ขอเคล็ดลับ "การบูชาพระสีวลีปางลังกาวงศ์" เพิ่งบูชามาครับ

เมื่อวานขอเคล็ดบูชา พระอุปคุตมหาเถระปราบมาร ปางจกบาตร หยุดตะวัน ก็ได้รับคำตอบที่น่าประทับใจ วันนี้ขออีกนะครับ ตอนนี้มีอยู่ขนาด 5 นิ้่ว บูชามาเมื่อวานนี้ที่วัดป่าเจริญราช โชคดีบังเอิญพบ หลวงพ่อวีระนนท์ ท่านได้อธิฐานให้ด้วย

ตอนนี้เหลือแต่พระประธานของผมที่จะวางบนสุดโต๊ะหมู่ กำลังเลือกอยู่ว่าจะบูชา

1. พระไตรรัตนนายก (หลวงพ่อโต วัดพนัญเชิง) ขนาด 9" นิ้ว (ที่ 1 ในใจ)
2. สมเด็จพระพุทธมหาจักรพรรดิศรีรัตนมงคล ขนาด 9" นิ้ว
3. องค์พระธรรมกายแก้วใส ขนาด 9" นิ้ว (สวยมาก)

กะว่าจะเลือกอย่างใดอย่างนึงนะครับ

 

หมายถึงจุดกำยานทีเดียว 3 เม็ดเหรอครับ?

 

วันอาทิตย์ ใช้ดอกไม้สีแดงบูชา
วันจันทร์ ใช้ดอกไม้สีขาว เหลือง บูชา
วันอังคาร ใช้ดอกไม้เบญจพรรณบูชา ( แต่ตามที่ควรๆจะใช้ ดอกไม้สีชมพู อันเป็นสีประจำวันบูชา )
วันพุธ ใช้ดอกไม้เบญจพรรณบูชา ( แต่ตามที่ควรๆจะใช้ ดอกไม้สีเขียว อันเป็นสีประจำวัน บูชา
วันพฤหัสบดี ใช้ดอกไม้เบญจพรรณบูชา ( แต่ตามที่ควรๆจะใช้ ดอกไม้สีแสด หรือ สีหมากสุกอันเป็นสีประจำวันบูชา )
วันศุกร์ ใช้ดอกไม้สีขาวเหลืองบูชา ( แต่ตามที่ควรๆจะใช้ดอกไม้สีฟ้าอ่อน อันเป็นสีประจำวันบูชา
วันเสาร์ ใช้ดอกไม้สีแดง,ขาว บูชา ( แต่ตามที่ควรๆ จะใช้ดอกไม้สีม่วงแก่ หรือที่มีสีเกือบจะคล้ายสีดำ
อันเป็นสีประจำวันบูชา

( ดอกไม้เบญจพรรณนั้น ท่านหมายความว่าจะเป็นดอกไม้ชนิดใดๆ ก็ได้ไม่จำกัด )




.......... ให้จัดดอกไม้เครื่องบูชา ไว้เป็นนิจอย่าให้ขาดเลย ( โดยมาก เพื่อความสะดวกมักนิยมใช้ดอกมะลิบูชา เป็นประจำทั้ง 7 วัน ) ถ้าหากว่าท่านผู้ใดปฏิบัติได้ดังนี้ไม่รู้ขาดเลย ท่านกล่าวคุณภาพไว้ว่า " บุคคลผู้นั้นจะเป็นที่รักของชนทั้งหลายจะน้อมนำลาภสการ ตลอดจนข้าวปลาอาหารมาสู่มิรู้ขาดเลย เทพยดาจะคุ้มครองปกปักรักษาให้แคล้วคลาดจากภยันตรายทั้งหลายจำเริญในศิริสวัสดิ์มงคล บังเกิดลาภผลตลอดชั่วอายุขัย "

 

บทบูชาพระสีวลี ( พระคาถาหัวใจพระสีวลี )

นะชาลิติ ชาลิตินะ ลิตินะชา ตินะชาลิ

****ให้หมั่นถวายสำรับข้าว ดอกไม้ ธูปเทียนแก่พระฉิมพลีเจ้า ทุกวันเถิด
ลาภผลจะเกิดขึ้นให้เห็นเป็นเที่ยงแท้แล

 

ปฏิบัติบูชา

ทาน ศีล ภาวนา
พระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ

ทาน

ทาน คือ เครื่องแสดงน้ำใจของมนุษย์ผู้มีจิตใจสูง มีเมตตาจิตต่อเพื่อนมนุษย์และสัตว์ด้วยการให้ การเสียสละแบ่งปัน มากน้อยตามกำลังของวัตถุเครื่องสงเคราะห์ที่มีอยู่ จะเป็นวัตถุทาน ธรรมทาน หรือวิทยาทาน เพื่อสงเคราะห์ผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ นอกจากกุศล คือ ความดีที่ได้จากทานนั้น เป็นสิ่งตอบแทนที่เจ้าของทานได้รับอยู่โดยดีเท่านั้น อภัยทานควรให้แก่กัน เมื่ออีกฝ่ายหนึ่งผิดพลาดหรือล่วงเกิน

คนที่มีทานย่อมเป็นผู้สง่างาม และเด่นในปวงชน เป็นที่รักและเคารพในหมู่ชน จะตกอยู่ทิศทางใดไม่อดอยากขาดแคลน จะมีสิ่งหรือผู้อุปถัมภ์จนได้ ไม่อับจนทนทุกข์ ผู้มีทานประดับตนย่อมไม่เป็นคนล้าสมัย บุคคลทุกชั้นไม่รังเกียจ

ผู้ที่มีทานย่อมเป็นผู้อบอุ่น หนุนโลกให้ชุ่มเย็น การเสียสละจึงเป็นเครื่องค้ำจุนโลก การสงเคราะห์กันทำให้โลกมีความหมายตลอดไป ไม่เป็นโลกที่ไร้ชาติขาดกระเจิง เหลือแต่ซาก แผ่นดินไม่แห้งแล้งแข่งกับทุกข์ตลอดไป

ศีล

ศีล คือ รั้วกั้นความเบียดเบียนและการทำลายสมบัติร่างกายและจิตของกันและกัน ศีล คือ พืชแห่งความดีอันยอดเยี่ยมที่ควรมีประจำชาติทนุษย์ ไม่ปล่อยให้สูญหายไป เพราะมนุษย์ที่ไม่มีศีลเป็นรั้วกั้น เป็นเครื่องประดับตัว จะไม่มีที่ให้ซุกหัวนอนหลับสนิทได้โดยปลอดภัย แม้โลกเจริญด้วยวัตถุจนกองสูงกว่าพระอาทิตย์ แต่ความเร่าร้อนแผดเผาจะทวียิ่งกว่าพระอาทิตย์ ถ้ามัวแต่คิดว่าวัตถุมีค่ามากกว่าศีลธรรม ศีลธรรมเป็นเพียงสมบัติของมนุษย์ พระพุทธเจ้าทรงค้นพบและนำมาประดับโลก ที่กำลังมืดมิดให้สว่างไสว ร่มเย็นด้วนอำนาจศีลธรรมเป็นเครื่องปัดเป่า

ความคิดของมนุษย์ผู้มีกิเลสผลิตอะไรออกมาทำให้โลกร้อนจะบรรลัยอยู่แล้ว ยิ่งปล่อยให้ความคิดไปตามอำนาจโดยไม่มีศีลธรรมช่วยเป็นยาชะโลมไว้บ้าง จะผลิตยักษ์ใหญ่ทรงพิษขึ้นมากว้านกินมนุษย์ จนไม่มีอะไรเหลืออยู่ ความคิดของคนสิ้นกิเลสที่ทรงคุณอย่างสูง คือพระพุทธเจ้า มีผลให้โลกได้รับความร่มเย็บซาบซึ้ง กับความคิดที่เป็นกิเลสมีผลให้ตนเองและผู้อื่นได้รับความเดือดร้อนจนคาดไม่ถึง ผิดกันอยู่มาก ควรหาทางแก้ไข ผ่อนหนักให้เป็นเบาลงบ้าง ก่อนจะหมดทางแก้ไข ศีลจึงเป็นเหมือนยาปราบโรค ทั้งโรคระบาดและเรื้อรัง

ภาวนา

ภาวนา คือ การอบรมใจให้ฉลาดเที่ยงตรงต่อเหตุผลอรรถธรรม รู้จักวิธีปฎิบัติต่อตนเองและสิ่งทั้งหลาย ยึดการภาวนาเป็นรั้วกั้นความคิดฟุ้งซ่านของใจ ให้อยู่ในเหตุผลอันเป็นทางแห่งความสงบสุข ใจที่ยังไม่ได้รับการอบรมจากภาวนา จึงเปรียบเหมือนสัตว์ ที่ยังมิได้รับการฝึกหัด จึงยังมีได้รับประโยชน์จากมันเท่าที่ควร

ใจจึงควรได้รับการอบรมให้รู้เรื่องของตัว จะเป็นผู้ควรแก่งานทั้งหลาย ทั้งส่วนเล็กและส่วนใหญ่ ทั้งภายนอกและภายใน ผู้ที่มีภาวนาเป็นหลักใจ จะทำอะไรชอบใช้ความคิดก่อนเสมอ ไม่เสี่ยงและไม่เกิดความเสียหายแก่ตนและผู้เกี่ยวข้อง

การภาวนาจึงเป็นงานเพื่อผลในปัจจุบันและอนาคต การงานทุกชนิดที่ทำด้วยใจของผู้ที่มีภาวนา จะสำเร็จด้วยความเรียบร้อย ทำด้วยความใคร่ครวญ เล็งถึงผลประโยชน์ที่ได้รับ เป็นผู้มีหลักมีเหตุมีผล ถือหลักความถูกต้องเป็นเข็มทิศทางเดินของกาย วาจา ใจ ไม่เปิดช่องให้ความอยากอันไม่มีขอบเขตเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะความอยากดั้งเดิมเป็นไปตามอำนาจของกิเลสตัญหา ซึ่งไม่เคยสนใจต่อความผิด ถูกชั่วดี จะเอาโทษมันก็ไม่ได้ ยอมให้เสียไปอย่างน่าเสียดาย ถ้าไม่มีสติรำลึกบ้างเลยแล้ว ของเก่าก็เสียไป ของใหม่ก็จมไปด้วย ไม่มีวันฟื้นตัว การภาวนาจึงเป็นเครื่องหักล้างความไม่มีเหตุผลของตนได้ดี วิธีภาวนานั้นลำบากอยู่บ้าง เพราะเป็นวิธีบังคับใจ โดยวิธีสังเกตตัวเอง สังเกตจิตที่อยู่ไม่เป็นสุข ด้วยความมีสติ รู้ถึงความเคลือนไหวของจิต โดยมีธรรมบทใดบทหนึ่งเป็นคำบริกรรม เพื่อเป็นยารักษาจิตให้ทรงตัวอยู่ได้ด้วยความสงบสุขในขณะภาวนา
__________________