ข้อจริงเท็จเรื่องพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษ

สำรองพื้นที่

 

สารบัญ

แก้วเขียวนมที่เป็นปัญหา ซึ่งความจริงคือทุกนมของไทยมีปัญหา ผิดกับจีนที่เขาแก้ไขได้นานมากแล้ว

 

การเปิดงานเกี่ยวกับงานแก้วสวยงาม ที่ไม่ใช่กระจกแผ่น 2025 จีนแผ่นดินใหญ่

 

璃界琉璃 แปลว่า โลกของแก้วสวยงาม (แก้วหลิวหลี่)

 

เขียวนมที่ถูกแก้ไขความไม่เสถียรแล้ว ด้วยความรู้ จึงได้ทั้งความสวยงาม คงทน เป็นธรรมชาติ

จีนแก้ตกมานานมากแล้ว

 

จีนพัฒนางานแก้วในทุกๆด้านอย่างต่อเนื่อง แม้ในช่วงที่จีนเปลี่ยนการปกครอง เมื่อธุรกิจที่เคยเป็นของตัวเอง แต่กลับต้องกลายเป็นแค่ผู้เข้าทำงานตามการอนุญาตของรัฐ กินเงินเดือนน้อยนิด แต่จิตใจของนักพัฒนาไม่ได้หยุดอยู่เพียงความน้อยของเงินเดือน สหายร่วมอุดมการณ์ที่จะนำประเทศสู่เส้นชัย จึงฝ่าฟันทุกอุปสรรค และค่อยๆประสบความสำเร็จในไม่นาน

 

ขออนุญาตนำกลับมาสู่โลกของความรู้ความเข้าใจที่ไม่อินต่อลัทธิใดๆ ไม่เข้าข้างจนเกินไป คือจีนสามารถแก้ไขได้ดีปานใดก็ตาม เนื่องด้วยผมเคยเห็นทั้งฝ่ายอเมริกาที่รวมทุกปรมาจารย์แก้วของยุโรปแล้วสอนอยู่ที่อเมริกา จีนยังขาดความสามารถแบบโดดเด่นอีกมากเมื่อเทียบกับระดับโลก เมื่อเทียบกับปรมาจารย์ปั้นแก้วมือเปล่าหรีฟอร์มจากอิตาลี

 

ขอนำความรู้สึกต่างๆกลับสู่ประเทศไทยครับ เพราะถ้าจะให้วิจารณ์ไปประเทศอื่นๆที่เขาแก้ปัญหาได้แล้ว (ปัญหางานแก้ว) มันก็ไม่มีประโยชน์ เพราะพอมองกลับมาที่ไทย มันก็คือ.........

 

นำกลับมาสู่ชิ้นงานแก้ว พระแก้ว 25 พุทธศตวรรษสีเขียวหยก (และเท่าที่จำได้จะมีอีกหลายสี เช่น ชานม น้ำเงินนม ม่วงนม เป็นต้น มี่แน่ๆคือสีใสนม และนมล้วน)

 

สีนมล้วนคือที่คนไทยส่วนมากเรียกว่า อินเดีย สมัยนั้นมีคำสั่งจากเจ้าของงานมาว่า เขาต้องการใช้แก้วนมล้วน milk glass ล้วนๆ ไม่ให้ปนกับแก้วใส และสร้างกันเยอะมากอยู่ระยะหนึ่ง ผลคือออกมาได้ไม่ถึงปี พระแก้วพากันแตกหักชำรุดเสียหายจำนวนมาก ทั้งนี้เพราะความไม่เข้าใจของเจ้าของงานที่มีคำสั่งเช่นนั้น ทางโรงงานแก้วจึงพ้นผิด เพราะเป็นคำสั่งจากเจ้าของงาน

 

แก้วนมล้วน หรือ milk glass (ผมพูดถึงสมัยนั้นนะครับ ประมาณช่วง พ.ศ. 2495 ถึงประมาณ พ.ศ. 2535 ในไทย) มันไม่ใช่แก้วที่สามารถใช้เป็นแก้วเนื้อหลักได้ ไม่เหมือนแก้วสีอื่นๆที่ใช้เป็นเนื้อหลักได้ คือเนื้อแก้วสีอื่นๆที่มีความใส เช่น เขียวใส ใสใส ชาใส อื่นๆที่ลงด้วยใส ต่อให้เราสร้างชิ้นงานไม่ว่าจะใหญ่ขนาดไหน มีความหนา บางขนาดไหน เนื้อแก้วจะเกาะยึดกันค่อนข้างดี ในขณะที่ถ้าเป็นแก้วนม มันคอยจะแยก ไม่ว่าจะแยกแบบร่อน หรือยุ่ย หรือแยกชั้น

ถ้าท่านเป็นนักวิทยาศาสตร์พอพูดมาถึงตรงนี้ ท่านคงร้องอ๋อแล้ว คือมันมีความไม่ใช่แก้ว 100% มันจึงแยก แยกอะไร เดี๋ยวเราไปว่ากัน

 

เนื่องจากแก้วนมในสมัยนั้น โรงงานใครโรงงานเขาหลอมกันเอาเอง บางโรงงานอาจไม่ใส่สารเคมีตัวนั้น อาจใส่ตัวนี้ บางโรงงานไม่ใช้ตะกั่ว แต่ที่โรงงานพ่อผมใช้ บางโรงแยกหลอมในเตาเบ้าเดี่ยวเบ้าคู่ ในขณะที่บางโรงหลอมเป็นหนึ่งในเบ้าของเตา เช่น มีเตาละ 6 เบ้า 8 เบ้า แก้วนมล้วนจะเป็นหนึ่งหรือสองใน 6 หรือ 8 เบ้านั้น

พอพูดมาถึงตรงนี้ก็จะมีช่างแก้วที่เคยหลอมเบ้าคละสีอาจจะแย้งแล้วว่า ทำได้ไง ถูกต้องครับ ตามหลักแล้ว แก้วนมต้องแยกเตา แต่ช่างจีนที่เก่งระดับปรมาจารย์ทำได้ครับ เดี๋ยวจะอธิบาย**

 

**

อธิบายวิธีรวมหลอมในเตาเดียวกัน เตา 6 หรือ 8 หรือ 10 เบ้าจะอาศัยแหล่งพลังงานจากหัวจ่ายเชื้อเพลิง สมัยนั้นคือน้ำมันเตา สมมุติว่าวันนี้มีเบ้าแก้วสีตระกูลใส 5 หรือ 7 หรือ 8 เบ้า มีแก้วนมเพียง 1 ถึง 2 เบ้า ซึ่งแก้วตระกูลใสต้องการจุดหลอมละลายที่ 1,400 เซลเซียส ในขณะที่แก้วนมมีจุดหลอมละลายที่ 900 เซลเซียส ความต้องการอุณหภูมิต่างกันถึง 500 เซลเซียส

 

ส่วนเตาเบ้าเดี่ยวเบ้าคู่วันนั้นต้องใช้ warm เบ้าที่ต้องนำไปเปลี่ยนทดแทนเบ้าที่ชำรุดพอดี เตาเบ้าเดี่ยวเบ้าคู่จึงไม่สามารถใช้งานได้ ทั้งๆที่ตามหลักแล้ว มันต้องรอ แต่เนื่องจากงานเร่งมาก และดันมาเจอปรมาจารย์แก้วที่โคตรเก่ง หาทางสับรางรถไฟได้ในเตา 6 ถึง 10 เบ้าได้ เรียกว่า สับให้หายใจรดต้นคอกันเลยทีเดียว สับยังไง เดี๋ยวถ้าไม่ทัน ผมกลับจากธุระแล้วถ้าว่างจะมาต่อครับ