ขับรถชนสุนัขที่วิ่งตัดหน้ารถตายจะบาปหรือไม่ ?

ขับรถชนสุนัขที่วิ่งตัดหน้<wbr>ารถตายจะบาปหรือไม่ ?

​

------------------------------<wbr>------------------------------<wbr>--------------------

ถาม : ในการขับรถน่ะค่ะ บางทีสุนัขวิ่งชนตัดหน้าโดยที่<wbr>เราเบรกไม่อยู่ แล้วเราไม่ได้เจตนาที่จะขั<wbr>บรถชนเขาเลย ?

ตอบ : จริงๆ ถ้าหากว่าเจตนาไม่มี กรรมอันนั้นก็ไม่เรียกว่าเป็<wbr>นกรรม แต่ว่ามันเป็นเพราะว่าในอดี<wbr>ตอาจจะเคยมีกรรมผูกพันกันมา ทำให้เขาจะต้องมาตายลงด้วยน้ำมื<wbr>อเราทั้งๆ ที่เราไม่ได้เจตนาเลย ตัวกรรมที่ผูกพันกันมามันส่<wbr>งผลให้เขาเป็นอย่างนั้น เราเองก็ตั้งใจอุทิศส่วนกุศลให้<wbr>เขาไปเลย เคยเจอหลายทีบางทีมันนอนตายข้<wbr>างถนน อุทิศส่วนกุศลให้มันๆ ดันจะตามมา บอกเอ็งไม่ต้องตามเลย อยู่ตรงนั้นแหละ ถ้าหากว่าไปที่ดีๆ ได้ก็ไปซะ

ถาม : แล้วสุนัขที่เสียชีวิตเนี่ยนะคะ วิญญาณมันยังออกไปอยู่ในรูปสุนั<wbr>ขหรือว่าเปลี่ยนสภาพไป ?

ตอบ : ส่วนใหญ่ก็คือคนดีๆ นี่เอง เพราะว่ารูปสุนัขนี่เป็นแค่เปลื<wbr>อกนอกที่เห็น อทิสมานกายของจะคล้ายกันหมด ตามความดี ความชั่ว แต่ว่าสัตว์เดรัจฉานนี่ถ้าหากว่<wbr>าตาย...กำลังใจเกาะคนจะเกิดเป็<wbr>นคนกำลังใจเกาะพระจะเกิดเป็<wbr>นเทวดา อย่างเก่งของเขาก็จะเกิดเป็<wbr>นเดรัจฉานอย่างเดิม โอกาสที่จะลงอบายภูมิต่ำกว่านั้<wbr>นมันน้อยมาก....เพราะฉะนั้<wbr>นพวกนี้จะได้เปรียบเราเยอะ เกาะอะไรได้อันนั้นเลย

ถาม : ทำไมจิตของพวกสุนัขถึงไม่ตกต่<wbr>ำมากกว่าที่มนุษย์เราเป็นอยู่ ?

ตอบ : เพราะว่าความหยาบของจิตของเขา ทำให้เขาต้องจำกัดอยู่ในร่<wbr>างของสัตว์เดรัจฉาน ก็เป็นการลงโทษมามากพอแล้ว อีกอย่างหนึ่งโอกาสที่เขาจะทำผิ<wbr>ดในลักษณะที่เรียกว่า ละเมิดสิ่งที่เป็นกรรมใหญ่เป็<wbr>นอะไรมันน้อย โอกาสจะลงอบายภูมิก็ยาก แต่ว่ามีเหมือนกันนะ ประเภทอย่างที่ว่าโตไทยพราหมณ์ สมัยที่เป็นลูกสุนั<wbr>ขไปขวางทางพระพุทธเจ้าป่านนี้ยั<wbr>งอยู่อเวจีอยู่เลย

ถาม : แค่ขวางทางนี่เหรอครับ ?

ตอบ : ใช่...คือตั้งใจขับไล่พระพุ<wbr>ทธเจ้าไม่ให้เข้ามาในเขตของตั<wbr>วเอง เพราะกลัวว่าพระพุทธเจ้<wbr>าสอนเอาสาวกของตัวเองไปหมด โตไทยพราหมณ์ท่านตั้งใจจะเป็<wbr>นพระพุทธเจ้า...(หัวเราะ)

ถาม : หมานี่คิดได้อย่างงี้เลยเหรอครั<wbr>บ ?

ตอบ : ตอนเป็นคนก็คิดอย่างนั้น พอเป็นหมาจำได้ก็เอาแบบเดิม

ถาม : โห..น่ากลัวมากเลยนะเจ้าคะ ?

ตอบ : จ้ะ...เรื่องของกรรมมันน่ากลั<wbr>วมาก แต่ว่าคนเราส่วนใหญ๋มองไม่เห็<wbr>นต้น ไม่เห็นปลายก็เลยไม่กลัว

ถาม : แล้วทำไมหมานี่ถึงมีลักษณะแบบว่<wbr>า จงรักภักดีต่อเจ้านาย ?

ตอบ : พวกนี้โดยธรมชาติของเขาว่า ใครเลี้ยงเขาเขาจะดีด้วย

ถาม : คือคล้ายๆ ว่าคนที่มีจิตกตัญญูหรือเปล่<wbr>าครับ มาเกิดเป็นหมา ?

ตอบ : ลักษณะแบบเดียวกัน แต่ว่ามันเป็นสัญชาตญาณอย่างหนึ<wbr>่งว่า ถ้าหากว่าเขาทำให้เจ้านายพอใจ ส่วนที่เขาได้ตอบแทนก็คือได้ที่<wbr>กิน ได้ที่อยู่ เขาก็เลยจำเป็นต้องทำอย่างนั้น มันเป็นสัญชาตญาณของเขาอย่างหนึ<wbr>่งที่จะเอาตัวรอดได้





สนทนากับพระเล็ก สุธมฺมปญฺโญ
เดือนมีนาคม ๒๕๔๕
ณ บ้านอนุสาวรีย์ฯ

 

เจตนาเป็นกรรม หากว่าเจตนาไม่มี กรรมอันนั้นก็ไม่เรียกว่าเป็<WBR>นกรรม เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ(kiss)
อนุโมทนาครับท่านเจ้าของกระทู้..สาธุ

 

สุนัขที่บ้าน เป็นสุนัขพันธ์ทางพเนจร ที่นำมาอุปการะโดยความบังเอิญ
ก็ตอนหน้าฝนปีที่แล้วนี้เองค่ะ เขามาร้องครวญคราง หลบฝนที่หน้าบ้าน
จึงเปิดประตูให้เขามาหลบฝนที่บ้าน ..ไปๆ มาๆ ก็เลี้ยงเขาโดยปริยาย
เขากตัญญู และกล้าหาญมากเลยค่ะ .. คือ มีเหตุการณ์หนึ่ง เกิดที่สนามหญ้า
บริเวณบ้าน เราเผชิญกับงูเห่าตัวยาวประมาณ 2 ฟุต ดุมากๆ กำลังแผ่แม่เบี้ยใส่เรา..
ตัวเราเอง ไม่กลัวหรอกค่ะ กลับแผ่เมตตาให้เขาด้วยซ้ำไป แต่..
เจ้าสุนัขที่เราเลี้ยง "เจ้าสีตาล" เมื่อเห็นงูเห่าที่อยู่ตรงหน้าเรา
มันเห่าและกระโจนใส่งูเห่าทันทีเลยค่ะ ..เขาไม่กลัวงูเลย หรือว่าเพราะ
ไม่รู้จักงูมีพิษก็ได้.. ด้วยความที่เรากลัวว่าทั้งหมา และงูจะตาย
เลยต้องเป็นกรรมการแยก โดยใช้ไม้กวาดด้ามยาว(ปัดยักใย)
เขี่ยเจ้างูให้ออกไปจากบ้านค่ะ.. การต่อสู้จึงยุติลงได้..
เหตุการณ์นี้ อย่างน้อยทำให้เรารู้สึกอุ่นใจว่า "เจ้าสีตาล" รักเรา และปกป้องเราได้ค่ะ
ขอให้ชาติหน้าอย่างน้อยให้เขาได้เกิดเป็นมนุษย์ ได้มีโอกาสสร้างบุญกุศล..ต่อๆ ไปด้วยเทอญ






ขับรถชนสุนัขที่วิ่งตัดหน้<WBR>ารถตายจะบาปหรือไม่ ?

​

------------------------------<WBR>------------------------------<WBR>--------------------

ถาม : ในการขับรถน่ะค่ะ บางทีสุนัขวิ่งชนตัดหน้าโดยที่<WBR>เราเบรกไม่อยู่ แล้วเราไม่ได้เจตนาที่จะขั<WBR>บรถชนเขาเลย ?

ตอบ : จริงๆ ถ้าหากว่าเจตนาไม่มี กรรมอันนั้นก็ไม่เรียกว่าเป็<WBR>นกรรม แต่ว่ามันเป็นเพราะว่าในอดี<WBR>ตอาจจะเคยมีกรรมผูกพันกันมา ทำให้เขาจะต้องมาตายลงด้วยน้ำมื<WBR>อเราทั้งๆ ที่เราไม่ได้เจตนาเลย ตัวกรรมที่ผูกพันกันมามันส่<WBR>งผลให้เขาเป็นอย่างนั้น เราเองก็ตั้งใจอุทิศส่วนกุศลให้<WBR>เขาไปเลย เคยเจอหลายทีบางทีมันนอนตายข้<WBR>างถนน อุทิศส่วนกุศลให้มันๆ ดันจะตามมา บอกเอ็งไม่ต้องตามเลย อยู่ตรงนั้นแหละ ถ้าหากว่าไปที่ดีๆ ได้ก็ไปซะ

ถาม : แล้วสุนัขที่เสียชีวิตเนี่ยนะคะ วิญญาณมันยังออกไปอยู่ในรูปสุนั<WBR>ขหรือว่าเปลี่ยนสภาพไป ?

ตอบ : ส่วนใหญ่ก็คือคนดีๆ นี่เอง เพราะว่ารูปสุนัขนี่เป็นแค่เปลื<WBR>อกนอกที่เห็น อทิสมานกายของจะคล้ายกันหมด ตามความดี ความชั่ว แต่ว่าสัตว์เดรัจฉานนี่ถ้าหากว่<WBR>าตาย...กำลังใจเกาะคนจะเกิดเป็<WBR>นคนกำลังใจเกาะพระจะเกิดเป็<WBR>นเทวดา อย่างเก่งของเขาก็จะเกิดเป็<WBR>นเดรัจฉานอย่างเดิม โอกาสที่จะลงอบายภูมิต่ำกว่านั้<WBR>นมันน้อยมาก....เพราะฉะนั้<WBR>นพวกนี้จะได้เปรียบเราเยอะ เกาะอะไรได้อันนั้นเลย

ถาม : ทำไมจิตของพวกสุนัขถึงไม่ตกต่<WBR>ำมากกว่าที่มนุษย์เราเป็นอยู่ ?

ตอบ : เพราะว่าความหยาบของจิตของเขา ทำให้เขาต้องจำกัดอยู่ในร่<WBR>างของสัตว์เดรัจฉาน ก็เป็นการลงโทษมามากพอแล้ว อีกอย่างหนึ่งโอกาสที่เขาจะทำผิ<WBR>ดในลักษณะที่เรียกว่า ละเมิดสิ่งที่เป็นกรรมใหญ่เป็<WBR>นอะไรมันน้อย โอกาสจะลงอบายภูมิก็ยาก แต่ว่ามีเหมือนกันนะ ประเภทอย่างที่ว่าโตไทยพราหมณ์ สมัยที่เป็นลูกสุนั<WBR>ขไปขวางทางพระพุทธเจ้าป่านนี้ยั<WBR>งอยู่อเวจีอยู่เลย

ถาม : แค่ขวางทางนี่เหรอครับ ?

ตอบ : ใช่...คือตั้งใจขับไล่พระพุ<WBR>ทธเจ้าไม่ให้เข้ามาในเขตของตั<WBR>วเอง เพราะกลัวว่าพระพุทธเจ้<WBR>าสอนเอาสาวกของตัวเองไปหมด โตไทยพราหมณ์ท่านตั้งใจจะเป็<WBR>นพระพุทธเจ้า...(หัวเราะ)

ถาม : หมานี่คิดได้อย่างงี้เลยเหรอครั<WBR>บ ?

ตอบ : ตอนเป็นคนก็คิดอย่างนั้น พอเป็นหมาจำได้ก็เอาแบบเดิม

ถาม : โห..น่ากลัวมากเลยนะเจ้าคะ ?

ตอบ : จ้ะ...เรื่องของกรรมมันน่ากลั<WBR>วมาก แต่ว่าคนเราส่วนใหญ๋มองไม่เห็<WBR>นต้น ไม่เห็นปลายก็เลยไม่กลัว

ถาม : แล้วทำไมหมานี่ถึงมีลักษณะแบบว่<WBR>า จงรักภักดีต่อเจ้านาย ?

ตอบ : พวกนี้โดยธรมชาติของเขาว่า ใครเลี้ยงเขาเขาจะดีด้วย

ถาม : คือคล้ายๆ ว่าคนที่มีจิตกตัญญูหรือเปล่<WBR>าครับ มาเกิดเป็นหมา ?

ตอบ : ลักษณะแบบเดียวกัน แต่ว่ามันเป็นสัญชาตญาณอย่างหนึ<WBR>่งว่า ถ้าหากว่าเขาทำให้เจ้านายพอใจ ส่วนที่เขาได้ตอบแทนก็คือได้ที่<WBR>กิน ได้ที่อยู่ เขาก็เลยจำเป็นต้องทำอย่างนั้น มันเป็นสัญชาตญาณของเขาอย่างหนึ<WBR>่งที่จะเอาตัวรอดได้





สนทนากับพระเล็ก สุธมฺมปญฺโญ
เดือนมีนาคม ๒๕๔๕
ณ บ้านอนุสาวรีย์ฯ[/quote]