คำว่า "ปลง"

คำว่า "ปลง" ในพระไตรปิฎกมีอธิบายไว้หรือไม่

แล้วมีอยู่ในส่วนของการใช้ดำเนินชีวิตหรือไม่ เพราะรู้จักแต่อุเบกขา คือการปล่อยวาง แต่ "ปลง" นั้น มีอยู่ในส่วนของการปฎิบัติด้วยหรือไม่ เหตุด้วยหลาย ๆ คนชอบพูดว่า "ปลง ๆ ซะ" เลยเกิดความสงสัย

 

คำว่า "ปลง" จะมีในพระไตรปิฏกหรือไม่นั้น ผมไม่ทราบ คงต้องรอให้ผู้รู้ท่านอื่นมายกตัวอย่างในพระไตรปิฏกให้อ่าน

ส่วนที่ถามว่ามีอยู่ในส่วนของการดำเนินชีวิตหรือไม่นั้น ตอบว่ามี จริงๆจะว่าไปแล้ว คำว่าปลงก็คือการปล่อยวางนั่นแหละ เพียงแต่อารมณ์ความรู้สึกเวลาพูดถึงคำว่า "ปลง" จะออกแนวหดหู่และเศร้าอยู่ในที หรือออกแนวยอมแพ้

แต่คำว่าปล่อยวางนั้น จะออกแนวดูดีกว่า เพราะดูเหมือนเป็นผู้ที่เข้าใจในธรรม จนจิตเกิดการปล่อยวางจากการยึดมั่นถือมั่น

ทางที่ดี อย่าไปยึดติดกับคำเหล่านี้ ปลงๆ เอ๊ย ปล่อยวางเสียบ้าง

และหลักทางพระพุทธศาสนานั้น สอนให้คนปล่อยวาง วางลงทีละเรื่องๆ ทีละอย่างๆ ค่อยๆวาง ค่อยๆวาง ผ่านภพผ่านชาติ ในที่สุดก็วางลงจนหมด.....

 

เห็นด้วยครับ

คำว่าปลงฟังแล้วรู้สึกหดหู่ เศร้าหมอง แต่จริง ๆ แล้วความหมายของมันใกล้เคียงกับปล่อยวางจนเหมือนกับเป็นคำคำเดียวกัน แต่ผมว่ามันคนละความหมายกันครับผม

ปลง นั้นคือ ไม่สนใจ แต่ยังตัดจากความรู้สึกไม่ได้ทั้งหมด

แต่

ปล่อยวาง นั้นคือ ไม่สนใจ และไม่มีความรู้สึกกับสิ่ง ๆ นั้นแล้ว