานบุญฉลองอายุท่านเจ้าอาวาส จะมีลูกศิษย์ ลูกหา นำอาหารมาตั้งโรงทานแจกทานจำนวนมาก ผู้ที่เข้ามารับทานส่วนมากหรือเกือบทั้งหมด คือลูกศิษย์ และชาวบ้านในละแวกนั้น ซึ่งดูแล้วไม่น่าจะยากจน เข็ญใจอะไร

ผู้ทำทา่นจะได้รับอานิสงส์อะไร เท่ากับในอดีตกาลหรือไม่

 

เห็นคำถามเจ้าของกระทู้ตอนแรกก็อึ้งกิมกี่ เพราะไม่รู้เหมือนกัน เผอิญวันนี้ได้มีโอกาสสอบถามท่านผู้รู้ท่านหนึ่ง ท่านอธิบายอย่างนี้ครับ

ในสมัยพุทธกาลคนยากคนจนมีเยอะ ดังนั้นการตั้งโรงทานในสมัยพุทธกาลนั้น เจตนาเพื่อจะเลี้ยงคนยากคนจนเท่านั้น คนรวยไม่มีโอกาสกิน เป็นการเลี้ยงเพียงวรรณะเดียว เป็นการสร้างบารมีด้วยตัวเอง ซึ่งเกิดมาชาติใดก็จะไม่อดไม่อยาก

ในสมัยปัจจุบัน การตั้งโรงทานในวัดเนื่องในโอกาสต่างๆนั้น จุดประสงค์ก็คือต้องการแบ่งเบาภาระเรื่องอาหารของทางวัด เพราะหากไม่มีโรงทาน ทางวัดก็ต้องสิ้นเปลืองเงินทองจัดหาอาหารมาเลี้ยงคนที่มาที่วัด ยิ่งโดยเฉพาะช่วงที่มีงานใหญ่ๆโตๆ คนมางานกันเยอะ ถ้าไม่มีโรงทาน ภาระหนักก็จะตกอยู่กับทางวัด
ซึ่งการตั้งโรงทานในวัดนั้น เป็นการเปิดกว้างให้คนทุกชั้นทุกวรรณะ ไม่ว่าจะยากดีมีจนก็มีสิทธิมารับประทานอาหารได้

อีกนัยหนึ่งการตั้งโรงทานในวัด เท่ากับเป็นการร่วมสร้างบุญสร้างกุศลกับพระสงฆ์องค์เจ้าด้วย เป็นการพึ่งบารมีของท่าน เป็นการร่วมสร้างบารมีกับท่าน เมื่อคนกินอาหารอร่อย เค้าก็จะโมทนากับเจ้าของโรงทาน โมทนากับหลวงปู่หลวงตาว่า ดูซิ เพราะบารมีท่าน ถึงมีโรงทานเยอะแยะมากมายอย่างนี้ ไม่ได้อดไม่ได้อยากเลยพวกเรา อีกทั้งเทวดาก็โมทนาสาธุการกับเจ้าของโรงทานด้วย บางครั้งอาหารที่เรามาตั้งโรงทาน เราก็แบ่งส่วนหนึ่งไปถวายเพล ไปเลี้ยงพระ ซึ่งก็ไม่ได้มีข้อห้ามอะไรว่า อาหารที่เราตั้งโรงทาน จะต้องเลี้ยงคนที่มาที่วัดเท่านั้น จะนำไปเลี้ยงพระไม่ได้

เพราะฉะนั้น หากมองในภาพรวมแล้ว การตั้งโรงทานในวัดนั้น ไม่ได้จำกัดเฉพาะคนยากคนจน ไม่ได้จำกัดเฉพาะลูกศิษย์วัด ใครจะเดินเข้ามากินก็ได้ ที่สำคัญเป็นการร่วมทำบุญกับทางวัด ด้วยเหตุผลที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ การตั้งโรงทานในวัดจึงได้อานิสงส์มากกว่าตั้งโรงทานเพื่อเลี้ยงคนยากคนจนเพียงอย่างเดียว

นี่แหละที่เค้าเรียกว่าเป็นการเปิดปัญญา

เอวัง ก็มีด้วยประการฉะนี้

 

ขอเรียนเชิญทุกท่านร่วมงานทำบุญอายุวัฒนมงคล พระราชภาวนาพินิจ
(หลวงพ่อสนธิ์ อนาลโย)ครบ ๗๖ ปี
ระหว่างวันที่ ๒๒-๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๓
ณ วัดพุทธบูชา บางมด กรุงเทพ ฯ

 

อานิสงฆ์มากน้อย ไม่มีเครื่องชี้วัด เหมือนมิเตอร์ แต่ทำแล้วสบายใจ ก็พอแล้วล่ะครับ ตามวัดวาอารามโรงทาน ก็มีคนยากไร้ที่ทราบข่าวมา ร่วมกินเช่นกัน เพราะเปิดกว้าง คนมาทำบุญไม่ว่ารวยจน ก็อิ่มท้องสบายใจ หากไปคำนึงว่าได้บุญมาน้อย ย่อมเป็น นิวรณ์อย่างนึง

 

เจตนาดีกับความตั้งใจทำบุญ