ข้อจริงเท็จเรื่องพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษ

ขออนุญาตเว็บพลังจิตครับ

ขออนุญาตตั้งกระทู้ค่อยๆเขียนไปเรื่อยครับ

 

สำรองพื้นที่

 

สารบัญ

จริงเท็จเรื่องที่ 1 เมดอินเจแปน

จริงเท็จเรื่องที่ 2 โรงงานไหนบ้างสร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษ

 

พระแก้วขนาดบูชา หน้าตัก 5 นิ้ว หลวงปู่ทิม อิสริโก วัดละหารไร่ จังหวัดระยอง

ข้อจริง นาย Peter Sai Aung Win ช่างแก้วชาวพม่าที่เข้ามาทำงานเป็นช่างแก้วในไทยเป็นผู้สร้างโดยใช้ทุนส่วนตัว และใช้โรงงานเซรามิคแห่งหนึ่งเป็นสถานที่สร้าง เมื่อประมาณ พ.ศ. 2560 + - จำนวนการหล่อ 10 องค์

ข้อเท็จ โรงงานแก้ว ABC ในมณฑลกวางตุ้ง เป็นผู้สร้าง

ข้อเท็จ

 

ข้อเท็จ


ข้อเท็จ


ข้อเท็จ


ข้อเท็จ


.

 

หลักฐานหรือพยาน

หลักฐานหรือพยานจริง

นายสมบูรณ์ ติยะวงศ์สกุล ยินดีเป็นพยานให้โดยไม่รับสิ่งตอบแทนใดๆ

นอกนั้นยังมีพยานอีกหลายคนมาก แต่ไม่ยินดีเป็นพยานโดยไม่ทราบสาเหตุแห่งการไม่ยอมเป็นพยาน

.

 

เหตุการณ์ผ่านไปประมาณ 40 - 70 ปี มีคนบอกว่า พระแก้วขนาดบูชา หลวงปู่ทิมองค์นี้ สร้างเพียงองค์เดียว สร้างในประเทศ เจแปน

Tik Tok
Tik Tok
Tik Tok

ข้อจริง

ข้อเท็จ

.

 

หลังจากพยานตายหมด หลักฐานหาไม่ได้แล้ว หลวงปู่ทิมขนาดบูชาองค์นี้ ซึ่งก็ถูกจัดว่าเป็นพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษเหมือนกัน เพราะสร้างในปี พ.ศ. 2560 + - ไม่ใช่ พ.ศ. 2600 + - ขึ้นไป

พระแก้ว 25 พุทธศตวรรษหลวงปู่ทิมองค์นี้ก็จะกลายเป็นพระแก้วที่เมดอินเจแปนไปตลอดกาล

.

 

ปีเตอร์ อดีตหัวหน้าแผนก Lost Wax glass ของโรงงานแก้ว Lotus Crystal จังหวัดระยอง (พ.ศ. 2547+ - ถึง พ.ศ. 2560+ - )

 

(ภาพบน) หุ่นขี้ผึ้งทั้งหมด 10 องค์
(ภาพล่าง) เมื่องานเสร็จ ปีเตอร์นำมาที่บ้านผม

 

(ภาพบน) หุ่นขี้ผึ้งทั้งหมด 10 องค์
(ภาพล่าง) เทคนิคการหล่อแก้วแบบ Lost Wax glass ในเตาเผาเซรามิคของโรงงานเซรามิคแห่งหนึ่ง ในเตามีงานของคนอื่นคือองค์สูง 2 องค์

 

ด้านบนนั้น เป็นส่วนของปีเตอร์ งานบางส่วนในปี พ.ศ. 2560+ -

 

จริงเท็จเรื่องที่ 2 โรงงานไหนบ้างสร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษ


รูปภาพผมเองเมื่อ พ.ศ. 2516
ปีที่ผมกับทีมช่างปั๊มพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษกับมือ พ.ศ. 2516 ถึง พ.ศ. 2520 ด้วยเทคนิค Pressed Glass ด้วยความเมตตาสอนของปรมาจารย์แก้วเป๋งหว่อกับภรรยาของท่าน (師父 師母）ที่ท่านสร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษมาก่อนหน้านั้นนานนับสิบปี

 

ผมไม่มีภาพถ่าย จึงขอใช้ AI สร้างภาพ 2 ภาพนี้ จำลองการสร้างอย่างเคร่าๆ ซึ่งความจริงต้องกลับอั๊พไซด์ดาวน์ แต่เพื่อให้คนเห็นพระวางหันพระเศียรขึ้น จึงเป็นภาพนี้

 

ภาพถ่ายแม่พิมพ์เหล็กชุดจริง ที่เคยผ่านงานจริง

ขอบคุณ "หนังสือพระแก้วแห่งสยาม"


เวลาใช้งานคือขณะกำลังปั๊มพระด้วยแก้วร้อน จะกลับด้านบนลงล่างครับ

 

ข้อจริง : จากหอสมุดกลาง ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรื่องเกี่ยวกับการมีโรงงาานแก้วในไทย ผมได้เขียนและลงบันทึกไว้ในกระทู้หนึ่งของเว็บพลังจิตนี้แล้ว ท่านที่สนใจเชิงลึกสามารถหาอ่านดูได้ในหมวดธรรมทานวิทยาทานของเว็บพลังจิตนี้ครับ นอกจากบันทึกที่เป็นหลักฐานของหอสมุดกลางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแล้ว ยังได้เขียนความเห็นส่วนตัวในกระทู้เดียวกัน

สรุปคือ ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่คนจีนจากประเทศจีนได้ย้ายหรือขยายโรงงานแก้วเข้ามาตั้งรกรากในประเทศไทย โดยฝีมืองานแก้วนั้นได้รับอิทธิพลจากการสอนของช่างแก้วยุโรปที่จักรพรรดิ์คังซี จักรพรรดิ์หย่งเจิ้ง และจักรพรรดิ์เฉียนหลง รวม 3 รัชกาลที่สอนคนจีนถึงแม้ว่า ความจริงตั้งใจสอนให้เป็นโรงงาานแก้วหลวงก็จริง แต่ก็มีการเข้าออกของนายช่างจำนวนมาก เพราะระยะเวลาที่ยืดยาวนานถึง 100 ปีที่พัฒนาต่อเนื่องกันมาไม่หยุดเลย ใช้เงินท้องพระคลังไปเป็นจำนวนมาก จึงทำให้ช่างแก้วในจีนยุคนั้น ได้ถ่ายทอดความรู้สืบทอดต่อมาถึงลูกหลานช่างแก้วจีนต่อมา จนกระทั่งมีการขยายโรงงานแก้วขึ้นจำนวนมากในจีน และมีจำนวนหนึ่ง คาดว่าประมาณเกือบๆ 10 ตระกูลได้เข้ามาในไทยตั้งแต่ก่อน พ.ศ. 2475 ซึ่งเข้ามามีบางตอนของบันทึกหอสมุดกลางว่า ใช้เบ้าเล็กๆ 1 - 2 เบ้าหลอมแก้ว

ในบันทึกไม่ได้เขียนถึงรายละเอียดอื่นใด แต่ผมสามารถรู้ได้เลยว่า เบ้าเล็กๆ 1 - 2 เบ้าต่อโรงงานนั้น คืองานฝีมือ เพราะเบ้าเล็กนั้นคือเบ้าน้ำแก้วอย่างดี ( นี่ผมคาดเดานะครับ )

 

ต่อมาโรงงานแก้วสมัยใหม่ของจีนได้มีการย้ายหนีภัยสงครามกลางเมืองเข้ามาในไทยอีกระลอกหนึ่ง คาดเดาว่าประมาณ พ.ศ. 2495 + - ระลอกใหม่นี้ ใช้เบ้าหลอมแก้ว 6 เบ้าถึง 8 เบ้า ซึ่งผมไม่ต้องคาดเดา เพราะปรมาจารย์ผมก็อยู่ในกลุ่มนี้ เป็นโรงงานแก้วที่ยึดหลักใช้หลอมแก้วโซดาไลม์ซิลิก้าเป็นหลัก ส่วนแก้วพิเศษก็ยังมีเบ้าพิเศษอีก 1 - 2 เบ้าตามแต่ความต้องการใช้ของปรมาจารย์

โรงงานแก้วในยุคนั้น มีบางโรงงานยังอยู่ในประเทศไทย บางโรงงานเปลี่ยนเป็นสถานที่จัดจำหน่ายหรือที่เราเรียกกันว่า เอ๊าท์เล็ท บวกกับ การเป็นคาเฟ่ เช่นโรงงานแก้วบูรพา ( พ.ศ. 2498 ถึง พ.ศ. 2563 ได้เปลี่ยนจากหลอมแก้วมาเป็นเอ๊าท์เล็ทจัดจำหน่ายาชิ้นงานแก้วสวยงาม บวกกับกิจการคาเฟ่ ) ทุกท่านสามารถเยี่ยมชมได้ที่ซอย 76/1 ถนนเพชรเกษม หรือจะเรียกว่า เพชรเกษม ซอย 78 ผมไม่แน่ใจว่าควรเรียกว่าอย่างไร เพราะผมติดคำว่า 78 แต่ไปดูในกูเกิ้ล เขาว่า Eastern Glass Cafe เป็นเพชรเกษม 76/1

 

โรงงานแก้วบูรพา เดิมมีโรงงานแก้วในเครือมากถึง 5 โรงงาน ต่อมาเหลือ 3 โรงงาน คือ โรงงานแก้วบูรพา โรงงานแก้วศรีอยุธยาและโรงงานแก้วแม่น้ำไทย ที่ผมเคยนับโรงงานแก้วที่สร้างพระแก้วได้ ผมนับได้ถึงประมาณ 20 โรงงาน + - นั้น เพราะผมนับของโรงงานแก้วบูรพาจำนวน 5 โรงงาน หากแต่ท่านใดจะนับว่า ถ้าอย่างนี้นับได้แค่ 1 ก็ได้ครับ ไม่ว่ากัน เพราะตอนที่โรงงานแก้วบูรพาให้สัมภาษณ์ที่ไหนผมจำไม่ได้แล้ว เขาบอกว่า โรงงานแก้วที่มีความสามารถสร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษนั้นนับได้แค่ 10 โรงงานเท่านั้น ทั้งนี้ก็เนื่องจากเขานับตัวเองเป็นแค่ 1 ครับ

 

โรงงานแก้วอีกแห่งที่บุกเบิกงานสร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษมานานมาก คาดว่าก่อน พ.ศ. 2500 (แต่ผมไม่มีหลักฐาน มีแค่คำพูดของลูกของเจ้าของโรงงานแก้วไท้ยิป) นั่นคือโรงงานแก้วไท้ยิป ซึ่งผมถือว่าเป็นอีกสายหนึ่งที่มายุคใกล้เคียงโรงงานแก้วบูรพา และเคยมีผลงานโดดเด่นไล่เรียงกันมาในการสร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษ

โรงงานแก้วไท้ยิป (คาดว่าไล่เรียงกับโรงงานแก้วบูรพา) ต่อมาทายาทรุ่นต่อมาได้ขยายโรงงานไปอยู่สมุทรสงคราม จึงได้เพิ่มอีก 1 โรงงานเป็นโรงงานแก้วเจษฏา ที่ผมรู้จักกันเป็นการส่วนตัว และได้เคยจ้างโรงงานแก้วเจษฏาสร้างพระแก้วขนาดหน้าตัก 9 นิ้ว ประเภทเป่าแก้วด้วยปอด จำนวน 500 องค์ (ซึ่งนับว่าน้อยมากถ้าเปรียบเทียบกับราคาค่าแม่พิมพ์เหล็กที่แพงถึง 2 แสนกว่าบาทในปี พ.ศ. 2548)