เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันจันทร์ที่ ๑ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพหัวทิ่มอยู่กับงานตั้งแต่ตี ๑ ครึ่งเรื่อยมา เนื่องเพราะว่าต้องทำบัญชีรับ-จ่ายประจำเดือนพฤษภาคม ๒๕๖๙ ให้เสร็จ และส่งตามเวลา

เหตุที่ต้องทำเช่นนี้ก็เพราะว่า เพื่อเป็นตัวอย่างให้กับเพื่อนพระสังฆาธิการที่เป็นเจ้าอาวาส ตลอดจนกระทั่งเป็นการกระตุ้นให้ทุกคนนึกได้ว่างานนี้จะต้องทำแล้ว หรือว่างานนี้จะต้องส่งแล้ว ซึ่งความจริงถ้าหากว่าทุกคนรู้กำหนดการ และรับผิดชอบงานตามวาระ ทุกอย่างก็จะไม่มีปัญหาอะไร

แต่ด้วยความที่ว่าส่วนใหญ่แล้วก็มักจะทอดธุระ รอจนกระทั่งฝ่ายเจ้าหน้าที่ทวงแล้วทวงอีกถึงจะส่งให้ แล้วในขณะเดียวกัน เมื่อเวลากระชั้นชิด หรือว่าเลยเวลาแล้ว ก็ไม่มีการตรวจสอบอะไร หรือว่าตรวจสอบไม่ทัน ทำให้งานผิดพลาด บกพร่อง แล้วกลายเป็นโทษแก่ตนเองขึ้นมาได้..!

เมื่อทำเสร็จทั้ง ๓ ฉบับ ก็คือบัญชีรับ-จ่ายประจำเดือน ตั้งแต่วันที่ ๑ - ๓๑ หนึ่งชุด บัญชีที่ ๒ ก็คือบัญชีเงินฝากธนาคาร ว่าเดือนนี้รับมาเท่าไร ? ฝากเข้าไปเท่าไร ? ยอดปัจจุบันนี้คือเท่าไร ? ส่วนบัญชีสุดท้ายนั้นก็คือบัญชีเงินคงเหลือสุทธิในบัญชีวัด ซึ่งทั้งสามบัญชีนี้ตัวเลขจะต้องตรงกัน หรือว่าสัมพันธ์กันทั้งหมด ไม่เช่นนั้นแล้วก็จะมีปัญหา อาจจะโดนข้อหาทุจริตต่อหน้าที่ได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่มีใครคิดจะทุจริต..!

โดยเฉพาะส่วนที่น่าสงสารที่สุดก็คือหลวงปู่หลวงพ่ออายุมาก ๆ บางท่านจบแค่ชั้นประถมปีที่ ๔ บ้าง ชั้นประถมปีที่ ๗ บ้าง อย่างสูงสุดก็จบชั้น ม.ศ.๕ ซึ่งท่านทั้งหลายเหล่านี้วางมือจากหนังสือมา ๔๐ - ๕๐ ปี พอถึงเวลาให้ไปเขียนหนังสือใหม่ บางทีมือไม้ก็แข็งหมด จนไม่สามารถที่จะเขียนได้ แต่ด้วยเหตุที่ว่าการสั่งงานนั้น ส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นการสั่งในลักษณะว่าตนเองทำได้ โดยที่ลืมไปว่าตนเองอยู่ในสถานะอะไร ?!

ดังที่กระผม/อาตมภาพเคยกราบเรียนพระเดชพระคุณท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร ป.ธ. ๙) อดีตเจ้าอาวาสวัดชนะสงคราม ราชวรมหาวิหาร อดีตเจ้าคณะใหญ่หนกลาง ที่ท่านไม่ยอมให้พระใช้โทรศัพท์ว่า "กราบขออภัยพระเดชพระคุณ กระผมไม่ได้ก้าวร้าว แต่กระผมไม่ใช่เจ้าคณะใหญ่หนกลางที่มีเลขานุการ ๒ รูปคอยรับโทรศัพท์แทน ถ้าหากว่าพระเดชพระคุณไม่ให้พระรับโทรศัพท์ การติดต่อประสานงานกับผู้บังคับบัญชาก็ดี การที่จะรับกิจนิมนต์เพื่อฉลองศรัทธาญาติโยมก็ดี ย่อมไม่สามารถที่จะเป็นไปได้" ซึ่งในส่วนนี้ เมื่อพระเดชพระคุณท่านตรองอยู่อึดใจหนึ่ง ก็บอกว่า "ถ้าอย่างนั้นจะรับโทรศัพท์ก็ได้ แต่ให้หาที่นั่งให้เรียบร้อย ไม่ใช่เดินไปคุยไป"

 

ตรงจุดนี้กระผม/อาตมภาพเห็นด้วย เราจะเห็นว่าผู้บังคับบัญชาที่ท่านมีเหตุผลนั้น ท่านก็ฟังเหตุผลและพร้อมที่จะแก้ไขคำสั่งให้ แต่ว่าบรรดาข้าราชการ โดยเฉพาะสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาตินั้น นอกจากท่านจะไม่ได้สนใจว่าพระผู้ชราจะเดือดร้อนอย่างไรแล้ว ท่านยังสนองงานผู้บังคับบัญชาแบบ "สุดลิ่มทิ่มประตู" ประมาณว่าผู้บังคับบัญชาต้องการอย่างไร กูก็ใช้กระดาษใบเดียวสั่งความต่อไป โดยที่ไม่ได้สนใจว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่นโดยเฉพาะพระสงฆ์เท่าไร ซึ่งการทำงานในลักษณะนี้นั้น บางทีก็ทำให้ผู้ที่รับงานต่อต้องเดือดร้อนโดยใช่เหตุ..!

แต่กระผม/อาตมภาพนั้น ไม่ว่าคุณจะมาแบบไหนก็ทำให้ได้ แต่ขอให้ชี้แจงเหตุผลมาให้ชัดเจน ไม่เช่นนั้นแล้วบางก็โดนว้ากกลับไป ประมาณว่า "มาปีนี้เปลี่ยนรูปแบบการทำแบบนี้ ปีหน้าก็อีกรูปแบบหนึ่ง ถ้าอย่างนั้นคุณไปทำเองก็แล้วกัน..!"

ในส่วนนี้ต้องขออภัยที่บางทีก็รุนแรง จนกระทั่งผู้รับงานชั้นล่าง ๆ รู้สึกเดือดร้อนไปหมด เพราะว่าพระไม่ฟังเสียงของตนยังไม่พอ ยังพร้อมที่จะอาละวาดกลับอีกต่างหาก แต่ถ้าไม่มีในลักษณะนี้ ท่านทั้งหลายก็จะเผลอคิดว่าตนเองเป็นผู้บังคับบัญชาพระ จะสั่งอย่างไรก็ได้..!

เมื่อเสร็จจากงานและส่งเข้ากลุ่มไลน์เป็นตัวอย่างแก่ผู้อื่นแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ต้องมาตรวจแก้บันทึกการประชุมคณะกรรมการสภาวัฒนธรรมอำเภอทองผาภูมิ ครั้งที่ ๓/๒๕๖๙ เมื่อตรวจแก้จนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็มาทำวาระการประชุมคณะกรรมการสภาวัฒนธรรมอำเภอทองผาภูมิ ครั้งที่ ๔/๒๕๖๙

บางทีพระเณรของวัดท่าขนุน เห็นวัน ๆ หลวงพ่อซุกเงียบอยู่แต่ในกุฏิ คงคิดว่านอนสบายไปแล้ว แต่ขอโทษเถอะ...งานมากกว่าพวกคุณที่ออกไปกวาดวัดถูศาลาเสียอีก..! เคยไว้วางใจให้เลขานุการทำ เมื่อเจอเข้าไปว่าต้องมาแก้ไขงานใหม่ทุกครั้ง จะต้องติโน่น ตินี่ ทำไปแล้วเสียอารมณ์..! กระผม/อาตมภาพที่ยังไหวก็เลยตั้งใจทำเอง

เมื่อถึงเวลาผ่องถ่ายตำแหน่งต่อไปให้คนอื่นแล้ว ใครที่จะเลียนแบบทำตาม หรือว่าจะมอบหมายความไว้วางใจให้ผู้ใต้บังคับบัญชาไปทีเดียว ก็ต้องแล้วแต่ท่าน กระผม/อาตมภาพถือว่าถ้าตนเองทำผิด เมื่อเขาตำหนิมาก็ยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบานและแก้ไข แต่ถ้าคนอื่นทำผิด แล้วเราต้องมายอมรับแทนนี่ บางทีก็รู้สึกไม่ค่อยจะดีเหมือนกัน..!

 

สำหรับวันนี้กระผม/อาตมภาพต้องไปร่วมกับคณะสงฆ์หนกลาง ในการเจริญพระพุทธมนต์นวัคคหายุสมธัมม์ เพื่อถวายพระพรชัยมงคล แด่สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา ที่หอประชุมใหญ่พุทธมณฑล ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม จึงเป็นเวลาที่ต้องเร่งงานทุกอย่างให้เสร็จ ไม่เช่นนั้นแล้วถ้าเจองานต่อเนื่องก็จะลำบากอีก..!

กระผม/อาตมภาพถึงขนาดต้องทิ้งผู้บวชเนกขัมมะเฉลิมพระเกียรติรุ่นที่ ๓/๒๕๖๙ ที่ปฏิบัติธรรมกันอยู่เต็มวัดท่าขนุนออกมา โดยเฉพาะเช้านี้มีการภาวนาพระคาถาเงินล้าน ๑๐๘ จบ แต่ด้วยความที่ว่ามีผู้ช่วยเจ้าอาวาสหลายรูป และมีพระภิกษุที่พร้อมจะรับภาระแทนหลวงพ่อเจ้าอาวาส กระผม/อาตมภาพก็สบายใจ หรือต่อให้ไม่มี แต่ว่าไม่ช้าก็เร็ว ถ้าถึงเวลาตนเองก็จะต้องละทิ้งจากตำแหน่งหน้าที่ไป คนที่มาใหม่อย่างไรเสียเขาก็ต้องทำแบบนี้อยู่ดี..!

ดังนั้น..ถ้าเป็นเรื่องที่เราท่านทั้งหลาย สามารถวางมือให้คนอื่นรับผิดชอบแทนได้ตั้งแต่ต้น แล้วคอยประคับประคองชี้แจงแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ให้เขาทั้งหลายเหล่านั้นมีประสบการณ์ในการทำงาน ถึงเวลาจะได้รับผิดชอบงานโดยที่ไม่มีรอยต่อเข้ามาขีดคั่น ถ้าอยู่ในลักษณะแบบนี้ อาจจะเป็นเรื่องดีต่อผู้รับช่วงต่อก็เป็นได้ หลายต่อหลายท่านอยู่ในลักษณะของการหวงงาน หวงหน้าที่แบบไม่มีเหตุไม่มีผล ซึ่งลักษณะอย่างนั้น กระผม/อาตมภาพเห็นว่าหาเรื่องเหนื่อยตายเสียมากกว่า..! เนื่องเพราะว่าตนเองก็เฒ่าชะแรแก่ชราลงไปทุกทีแล้ว

ท่านอาจารย์พระมหาวิสูตร วิสุทฺธิปญฺโญ ป.ธ.๙ รองเจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี เคยปรารภหลายครั้งว่า "ถึงหลวงพ่อเล็กไม่อยู่ แต่งานวัดท่าขนุนก็เป็นไปด้วยดี เหมือนกับมีเจ้าอาวาสคอยบัญชาการอยู่" กระผม/อาตมภาพจึงบอกว่า ได้มองเห็นจุดอ่อนของบรรดาวัดวาต่าง ๆ ที่ถึงเวลาสิ้นเจ้าอาวาสลงไปแล้ว ผู้ที่มาใหม่ก็ไม่สามารถที่จะบริหารให้ดีได้ เนื่องเพราะว่าขาดประสบการณ์อย่างหนึ่ง ขาดการสนับสนุนจากคณะญาติโยมอีกอย่างหนึ่ง ทั้งสองอย่างนี้ เมื่อรวมกัน วัดวาอารามก็โทรมทันตาเห็น..!

แต่ถ้าหากว่าเราค่อย ๆ ผ่องถ่าย ค่อย ๆ ปล่อยมือ ให้เขามีประสบการณ์ในการรับผิดชอบต่องาน ครั้นถึงเวลามารับหน้าที่ ก็จะได้กระทำหน้าที่นั้นต่อเนื่องจากสิ่งรับผิดชอบเดิม คนทำก็ไม่รู้สึกว่าตนเองลำบาก เพราะว่าเคยทำมาตั้งแต่ต้น ในขณะเดียวกัน ญาติโยมทั้งหลายที่เห็น ก็จะรู้ว่าบุคคลนี้ก็คือผู้ที่หลวงพ่อมอบหมายความไว้วางใจให้ ถ้าเป็นไปในลักษณะอย่างนั้น การบริหารกิจการคณะสงฆ์ ๖ ด้านของแต่ละวัด ก็ย่อมเป็นไปด้วยดี

ตอนนี้บรรดาผู้ที่เป็นพิธีกรก็เริ่มใช้เสียงต่าง ๆ แล้ว กระผม/อาตมภาพจึงต้องขอหยุดการบันทึกเสียงเอาไว้แต่เพียงเท่านี้ก่อน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณร และบอกกล่าวแก่ญาติโยมทั้งหลายแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันจันทร์ที่ ๑ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)