ขอคําปรึกษาเรื่องพ่อมีเมียน้อยค่ะ หนูควรวางตัวอย่างไร

ตอนนี้หนู อายุ 17 ย่าง 18 ปีค่ะ ม.6ค่ะ ครอบครัวหนูเป็นครอบครัวปานกลางค่อนข้างไปทางยากจนเพราะมีหนี้สินเยอะมาก พ่อประกอบอาชีพรับจ้าง และแม่เป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนในชนบทแต่เนื่องด้วย บ้านของเราอยู่ในตัวเมือง แม่เลยต้องขับรถเก๋งไป-กลับจากบ้านไปถึงทโรงเรียนที่แม่สอนอยู่ หลายกิโลเมตร บางวันแม่ก็กลับมาคํ่า เวลาแม่ขับรถกลับมาที่บ้านก็ยิ่งอันตรายมาก

****ก่อนหน้าที่พ่อจะเริ่มมีเมียน้อย ครอบครัวเราเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างห่างเหินกัน พ่อเป็นคนโมโหร้าย ชอบดุด่าว่าทอแม่ และพี่ชายหนู บางครั้งก็ทําร้ายร่างกายพี่ชายหนู ซึ่งภาพเหล่านี้เป็นภาพที่หนูเห็นตั้งแต่จําความได้ จนต่อมาพี่ชายหนูเป็นโรคซึมเศร้า ไม่นานพี่ชายหนูก็ติดเกมส์ ติดยา พอโตแล้วก็เสพยาตลอดจนได้เข้าเรือนจํา ตอนนี้ออกจากเรือนจําแล้ว ไม่มีงานทํา และพี่ชายหนูก็สุขภาพไม่แข็งแรง ป่วยง่าย ส่วนแม่ เป็นเสมือนหัวหน้าครอบครัว เป็นหญิงแกร่ง ที่ไม่เคยหลั่งนํ้าตาให้ลูกๆเห็นเลย

***** เรื่องก็มีอยู่ว่า แม่จับได้ว่าพ่อมีเมียน้อย และก็มีเหตุการร้ายๆเกิดขึ้นในครอบครัวหนูตั้งแต่เมื่อกลางเดือนพฤษภาคมของปี 55 จนถึงปัจจุบันค่ะ

*** พ่อหนูมีเมียน้อยค่ะ แม่หนูจับได้ด้วยความบังเอิญ เหตุเกิดขึ้นคือวันหนึ่งแม่หนูกลับจากที่ทํางานเร็วกว่าปกติ พอมาถึงบ้าน แม่หนูก็เห็นผู้หญิงคนนึงกําลังปิดประตูบ้านอยู่ แม่หนูก็ถามว่า " มีอะไรหรอคะ เกิดอะไรขึ้นที่บ้าน แล้วน้องเป็นใคร " ผู้หญิงคนนั้นก็คือเมียน้อยของพ่อหนูเองค่ะ ( ก่อนหน้านี้หนูเคยได้ยินคนในซอยก็ซุบซิบกันว่า พ่อหนูเอาผู้หญิงคนนี้มานอนด้วยบ่อยๆ แต่แม่หนูไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน เพราะแม่หนูเป็นคนเก็บตัวไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ) ซึ่งตอนนั้นประจวบเหมาะมากที่พ่อหนูขับรถเครื่องมาที่บ้านพอดี คาดว่าจะมารับเมียน้อยกลับบ้านของเมียน้อย (ตอนแรกดูเหมือนว่าพ่อจะขับรถผ่านหน้าบ้านไปเลย แต่แม่ดันเห็นซะก่อน พ่อเลยต้องขับรถมาจอดที่หน้าบ้าน) คราวนี้ก็ได้เรื่องเลยค่ะ แม่หนูก็ถามว่าพ่อหน้าเมียน้อยคนนั้นว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร พ่อก็ตอบมาว่า เป็นคนที่ช่วยพ่อทํางาน ไม่เชื่อก็โทรไปถามไอบ่าวมันสิ (พี่บ่าวเขาเป็นลูกน้องพ่อที่ช่วยพ่อทํางาน) แต่สุดท้ายความก็แตกค่ะ แม่หนูก็รู้ว่า สุดท้ายแล้วผู้หญิงคนนนี้ก็เป็นเมียน้อยของพ่อ สืบไปสืบมา สรุปว่า พ่อคบกับเมียน้อยคนนี้มานาน 5 ปี ซึ่งถ้าย้อนเวลากลับไป ช่วงระยะเวลา5 ปีก่อน พ่อหนูได้ไปกู้เงินมามากมายโดยให้แม่เป็นคนกู้ เพราะแม่หนูเป็นข้าราชการ โดยพ่อบอกว่าจะเอาเงินไปลงทุนซื้อของ แต่สุดท้ายก็ไม่เห็นจะมีของอะไรเลย ซึ่งแม่หนูไม่ติดใจอะไร เพราะเชื่อใจมากกว่า ไม่คิดเลยว่าหลังจาก 5 ปีนั้นจะมารู้ทีหลังว่า พ่อกู้เงินไปให้เมียน้อยลงทุนขายของอีกทีนึง

*** ต่อมาเราย้อนเหตุการณ์ไป คือ ตั้งแต่5 ปีก่อนตอนที่พ่อมีเมียน้อย พ่อก็ไม่ค่อยให้เงินหนูไปโรงเรียนเลย พอหนูขอพ่อบอกว่าไม่มีเงินเลย พ่อให้เหตุผลว่าพ่อต้องเอาเงินไปซื้อเครื่องมือ และพอหนูขอแม่ แม่หนูก็ไม่มีเงิน เพราะแม่ต้องจ่ายเงินค่าหนี้ที่พ่อกู้มาจากธนาคาร เดือนๆหนึ่งแม่หนูต้องหมดเงินไปเกือบหมื่นเลยค่ะ เงินเดือนของแม่แทบไม่เหลือ บางเดือนก็ไม่เหลือเลยด้วยซํ้า ซึ่งตอนแรกพ่อบอกว่าจะรับผิดชอบจ่ายเงินที่กู้จากธนาคารให้เอง แต่สุดท้ายแม่หนูก็ต้องจ่ายเองอยู่ดี ด้วยความที่ไม่มีเงิน หนูเลยทํางานพิเศษ ซึ่งต่างจากเพื่อนๆคนอื่นๆที่เขาได้เรียนกวดวิชากันเพื่อฟิตเตรียสอบเข้ามหาลัยต่างๆ แต่หนูมาทํางานพิเศษในวันเสาร์อาทิตย์ ซึ่งเงินที่ได้ก็ไม่มากนัก ซึ่งหนูก็ไม่มีรายจ่ายอะไรมากมาย ก็เลยเอาเงินเดือนให้แม่ไว้ซื้อของเข้าบ้านเพื่อให้แม่จะได้ไม่เครียดเรื่องเงิน และหนูก็เก็บไว้บางส่วนสําหรับเงินค่าขนม สุดท้ายหนูก็ไม่ได้เงินจากพ่ออีกเลย

***ครอบครัวเราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่นั้นจนมาถึงวันที่หนูกับแม่รู้ความจริงทุกอย่าง แม่หนูถึงกับล้มป่วย เข้าโรงพยาบาล หนูก็สงสารแม่ ตอนแรกหนูเกลียดพ่อมาก หนูคิดว่า ทําไมหนูถึงไม่ได้เรียนพิเศษอย่างคนอื่นเขา ไม่ได้สอบตรงในมหาลัยตามภาคต่างๆ เป็นเพียงเพราะไม่มีเงิน ซึ่งความจริงแล้วเงินหน่ะมีแต่เงินมันดันเข้ากระเป๋าเมียน้อย หนูเลยสมัครแค่ แกท และ แพด 2 และสมัครสอบโควตามหาลัย มอ. เท่านั้น ส่วนที่อื่นหนูหมดสิทธิ์เพราะหนูไม่มีเงินที่จะสมัคร เพราะ ค่าสมัครแต่ละที่ก็ปาไป 700-800 แล้ว และไม่เคยบอกแม่เรื่องนี้เพราะกลัวว่าแม่หนูจะไปขอยืมเงินใครมาให้หนูสมัครสอบ หนูไม่อยากให้แม่ต้องเป็นทุกข์เลย เพราะสภาพแม่หนูตอนนั้นคือ แม่อาการแย่มากๆ ความดันพุ่งปรี๊ด จนหมองง ว่า แม่หนูตัวผอมแต่ทําไมความดันสูงมากส่งผลให้แม่หนูมีอาการมึนหัว และเป็นลมบ่อยครั้ง ส่วนพ่อหนูก็ทิ้งหนูกับแม่ไป แต่ไม่ยอมอย่ากับแม่ หนูไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่พ่อไม่ยอมหย่า หนูพยายามไม่คิดถึงว่าแม่หนูมีที่ดินเป็นไร่นาเยอะมาก ซึ่ง ทวดได้เป็นคนให้แม่มาหลายสิบไร่ ซึ่งนั้นเป็นที่ดินที่แม่ไม่เคยคิดจะขาย เพราะแม่ต้องการให้หนูรับช่วงต่อ พัฒนาที่ดินผืนนั้นและจะไม่ขายมันเด็ดขาด


*** ตลอดเวลาที่ผ่านมาหลังจากรู้เรื่อง เมียน้อยก็ชอบโทรมาหาหนู มาว่าแม่หนู มาบอกหนูว่าวันนี้พ่อด่าอะไรหนูบ้าง ว่าแม่อะไรบ้าง ซึ่ง หนูเสียใจมากๆ ถึงกับว่าเวลาหนูเรียนในห้อง หนูนํ้าตาไหลเองได้ เพื่อนถามว่ามีอะไรหนูก็ไม่บอก แค่บอกเพื่อนว่าปวดหัว ตอนนั้นผลการเรียนหนูตกตํ่ามาก จากที่หนูเรียนค่อนข้างดีมาก เป็นแย่มาก เมียน้อยชอบโทรมารังควาน หนูจึงต้องเปลี่ยซิมส์ แต่เมียน้อยก็มาเล่าเรื่องแม่หนูโดนพ่อทิ้ง ให้เพื่อนๆที่ทํางานแม่ ญาติๆของฝ่ายพ่อฟัง ให้แม่หนูต้องอับอาย หนูไม่รู้ว่าเมียน้อยคนนี้ต้องการอะไร ถึงทําแบบนี้ ต้องการที่ดินหรอ? ต้องการบ้านหรอ? (แม่หนูมีบ้านให้เช่าหลายหลัง กะว่าจะให้คนมาเช่า แต่ไม่มีใครเช่าเลย เพราะเวลาติดป้ายให้เช่าที่หน้าบ้าน เมียน้อยจะตามไปดึงออกทุกครั้ง ) หนูสงสารแม่มาก อะไรที่หนูไม่เคยเห็น หนูก็ได้เห็นก็คือนํ้าตาของแม่

ทุกท่านไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องหนูเกลียดพ่อนะคะ เพราะตอนนี้หนูทําใจได้แล้ว แต่แม่หนูยังทําใจไม่ได้เลย หนูก็เลยนวดให้แม่ทุกๆคืนก่อนนอน เวลานวดก็จะรับฟังในสิ่งที่แม่หนูไม่สบายใจ บางทีหนูก็ชวนแม่ไปใส่บาตรบ้าง ไปเที่ยววัดบ้าง บางทีพี่ชายหนูอยากไปเที่ยวทะเล เราก็จะไปกันสามคนแม่ลูกกับน้องหมาอีกตัวหนึ่ง ซึ่งเรามีความสุขมาก แต่ความจริงในใจพวกเราแล้ว เหมือนถูกมีดมากรีดที่หัวใจจะเป็นแผล ที่ไม่มีใครรักษาหายได้ บางครั้งหนูก็อยากจะระบายบ้าง เพราะในบ้านหนูจะทําตัวให้เข็มแข็งเป็นที่ปรึกษาให้แม่กับพี่ชายและจะ ไม่ร้องให้แม่กับพี่เห็น ต้องมาแอบร้องในห้องนํ้า หรือไม่บางที่ก็ร้องไห้เพื่อนเห็นแบบไม่ตั้งใจ

หนูควรทําอย่างไรดีคะ จะจัดการปัญหายังไงดี ตอนนี้หนูติดคณะทางวิทย์สุขภาพแล้วซึ่งหนูดีใจมาก แต่ก็ไม่สบายใจคือ แม่หนูจะอยู่อย่างไร ไหนจะหนี้ ค่าภาษีบ้านอีกมากมาย หนูคงไม่สามารถทํางานพิเศษได้แล้ว เพราะปี1 นักศึกษาในคณะนี้แทบจะไม่มีเวลาให้ทางบ้านเลย ต้องนอนหอพักโดยเฉพาะ ส่วนพี่ชายหนูก็ นอนหมดสถาพ พ่อก็ทิ้งเราแล้ว แต่ไม่หย่าให้ ส่วนญาตๆทางฝ่ายแม่ก็มีใครยุ่งกับแม่เลย เพราะ ในบรรดาญาตๆเราจนที่สุดแล้ว หนูควรทําไงดีคะ

ขอบพระคุณอย่างสูงค่ะ

 

ก็เรียนให้จบ
ทำบุญบ่อย ๆ เท่าไหร่ก็ได้ แต่บ่อย ๆ
รักษาศีล
สวดมนต์ทุกวัน
แล้วก็อย่าไปขวางบุญใครเขา

 

เห็นด้วย และไม่ต้องเอาใจใส่กับเมียน้อยของพ่ออีก หล่อนอยากพูด อยากทำอะไรก็เฉยๆ หล่อนประจานตัวเองครับ ส่วนพ่อไม่ต้องตำหนิพ่อ สักวันพ่อจะกลับมาเอง เมื่อหมดตัว และแม่พูดให้กำลังใจแม่ให้มากๆ บอกแม่ว่าเราไม่สามารถอยู่ได้ถ้าไม่มีแม่ พาแม่ไปฟังธรรมะบ่อยๆ แม่จะตัดใจได้มาก และสบายใจกับการปล่อยวาง

 

มองทางบุญ-บาป ก็ดี แต่น่าจะมีคนที่มีความรู้ทางกฎหมายมาช่วยให้คำแนะนำบ้าง
ผมก็ไม่ชำนาญนัก แต่เคยได้ยินมาว่าถ้าไม่ได้อยู่กินกัน 3 หรือ 5 ปี สามารถฟ้องอย่าได้
ทรัพย์ของ ตา-ยาย เป็นมรดกตกทอดลูกมีสิทธิ์ได้ ไม่ใช่ของคู่สมรสแบ่งได้ และการตาม
รังควานโดยวิธีการต่างๆ น่าลองถ่ายเป็นคลิปวีดิโอไว้นะครับ ถ้าไม่คิดฟ้องร้อง/แจ้งความ ก็ลงเนตหรือสื่อ3.5.7.9 ให้สังคมตัดสินก็ดี กรณีนี้น้องน่าเห็นใจมากๆ ถ้าให้สังคมตัดสิน
ผมเชื่อว่า เมียน้อยคนนี้ต้องรับกรรมที่ประทับใจไปนานแน่ๆ ส่วนทำบุญทำใจทำดี ก็ทำตามปกติของเราต่อไปนะ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ถ้าอยากจะช่วยเหลือคนในบ้าน น้องก็ต้องเข้มแข็งให้มาก ต้องเป็นเหมือนกับผู้ใหญ่คนหนึ่งที่พร้อมจะดูแลคนในครอบครัว ถ้าคนในบ้านเราท้อแท้สิ้นหวัง เราก็ต้องมีกำลังใจอย่างวิเศษ ถึงจะเป็นที่พึ่งให้กับคนในครอบครัวได้ ถ้าไม่มีใครเป็นหลักเลย ทุกคนท้อแท้หมดก็มีแต่พากันล้ม สิ่งที่เป็นภาระหน้าที่ของเราก็ต้องจัดการอย่างดีเยี่ยม ถึงจะเริ่มช่วยคนอื่นได้ เริ่มจากตัวเราก่อน เป็นที่พึ่งให้กับตัวเองให้ได้ก่อน เมื่อเป็นที่พึ่งของตัวเองได้ ไม่มีที่พึ่งไหนจะยิ่งกว่าเมื่อนั้นก็จะเป็นที่พึ่งให้กับคนอื่นได้ อย่าไปมัวเปรียบเทียบกับคนอื่นเลย บางคนก็เกิดมามีพร้อมทุกอย่าง อยู่ในครอบครัวที่อบอุ่น ไม่ต้องคิดอะไรเลย ไม่เคยต้องกังวลกับอะไรเลย นั่นเพราะเราต่างมีกรรมเป็นตน สิ่งที่เราขาดหายไป และไม่เคยได้เลยต่อไปเราก็สร้างได้ จะมียิ่งกว่าคนอื่นก็ทำได้ แค่ยึดมั่นในความดีของเรา

 

- น้อง supaluk091 น้องเห็นคุณแม่ของหนูใช่มั้ยครับ คุณแม่ท่านต่อสู้อย่างไร ทำอย่างไรเพื่อครอบครัวโดยเฉพาะเพื่อลูกบ้างครับ นั่นคือการกระทำของแม่ผู้ประเสริฐที่ควรแก่บุตรหลานเคารพสักการะ เป็นผู้ที่แม้เทวดาก็ควรนอบน้อม เมื่อมีแม่เป็นตัวอย่างที่ดีน้องก็ควรเอาเยี่ยงอย่างคือ ขยัน อดทน หมั่นเพียร สู้เพื่อลูกและครอบครัว

- หน้าที่ของน้องในฐานะลูกที่ควรทำในตอนนี้คือ
1. ตั้งใจเรียนให้จบเร็วๆไม่ออกนอกลู่นอกทาง เวลาว่างน้องสามารถหางานทางเน็ตทำดูก็ได้ถ้ามีคอมพิวเตอร์ หรือ เมื่อปิดเทอมมาก็กลับมาช่วยแม่ทำงานหาเงิน
2. ขอกู้เงินทุนการศึกษาเพื่อลดภาระส่วนหนึ่งของคุณแม่ แต่หากแม่คุณเป็นครูน่าจะเบิกจ่ายได้
3. ว่างๆอาจจะหาของมาขายในมหาลัย เช่น ขนม นม เนย เสื้อผ้า อาหาร ของใช้ โดยคุยขออนุญาตกับอาจารย์ก่อน และ ไม่นำมาขายในขณะเวลาเรียนให้ทำในช่วงพัก
4. สิ่งที่แม่ทุกคนหวังไว้คือ อยากให้ลูกเรียนสูงๆ จบมามีงานทำดีๆเลี้ยงชีพได้ ส่วนในฐานะลูกต้องมีความกตัญญูและกตเวทีต่อพ่อและแม่ นี่ถือว่าเป็นสิ่งประเสริฐของบุตรหลานทั้งหลายที่ควรทำ

- อย่าลืมนะครับว่า..ตอนนี้น้องต้อง อดทน ขยันหมั่นเพียรสู้ๆ และ กระทำในสิ่งที่เป็นกุศลดีงามคือ
1. คิดดี พูดดี ทำดี
2. มีศีล(ตั้งมั่นและคงไว้ซึ่งกุศลทางกายและวาจา ไม่ไปเบียดเบียนทำร้ายผู้อื่น)
3. มีทาน(เป็นการให้โดยไม่หวังสิ่งใดๆตอบแทน หวังเพียงให้ผู้รับมีความสุขจากการให้นั้นของเรา)
4. มีสมาธิ(จะช่วยให้ใจน้องสงบไม่ฟุ้งซ่านเหมาะในกิจการเรียนและการงานทั้งหลาย)


สุดท้ายนี้ผมขอให้...
ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้าทั้งปวง
ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรมทั้งปวง
ด้วยอานุภาพแห่งพระสงฆ์ทั้งปวง
บุญใดที่ผมได้ปฏิบัติกรรมฐานมาทั้งสมถะและวิปัสนา
บุญใดที่ผมได้กตัญญูกตเวทีมาแล้ว
บุญใดที่ผมเจริญในศีลมาแล้ว
บุญใดที่ผมเจริญในพรหมวิหาร๔มาแล้ว
บุญใดที่ผมเจริญในทานมาแล้ว
บุญใดที่เจริญในสติปีฏฐานและสมาธิมาแล้ว
บุญใดที่ผมได้เผยแพร่ในพระพุทธศาสนามาแล้ว

ขอให้บุญทั้งหลายเหล่านั้นส่งผลให้คุณและคุณแม่กับพี่ชายได้หลุดพ้นจากบ่วงทุกข์ทั้งหลายนี้ ให้มีชีวิตที่เป็นปกติสุขยินดี มีชีวิตที่ดีขึ้น มีความเจริญงดงามผ่องใสทั้งกาย วาจา ใจ ประสบพบเจอแต่สิ่งที่ดีงามเป็นกุศลทั้งหลาย หมดหนี้สินทั้งปวง สร้างเนื้อสร้างตัวได้ ด้วยเดชแห่งบุญนั้นเทอญ สาธุ สาธุ สาธุ


- แล้วอย่าลืมทำตามที่ผมบอกนะครับรับลองว่าชีวิตจะมีสุขมากขึ้นแน่นอนครับ
- หากเมื่อชีวิตดีขึ้นแล้ว..ก็อย่าลืมทำบุญ ปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนาด้วยนะครับ เพื่อให้คุณและแม่กับพี่ชายได้สร้างบารมีธรรมทั้งหลาย เพื่อช่วยเกื้อหนุนคุณและครอบครัวในกาลต่อไป
- เพราะบุญใดๆแม้ได้จากคนอื่นมาหากเรานั้นสร้างบารมีมาไม่พอ บุญใดๆที่เขาให้มานั้นแม้ดูมากแต่หากเราไม่สร้างต่อ บารมีนั้นก็ย่อมหมดไปเรื่อยๆตามกาลเวลา และ การกระทำของเราไม่อยู่เที่ยงแท้แน่นอน

 

ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้าทั้งปวง
ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรมทั้งปวง
ด้วยอานุภาพแห่งพระสงฆ์ทั้งปวง
บุญใดที่ผมได้ปฏิบัติกรรมฐานมาทั้งสมถะและวิปัสนา
บุญใดที่ผมได้กตัญญูกตเวทีมาแล้ว
บุญใดที่ผมเจริญในศีลมาแล้ว
บุญใดที่ผมเจริญในพรหมวิหาร๔มาแล้ว
บุญใดที่ผมเจริญในทานมาแล้ว
บุญใดที่เจริญในสติปีฏฐานและสมาธิมาแล้ว
บุญใดที่ผมได้เผยแพร่ในพระพุทธศาสนามาแล้ว

ขอให้บุญทั้งหลายเหล่านั้นส่งผลให้คุณและคุณแม่กับพี่ชายได้หลุดพ้นจากบ่วงทุกข์ทั้งหลายนี้ ให้มีชีวิตที่เป็นปกติสุขยินดี มีชีวิตที่ดีขึ้น มีความเจริญงดงามผ่องใสทั้งกาย วาจา ใจ ประสบพบเจอแต่สิ่งที่ดีงามเป็นกุศลทั้งหลาย หมดหนี้สินทั้งปวง สร้างเนื้อสร้างตัวได้ ด้วยเดชแห่งบุญนั้นเทอญ สาธุ สาธุ สาธุ

น้ำตาไหลเลยคะ สาธุดัง ๆเลยคะคุณ ADMAX-Z และดิฉันขอเป็นกำลังใจกับหนูนะเพราะเรื่องที่เจอนะ บอกได้คำเดียวคะ่ว่า กรรม และ มารผจญอย่างแท้จริง ก่อนอื่้นตอนนี้หนูตั้งสติก่อนเลยเพื่อคุณแม่ของคุณและตัวคุณเพราะหากหนูวอกแวก เอาใจใส่เดือดเนื้อร้อนใจกับ นังเมียน้อย อับอาย เกลียดชัง จิตเราจะตกนะลูก เอาใหม่นะ จงเป็นผู้ที่เข้มแข็งเรื่องอื่น ๆ พักไว้ก่อน หลายๆ ท่านในกระทู้นี้ ให้คำแนะนำ ดี ยิ่ง ทุกคน ขอให้หนู ตั้งใจเรียนให้จบด้วยความมุ่งมั่นเอาชนะอุปสรรคให้ได้สำเร็จนะลูก ปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษาในคณะดูด้วยก็ดี ทำตัวเราให้แกร่ีง ไม่ว่านังผู้หญิงที่ไม่มี ศีล นังผู้หญิงที่ไม่มี หิริ-โอตัปปะ นั้นจะไปพูดอะไร ที่ไหน กับใคร ๆ ดิฉันเชื่อว่าคนที่น่าจะอับอายไม่ใช่หนูกับคุณแม่แน่นอนเพราะคนดี ๆ ในสังคมเขาแยกแยะออกลูก ว่า ไหนดี ไหนชั่ว ทำให้เหมือนมันไม่มีตัวตนนะลูก เราไม่พึงต่อล้อต่อเถียง กับคนประเภทนี้เด็ดขาด เพราะอะไรรึ? เพราะคนธรรมดาทั่ว ๆ ไปยังพอได้ แต่หากคนเรา ไม่มีไม่มีคุณธรรมประจำใจ แล้วควรพึงหลีกหนีนะลูก เพราะบุคคลผู้นี้ ได้ชื่อว่าไม่มีศีล เลยละ ไยเราต้องสนใจกับมันเล่าทำให้จิตเราตกอย่าสนใจลูก เวลาของหนู 1 ต้องตั้งใจเรียน ปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษาในเรื่องทุน และรักคุณแม่อย่างที่ลูกทำนะดีมากแล้วลูก และต้องไม่ลืม สวดมนต์ทุกวันอย่าได้ขาดเด็ดขาด เอาบท พาหุงมหากา ของหลวงพ่อจรัล วัดอัมพวัน และต้องสวด อิติปิโส เกินอายุ 1คาบ เสมอไม่เว้น ขอพรจากคุณแม่ทุกครั้งที่เจอให้คุณเรียนสำเร็จเร็วยิ่ง และต้องไม่ลืมแผ่เมตตานะให้ตัวเองก่อนเลย ตามมาด้วยให้คุณแม่ที่รักยิ่งเพียงคนเดียวของคุณ ให้เทวดาที่คุ้มครองคุณ แผ่ให้เจ้ากรรมนายเวรของคุณ และให้คุณพ่อคุณ และท้ายที่สุดผู้หญิงคนที่ไม่มีศีลนี้ด้วยนะลูก เพราะอะไรหรือ? เพราะจะได้ไม่ต้องเป็นเวรเป็นกรรมต่อภพต่อชาติกันไปอีกนะ (เข้าใจนะคะลูก ดิฉันถึงได้ให้แผ่คนที่เราเกลียดเอาไว้สุดท้ายเลยเพราะหากแผ่ไว้ต้น ๆ ไม่มีทางที่จะถึงไปได้เลย ต้องแผ่ให้คนที่เรารักก่อนเทพเทวาที่คุ้มครองด้วย และจะถึงศัตรูหมู่มาร) บอกแม่ให้สวดมนต์เช่นกันทุกวัน พร้อมแผ่เมตตาใหญ่บอกให้แม่ แผ่ให้ตัวเองก่อน และคนที่แม่รัก จนถึงคนที่เป็๋นศัตรูเอาไว้หลังสุด หากแม่นั่งกรรมฐานได้จะช่วยให้สงบ และ สว่าง มีสติ มากนะคะไม่ต้องคุมแค้นสนใจบอกคุณแม่ว่าหากคุณสำเร็จเมื่อไร จะรีบหางานและดูแลให้แม่มีความสุขตลอดไปแต่ตอนนี้ขอแม่จงอยู่และเป็นแรงใจให้ลูกคนนี้ของแม่ด้วยนะคะ

ท้ายนี้ นี่อาจเป็นโอกาสเหมาะของมนุษย์ก็เป็นได้ เพราะเห็นทุกข์ อย่างที่สุดขนาดนี้ ที่พึ่งใดเล่าจะดียิ่ง และทั้่งรักและเมตตา มนุษย์ อย่างเรา ๆ ได้เท่า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะคะ อาบนำ้ให้สบายใจ เข้าห้องพระ สวดมนต์ แผ่เมตตา หลับตาทำสมาธิ สัก 10-15 นาที ก่อนสวดมนต์ พาหุงมหากา และสวดอิติปิโส เกินอายุ 1 คาบ เพื่อนำพระเข้าตัวนะคะ ทุกวัน ไม่มีเว้น ทำบุญในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าต้องใช้เงินทองเสมอไปไม่ หากคุณหรือคุณแม่มีเวลาเพื่อให้ใจเราเป็นสุข ไม่ฟุ้งซ่านพากันไปวัด และที่ไหนที่เขาขอกำลังคนให้ช่วยกันสร้างพระเจดีย์ที่ไหน ก็ไปช่วยเขาได้คะหยิบหินบล๊อค ก้อนนะคะ ช่วย ๆ กันเหมือนที่ทำงานดิฉันเขาไม่ได้ยากจนกันหรอกนะคะแต่ที่ทำนะทำเพื่อเป็นปฏิบัติบูชาเขาขออาสาสมัครไปช่วยกันก่อพระเจดีย์ครูบาอาจารย์สายหลวงตามหาบัวไงคะ เราก็ทำกันมาแล้ว และแม้แต่ 1 บาท หากไม่เกินกำลังและยังสามารถก็ขอให้ทำให้บ่อย ๆ เถอะนะคะ จะได้หลุดวิบากกรรมเร็ว ๆ

อนึ่ง ขอเสนอนิดนะคะ เพราะดูๆ ไปแล้ว ขณะนี้ทั้งคุณกับแม่นะ ลำบากกันจนต้ัองบอกว่าเลือดตาแทบกระเด็น และแทบไม่มีเงินเลย จะเรียนก็ไม่มีตังค์ยังหนี้สินที่พ่อคุณไปก่อไว้แล้วให้แม่คุณต้องตามจ่ายอีก บอกแม่เถอะที่ดินของท่านนะ ที่มีหลายผืนนะแบ่งขายไปบ้างเลยบอกแม่ว่าไม่ต้องยึดติดเพราะ ปู่ ย่า ตา ทวด ที่ตายไป บรรพชนที่ตายไปเขาย่อมยินดี และเข้าใจในความจำเป็นและลำบากของลูก หลาน เหลน ว่าจะตายอยู่แล้ว เชื่อได้ว่า วิญญาน บรรพชนของคุณจะโมทนากับคุณแม่แน่นอน และเมื่อขายได้เงินก้อนไม่ต้องบอกให้คุณพ่อทราบเด็ดขาดเพราะมันเป็นสินก่อนสมรสของแม่คุณ นำเงินก้อนนี้ไปใช้ประโยชน์ในการศึกษาของคุณหรือแม่คุณจะได้คล่องตัวด้วย และต้องไม่ลืมหากขายได้ต้องนิมนต์พระมาที่ๆ ดิน ที่เราขายได้ทำบุญสังฆทานให้ คุณตา คุณยาย เจ้าของที่ทันที แล้วคุณจะดีขึ้นเองคะ ขออวยพร เจริญในธรรม มีพระพุทธเจ้าในใจให้มาก ๆเหมือนดิฉันนะคะ

 

พี่คิดว่า ชีวิตนี้เรื่องของพี่ ยิ่งกว่าละครน้ำเน่าแล้วซะอีก เรื่องของน้องก็ทุกข์มากเช่นกัน


แต่อนาคตก็สำคัญ การเรียนก็สำคัญ ดีแล้วค่ะที่น้องดูแลแม่ เพราะท่านเองก็คงทุกข์มากกว่าน้องมาก

ถ้ามีเวลาว่างก็ลองชวนคุณแม่ให้ปฏิบัติธรรมซิจ๊ะ สวดมนต์นั่งสมาธิบ้าง อาจจะทำให้รู้สึกดีขึ้น

( แรกๆอาจจะยังไม่เห็นผล แต่ระยะยาว พี่เชื่อว่าเห็นผลได้แน่นอน )


ชีวิตพี่ ก็เคยหมดเนื้อหมดตัว ถูกเพื่อนที่รักกันมากแย่งแฟนไป ( จะว่าแย่งก็คงไม่ใช่ซ่ะที

เดียว เพราะผู้ชายก็ไปกับเพื่อนพี่เอง ) เวลานั้นพี่ ร้องไห้เสียใจ ซะจนไม่มีชิ้นดี คิดฆ่าตัวตายด้วยแต่

พี่ก็ไม่ทำ ก็เพราะธรรมมะของพระพุทธเจ้า และรูปพ่อแม่ของพี่ (พ่อแม่พี่เสียแล้วทั้งสองท่าน)


ชีวิตพี่ทุกข์ยิ่งกว่าน้องอีก บ้านก็ไม่มีอยู่ ญาติพี่น้องก็ไม่มี ถ้าวันนึงพี่ตายไปก็คงไม่มีใครรู้

เพราะพี่ตัวคนเดียวไม่มีใคร นอกจากชาวบ้านได้กลิ่นศพพี่แล้วแจ้ง มูลนิธิมาเก็บศพไป ไม่ต้องห่วง

เรื่องทำพิธีศพ เงินก็ไม่มี ญาติก็ไม่มี ไม่มีใครรู้จัก คงตายแบบศพไร้ญาติ (เรื่องจริงนะ)


น้องและครอบครัวน้องยังดีค่ะ ที่ยังมีบ้านให้อยู่อาศัยไม่ต้องเช่า แถมยังมีบ้านให้คนอื่นได้

เช่าอีก ยังพอมีหนทางหารายได้เพราะ คุณแม่น้องก็มีงานทำ แม้จะมีหนี้ให้ต้องชำระอยู่ หนี้มันมาหา

เรา มันก็ไปจากเราได้ค่ะ สู้ๆ พี่เป็นกำลังใจให้ น้องและครอบครัว ให้ผ่านเรื่องเหล่านี้ไปได้



ไม่ว่าจะยังไงอย่าทิ้งการเรียนนะคะ และอย่าลืมดูแลเรื่อง สุขภาพของคุณแม่ท่านด้วย

ยังมีคนอีกหลายร้อย หลายพันคน ที่เขาทุกข์กว่าเราอีกตั้งเยอะ



" น้องต้องเข้มแข็งนะคะ เพราะจะได้ทำให้คุณแม่ท่านเห็น ท่านจะได้ไม่ท้อ ไม่อ่อนแอ สู้ๆค่ะ"

 

น้องต้องให้กำลังใจคุณแม่นะ เขาทิ้งเราไปก็ไม่เป็นไร คิดว่าเป็นกรรมของเรา มองโลกในแง่ดีเข้าไว้ เอาธรรมะเป็นที่พึ่งทางใจ ขอให้น้องและครอบครัวอยู่อย่างเข้มแข็ง เป็นกำลังใจให้กันและกัน ปล่อยให้พ่อเขาไปมีความสุขในแบบของเขาเถอะ หนูก็ควรจะตั้งใจเรียน แม่น้องเขาคงเหนื่อย ดูแลแม่ดีๆ นะ หนูทำดีที่สุดแล้วหละ พี่เป็นกำลังใจให้ ส่วนปัญหาอย่างอื่นค่อยๆแก้ไขไป อาจจะแก้ได้ช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร ค่อยเป็นค่อยไปนะ พี่ขอแนะนำให้หนูชวนแม่นั่งสมาธิ สวดมนต์ ทำบุญ อุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวร ขอให้ผ่านพ้นความทุกข์นี้ไป เมียน้อยของพ่อหนูเขาเป็นเจ้ากรรมนายเวรที่มีชีวิต เขาทำให้เราทุกข์ใจ สักวันเวรกรรมก็จะย้อนรอยเขาเอง อย่าไปเคียดแค้น อาฆาต พยาบาทเขา ปล่อยเขาไปเถิด อย่ายึดติด อย่ายึดมั่นถือมั่น ทำใจให้สบาย ทุกสิ่งอย่างล้วนเป็นอนิจจัง ไม่เที่ยงแท้แน่นอน มีทุกข์ก็ต้องมีสุข เราก็ทำชีวิตให้เป็นปกติของเรา หากเขาว่าเรายิ้มให้เขาซะ ยิ้มอย่างจริงใจนะ อย่าเสแสร้งแกล้งทำ
พี่ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย จงดลบันดาลให้หนูและครอบครัวจงผ่านพ้นอุปสรรคไปให้ได้ในเร็ววัน สู้สู้นะ
ธัมมัสสะวะ นะกาโล อะยัมภะทันตา
ธัมมัสสะวะ นะกาโล อะยัมภะทันตา
ธัมมัสสะวะ นะกาโล อะยัมภะทันตา

 

แม้ปัญหาจะหนัก แต่ถ้าคุณ supaluk091 ยังยิ้มสู้ได้ อันนี้ละแจ๋วเลยครับ

ขอให้มองว่าทุกคนล้วนอยู่ในโลกนี้และมีความอ่อนแอในใจด้วยกันเป็นธรรมดานัก แต่ปัญหาของคุณพ่อคุณแม่คุณ คุณ supaluk091 ไม่จำเป็นต้องแบกรับไว้คนเดียว ถ้าปัญหาอะไรที่เราแก้ไขไม่ได้ ก็ขอให้อดทน ใช้สติพิจารณาแก้ไขปัญหาอย่างสงบ อย่างน้อยในบ้านถ้าพ่อแม่เกิดทะเลาะกัน ขอให้คุณ supaluk091 มั่นใจว่าตัวเองจะไม่กลายเป็นมือที่สามที่จะไปร่วมวงทะเลาะให้แตกคอกันเร็วขึ้น

เมื่อครอบครัวเกิดเกิดปัญหา ก็ถึงเวลาวัดใจแล้วครับ ว่าใจเจ้ากระทู้แข็งแกร่งแค่ไหน จำไว้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถือว่าสุดความสามารถแล้ว ทำดีได้เต็มที่แล้วครับ

ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของผู้ใหญ่เถิดครับ

 

" การคิดที่จะเอาของรักของคนอื่นมาเป็นของตน..เป็นเรื่องน่าละอายมาก เพราะแม้จะได้มา..ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาของหนักมาทับที่หัวใจตัวเอง "

อย่าไปโกรธพ่อ ให้เป็นกรรมติดตัวเรา มันเป็นเรื่องของกฎแห่งกรรมที่ต้องดำเนินการชดใช้ร่วมกันไป เชื่อเถอะนะคะ..ว่าใครทำสิ่งใดไว้..ย่อมได้รับสิ่งนั้นตอบแทน..มองภาพของแ่ม่วันนี้เอาไว้ วันนึงผู้หญิงคนนั้นจักต้องมีสภาพไม่ต่างจากแม่ในวันนี้ค่ะ..ให้เวลาคุณแม่ได้เสียใจ รักและเข้าใจคุณแม่ให้มาก แม้ว่าวันนี้พ่อจะไม่ใยดีเรา..บอกกับคุณแม่ว่า แม่ยังมีน้องกับพี่ชายอยู่นะคะ..น้อมนำธรรมะสู่ใจของแม่เพื่อเยียวยาท่าน เข้มแข็งเพื่อท่าน ส่วนผู้หญิงคนนั้น เราเองอย่าไปสนใจเก็บมาเป็นอารมณ์ ..อย่าทุกข์เพราะความหยาบคายของคนอื่น แต่จงมองว่าคนคนนั้นทุกข์อะไร จึงได้แสดงความหยาบคายนั้นออกมา..เป็นกำลังใจให้ค่ะ^^

 

.
.
.
.
เข้มแข็งเพื่อแม่และพี่
ถ้าที่เจอมามันหนักนึกถึงแม่หนักกว่าหนูมากยังทนได้..
บางอย่างหากไม่มีทางแก้ให้ได้ดังใจก็แค่นึกถึงสิ่งที่ควรทำและทำได้
กำลังใจจากคนอื่น หรือใคร ๆ ก็พลักดันเราได้แค่ชั่วคราว
ต้องแสวงหาและลงมือทำสิ่งดี ๆ เป็นอันมากก็จะติดตามมา
วันหน้าฟ้าอาจสดใส ทุกข์ในวันนี้ก็จะผ่านเราไป

บุญรักษา

 

พี่ค่ะหนูอ่านแล้วหนูเข้าใจพี่มากเลยค่ะ เพราะว่า..พ่อหนูก็มีเมียน้อย ไม่ยอมเลิกกับแม่หนูเหมือนกัน แต่พ่อหนูจะโกหกตลอด ทั้งๆที่มีไวอากร้าอะไรอย่างนี้อยู่ไหนกระเป๋าตลอด หนูสงสารแม่มาก แม่หนูเป็นคนเข้มแข็งเหมือนกัน ตอนนี้หนูอยู่ม.1ค่ะ แต่ว่าของหนูหนักกว่าคือถ้าแม่หนูขอเลิกกับพ่อ พ่อหนูจะโกรธมาก ชอบฟัดของ ที่หนักที่สุดตอนนี้คือถ้าบอกเลิกจะขู่ฆ่าตัวตาย พ่อหนูทำเหมือนตัวเองเป็นคนรักครอบครัวต่อหน้าคนอื่น หนูกล้าพูดได้เลยว่าพ่อหนูเป็นคนหน้าด้านมาก เวลาแม่ด่าพ่อต่อหน้าหนู พ่อชอบทำว่าตัวเองรักหนูมาก ด่าแม่ว่าชอบปั่นหัวลูก ด่าว่าไอ××× ไอ××× หนูว่าเพราะเหตุผลนี้ทำให้แม่หนูเป็นโรคจิตอ่อนๆคือถ้าทนพ่อไม่ไหวนี่คือเหวี่ยงเลย เหมือนคลั่งชั่วคราว พ่อชอบโทษแต่แม่ แม่ทำอะไรก็เป็นฝ่ายผิด เวลาพ่อไปต่างจังหวัด แม่หนูชอบโทรไปด่าพ่อ เพราะตอนอยู่บ้านชอบฟัดของคุยกับพ่อไม่ได้เลย พ่อหนูเวลากลับมาทะเลาะกันอีก ว่าไม่มีสมาธิขับรถแถมยังขี้ประชดอย่างร้ายกาจ ถ้าแจ้งความก็แจ้งได้ เพราะพ่อหนูฟัดมือถือแม่พังไป2เครื่องแล้ว หนูสงสารแม่จริงๆ และยอมรับว่าเกลียดพ่อมาก!