อยากได้ที่(ของวัด) ก่อนตาย !!!!!!

ที่มา https://www.youtube.com/@PLlightt

 

พระยึดติดวัดหรือไง ถึงไม่ยอมยกที่ให้


ที่มา https://www.youtube.com/@PLlightt

 

ที่มา https://www.youtube.com/@Ami_Amornrat

 

ที่มา https://www.youtube.com/channel/UC3emMIK0Xd1tr_pc07OYudw

 

โทษของการโกงที่ดิน


จะขอเล่าเรื่อง “ตายแล้วฟื้น” ที่ คุณสนิท ธนรักษ์ นักหนังสือพิมพ์อาวุโสซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้วได้เขียนไว้สักเรื่องหนึ่ง ดังต่อไปนี้
ผู้ที่ตายแล้วฟื้นรายนี้ได้แก่โต้โผหนังตะลุงชื่อ ศิริ บ้านอยู่ ชายทะเล อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต โต้โผหนังหริเล่าให้ท่านอาจารย์พระภิกษุอั๋น สลุเลขิโก ฟังว่า วันหนึ่ง แกรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้ จึงกินยาแก้ไข้ แล้วล้มตัวลงนอนเพื่อจะให้หลับ กลับรู้สึก ว่าตัวหายไข้ เดินออกไปนอกบ้าน พอดีพบเพื่อนเก่าคนหนึ่ง(ตายไปก่อนแล้ว) มาคอยรับไปเที่ยว จึงเดินตามเพื่อนผู้นั้นไป ตามถนนหนทางที่ราบเรียบ ผ่านป่าเขาสวยงาม จนไปพบหญิงชาย คู่หนึ่งนั่งอยู่บนตอไม้ข้างทางสามแพร่ง เพื่อนของโต้โผหนังหริยกมือไหว้ แกก็รีบไหว้บ้าง
หญิงชายคู่นั้นก็ถามว่า “มาถึงเมื่อไร?”
แกตอบว่า “เพื่อนเพิ่งพามาถึงขอรับ”
ผู้ชายพูดต่อว่า “ผู้ที่มา ถึงที่นี่ทุกคนน่ะได้ตายแล้ว เข้าใจไหม?”
โต้โผหนังหริได้ฟังดัง นั้นก็เถียงว่า “ยังขอรับ ผมยังไม่ตาย ผมไม่สบาย พอกินยาหาย แล้วเพื่อนก็ชวนมาเที่ยว ถ้าผมตายก็แย่ซีครับ เมียผมตั้ง 5 คน ลูกก็มีหลายคนยังเล็กๆอยู่ ใครจะหาเลี้ยง”
คนที่เป็นหญิงก็บอกว่า “น่าสงสาร ตายแล้วยังห่วงลูกเมีย กลัวจะอด เอาเถิดจะช่วยให้ กลับไปก่อน เพราะหนังหริเป็นคนดี มีศีลธรรม ไม่เคยคดโกงใคร บุญกุศลก็เคยสร้าง ขอให้ทำดีต่อไป หมั่นรักษาศีลฟังธรรม สิ้นอายุขัยแล้วจะได้ไม่ไปทนทุกข์ในอบายภูมิ”
โต้โผหนังหริ บอกว่าไม่แน่ใจว่าสุภาพบุรุษและสตรีคู่นี้จะเป็นยมบาล หรือเปล่า แต่พูดจาไพเราะนิ่มนวล ทั้งบอกแก่เพื่อนให้ไปส่ง แต่เวลายังมีเหลือ ควรพาไปให้เห็นอะไร ๆ ก่อนเพื่อนก็พาเดินไปสักครู่ ก็พบเถ้าแก่สวนยางคนหนึ่ง บ้านอยู่ที่ตรัง เคยรู้จักกันเป็น อย่างดี จึงแวะเข้าไปสนทนากัน แต่เป็นที่ผิดสังเกตอยู่ว่า บ้านของเถ้าแก่เป็นตึกใหญ่โต มีตู้โต๊ะเก้าอี้พร้อมที่หลับที่นอนสวยงาม บนโต๊ะก็มีอาหารอย่างดีตั้งอยู่เต็ม หากทว่าตัวเถ้าแก่กลับเดินไปมาไม่เป็นอันนั่งนอน ทั้งไม่แตะต้องอาหารเสียเลย
โต้โผหนังหริสงสัยถามว่า “มีตึกสวยงาม มีเตียงนอนอย่างดี อาหารก็เพียบพร้อม ทำไมจึงกินนอนไม่ได้”
เถ้าแก่ก็บอกว่า “เป็นอยู่อย่างนี้ นับตั้งแต่อยู่ที่นี่ เตียง เก้าอี้ หรือแผ่นดินที่จะยืน มันร้อนเป็นไฟหมด อาหารการกินก็เช่นกัน จึงกินไม่ได้นอนไม่ได้ อย่างที่เห็นนี่แหละ”
เพื่อนของโต้โผหนังหริจึงถามเถ้าแก่ว่า เคยคดโกง หรือสร้างกรรมชั่วในอดีตบ้างหรือเปล่า?
เถ้าแก่สวนยางก็สารภาพว่า “ตั้งแต่ร่ำรวยมาไม่เคยทำบุญเลี้ยงพระ เคยใช้อุบายโกง ที่ดินสวนยางจากคนยากจนมา 6-7 ราย” และเมื่อพูดถึงตอนนี้ ก็หันไปพูดกับโต้โผหนังหริว่า “ถ้าลื้อกลับบ้านช่วยไปบอกเมียอั๊วด้วยว่า ที่ดินที่อั้วโกงคนอื่นมา 6-7 ราย ขอให้เขาเอาโฉนดไปคืนเขาให้หมด นอกจากนี้ที่อั๊วยักยอกเงินเขามา ก็ขอให้เมียอั๊วประกาศให้เขา ทุกคนมารับเงินคืนไปด้วย เพราะถ้าไม่คืน อั๊วจะไม่มีที่อยู่ ข้าว ก็ไม่มีจะกิน ขอให้โต้โผช่วยสงเคราะห์ทีเถิด”
โต้โผหนังหริเล่าว่า เถ้าแก่สวนยางกำชับขอให้บอกเมีย ให้ได้ ซ้ำยังเตือนให้จำชื่อเจ้าของโฉนดที่ดินทุกราย เมื่อโต้โผ หนังหริกับเพื่อนลากลับ เถ้าแก่ยังตะโกนตามหลังให้ไปบอกเมีย ให้จงได้
โต้โผหนังหริเล่าถึงตอนฟื้นให้ท่านพระภิกษุอั๋นฟังว่า เมื่อเดินทางมากับเพื่อนประเดี๋ยว ก็ไปเจอแผ่นกระดานกั้นเป็น เขตแน่นหนา จะเดินออกก็ออกไม่ได้ เพราะไม่มีประตู เผอิญมีรู อยู่รูหนึ่ง เป็นช่องเท่าลูกมะพร้าว พอหัวลอดได้ เพื่อนบอกให้ออกทางนี้ โต้โผหนังหริก็ว่าตัวโตกว่าหัว จะลอดออกไปได้อย่างไร? เพื่อนก็บอกว่า ลองดูก็แล้วกัน มีคนเคยออกทางนี้ได้ ครั้นโต้โผ หนังหริเอาหัวลอดโผล่ได้แต่คอเพื่อนก็ร้องบอกว่าจะช่วยดันให้ แล้วกลับยันด้วยเท้าเข้าให้ จนไม่รู้ตัวว่าลอดช่องนั้นออกมาได้อย่างไร มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อนอนอยู่บนบ้าน ลูกเมียกำลังร้องไห้งอแง จะจัดงานศพกันอยู่แล้วทีเดียว!
โต้โผหนังหริเล่าว่า ภายหลังจากตายแล้วฟื้นประมาณ 2-3 เดือน ร่างกายจึงแข็งแรงเป็นปกติ และได้รับคำบอกเล่าจากลูกเมียว่า ตนหมดลมหายใจไปแล้วหลายชั่วโมงจึงฟื้นขึ้นมา ต่อจากนั้นโต้โผหนังหริได้เดินทางไปที่จังหวัดตรัง พบกับเมียเถ้าแก่สวนยางและเหมือนมีเทวดาดลใจ กล่าวคือตนจะพูดอะไร เมียเถ้าแก่เชื่อหมดทุกอย่าง เช่น เรื่องที่เถ้าแก่สั่งมาให้เอาโฉนด ที่ดินที่โกงคนยากจนไปคืนเจ้าของ เถ้าแก่เนี้ยตรวจสอบเลขโฉนดและชื่อเจ้าของก็ตรงกันทุกฉบับ จึงได้เรียกลูก ๆ กับญาติมาปรึกษากันว่าจะต้องมีการทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้สามี แล้วมอบการจัดงานให้โต้โผหนังหริเป็นผู้จัด แม้จะเสียเงินเสียทองไปสักเท่าใดก็ไม่ว่า เพราะพวกตนเป็นคนจีน ไม่ค่อยรู้เรื่อง นี้ ซึ่งโต้โผหนังหริได้กำหนดจัดงานสองวัน คือในตอนเย็นวันแรก ให้นิมนต์พระ 9 รูปมาเจริญพระพุทธมนต์ กลางคืนจะมีการละเล่นอะไรก็สุดแต่เถ้าแก่เนี้ย รุ่งขึ้นในตอนเช้าให้มีการทำบุญ ตักบาตรพระ และเมื่อพระฉันเสร็จ อนุโมทนายถาสัพพี ก็ให้ญาติอุทิศส่วนกุศลไปให้โดยพร้อมเพรียงกัน ส่วนในตอนกลางคืนก็ให้มีมหรสพฉลองคืนหนึ่ง เถ้าแก่เนี้ยและลูก ๆ ก็เห็นด้วยทุกประการ แต่ขอให้โต้โผหนังหรินำหนังตะลุงมาด้วยหนึ่งจอ
โต้โผหนังหริเล่าในตอนท้ายว่า การจัดงานได้ผ่านไปเรียบร้อยในคืนแรก แต่พอคืนที่สอง หลังจากตนไปเชิดหนังตะลุงจนเลิกแล้ว ก็นอนอยู่บนโรง พอเวลาประมาณ 04.00 น. เมียเถ้าแก่สวนยาง ก็วิ่งร้องไห้โฮมาปลุก แล้วเล่าว่า
“เมื่อตะกี้เถ้าแก่มาหา บอกว่า บัดนี้บ้านที่อยู่เย็นแล้วนั่งได้นอนได้ อาหารน้ำร้อนน้ำชาก็กินได้แล้ว มีคนคอยรับใช้ด้วย รู้สึกสบายเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ จึงมาบอกขอบใจแก่ทุก ๆ คน กับขอให้ขอบใจเป็นพิเศษแก่โต้โผหนังหริที่ได้ช่วยให้ตนพ้นทุกข์...”
ใครอ่านเรื่องนี้แล้ว ช่วยเตือนเจ้าของสนามกอล์ฟ ที่ไปรุกรานที่ดินของชาวบ้านหรือป่าสงวน หรือทลายภูเขาเลากาด้วย ให้ระวังตายไปแล้ว จะเหมือนเถ้าแก่สวนยาง!

Cr. ประสบการณ์ทางวิญญาณ โดย ทองทิว สุวรรณทัต


พิมพ์เผยแพร่ทางออนไลน์ครั้งแรกโดย แอดมินพี เพจ ศักดิ์สิทธิ์ วันที่ 4/9/2568 เวลา 20.00 น. อนุญาตให้คัดลอกเผยแพร่ แต่ควรรักษามารยาทโดยให้เครดิตทางเพจด้วย จะขอขอบคุณอย่างยิ่ง


ที่มา https://web.facebook.com/profile.php?id=100070872792773