อยากทราบวิธีแก้กรรมที่เคยฆ่าปูค่ะ

ญาติของดิฉันเคยฆ่าปู(เพราะจำเป็น)เนื่องจากทำอาชีพแม่ครัว ท่านสำนึกผิดมาตลอดเลยเพราะท่านก็ไม่ได้ตั้งใจฆ่า แต่ท่านก็ได้ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ปูเหล่านั้นยกโทษให้ทุกครั้งที่ทำ หลังจากฆ่าปูแล้วก็เจ็บป่วยอย่างหนัก โดยเฉพาะหัวใจเหมือนมีคนใช้มีดมาแทงให้รู้สึกเจ็บจี๊ดๆขึ้นมาเป็นทีๆ หมอก็ไม่ทราบสาเหตุของโรคและไม่รู้จะรักษาอย่างไรได้ จึงอยากรบกวนท่านผู้รู้ว่าจะทำอย่างไรดีคะ มีวิธีแก้กรรมอย่างไรบ้างคะ ตอนนี้ท่านป่วยหนัก ช่วยหาวิธีช่วยด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

 

บางท่านอาจจะสงสัยในใจตะหงิดๆนะครับ ว่าฆ่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยนี่บาปด้วยหรือ แต่อย่าลืมว่าเขาก็ชีวิตหนึ่ง เราก็ชีวิตหนึ่ง เรายังรักชีวิตเราเองเลย สัตว์เล็กสัตว์น้อยพวกนี้เขาก็รู้สึกไม่ต่างจากเราหรอกครับ เอาใจเขามาใส่ใจเรา คิดอย่างนี้สิครับ เอแบบนี้เรายังไม่ชอบ แล้วเราไปกระทำกับคนอื่นเขาจะชอบหรือ ผมคิดว่าถ้าเราปรับตั้งเข็มทิศชีวิตไว้แบบนี้ สังคมเราคงร่มเย็นน่าอยู่ขึ้นอีกมาก เพราะไม่มีการเบียดเบียนกัน

จะแก้กรรมนี้อย่างไร ถ้าเรารู้เหตุว่าบาปจากการฆ่าสัตว์ ก็ลองไถ่ชีวิตสัตว์ดูสิครับมีให้เลือกมากมาย อานิสงฆ์ผลบุญก็อุทิศให้กับเจ้ากรรมนายเวรเขาไปครับ หมั่นทำบ่อยๆสม่ำเสมอนะครับ ถ้าจะหยุดการเบียดเบียนด้วยการเลิกกินเนื่ิอสัตว์ใหญ่ก็น่าจะดีครับ ณ จุดหนึ่งเมื่อเขาเหล่านั้นเห็นความมุ่งมั่นตั้งใจจริงของคุณในการทำบุญ เขาอาจจะใจอ่อนยอมอโหสิกรรมให้คุณก็ได้ครับใครจะไปรู้ ขออนุโมทนาในทาน ศีล และภาวนาของคุณด้วยครับ

 

ทำบุญแล้วกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปให้เขาค่ะ สัตว์ก็มีชีวิต เพราะความเห็นแก่ตัวของคนทำให้สัตว์ต้องตายไปเพียงเพื่อที่จะนำมาทำอาหารให้คนเรากิน น่าอดสูสิ้นดี

 

ต้องรับกรรมไปให้ยอมรับมันจะได้ไม่ทุกข์มาก
เพราะแม้แต่พระพุทธเจ้าขนาดตรัสรู้แล้ว ยังต้องมารับกรรมที่ตัวท่านเองทำไว้ตั้งนานไม่รู้กี่
ร้อยพันชาติ กี่กัปล์ และให้ทำบุญแบบถูกวิธี เพื่อหนีกรรมตัวนี้ให้ได้ และพยายามรักษาศีล
เพื่อที่จะไม่ต้องให้เกิดกรรมต่อไปอีก

 

อือม์ ตอนแรกผมเห็นหัวข้อนี้ ยอมรับว่าผ่านเลยไปนะครับ เพราะคงไม่สามารถเข้าไปอ่านได้หมดทุกกระทู้ บังเอิญได้เข้ามาดู ก็เรียกว่ากรณีของญาติคุณนั้นหนักหนาสาหัสทีเดียว

คำแนะนำก็คือ ให้ญาติคุณไปบวชเสีย บวชแบบโกนหัวแบบแม่ชีเลยนะครับ จะบวชกี่วันก็เอา ให้ตั้งใจปฏิบัติธรรม ทุกวันให้อุทิศส่วนกุศลให้กับปูเหล่านั้นรวมถึงเจ้ากรรมนายเวรด้วย

ก็อธิษฐานว่า "บุญใดที่ข้าพเจ้าสั่งสมมา ข้าพเจ้าขออุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย ที่ข้าพเจ้าล่วงเกินมาแล้ว ตั้งแต่อดีตชาติก็ดี ชาตินี้ก็ดี ทั้งที่ตั้งใจก็ดี ไม่ตั้งใจก็ดี ขอให้เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายโมทนาในผลบุญที่ข้าพเจ้าอุทิศให้ และอโหสิกรรมให้กับข้าพเจ้าเทอญ"

อย่าลืมนะครับ นอกจากต้องมีข้อความว่าขอให้โมทนาแล้ว ยังต้องขอให้เจ้ากรรมนายเวรอโหสิกรรมด้วย

กรณีญาติของคุณ หากอธิบายในหลักเรื่องกรรม ก็แสดงว่าเจ้ากรรมนายเวรเค้าตามถึงตัว เค้าจะเอาให้ถึงตายเลยทีเดียว
ลองให้ญาติของคุณตั้งจิตอธิษฐานถึงปูเหล่านั้นว่า "ตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงแม้กระทั่งลุกจากที่นอน ขอให้หายป่วยชั่วคราวเพื่อจะได้มีกำลังแรงพอที่จะไปบวชอุทิศส่วนกุศลให้ และจะขอบวช....วัน" ลองไปทำดู ถ้าเชื่อนะครับ.....

 

ขออธิบายเพิ่มเติมเรื่องแก้กรรมที่คนพูดกันมาก การแก้กรรมก็คือ การทำให้เจ้ากรรมนายเวร หรือเทียบกับทางโลกก็คือ "เจ้าทุกข์" อโหสิกรรม หรือยอมความกับเรานั่นเอง

แต่ผลแห่งกรรมประการหนึ่งก็คือ อาจต้องลงไปเสวยผลกรรมในนรกภูมิ ซึ่งการบังคับโทษตรงนั้น เป็นไปด้วยความเที่ยงตรง เสมอภาคสำหรับทุกคนที่หลุดไป ถ้าจะเปรียบเทียบก็คือ ศาลสถิตย์ยุติธรรม ในส่วนหลังนี้แก้กรรมกันไม่ได้ เพราะฉะนั้นต้องเข้าใจความด้วย

คำแนะนำสำหรับการเลี่ยงนรกก็คือ ทำบุญให้มาก ระลึกถึงบุญบ่อยๆ เพื่อที่จิตสุดท้ายก่อนตายจะได้ไม่เศร้าหมอง

ขอให้เจริญในธรรม

 

ต้องขอบพระคุณทุกๆท่านสำหรับคำแนะนำที่ดีๆนะคะ ตอนนี้ดิฉันเองก็รู้สึกหดหู่ไม่น้อยเหมือนกัน เพราะดิฉันทราบดีมาตลอดว่า ญาติของดิฉันคนนี้เป็นคนดีคนนึงซึ่งไม่เคยเอารัดเอาเปรียบชีวิตใครเลย แม้แต่สัตว์เดรฉาน หากมีโอกาสท่านก็จะคอยปกป้องสัตว์ต่างๆทั้งหลายเหล่านั้นมาอย่างสม่ำเสมอ แต่มันเหมือนเป็นบาปกรรมอะไรสักอย่างที่ทำให้ใครคนนึงได้เข้ามามอบความเป็นฆาตกรให้ท่านเป็นผู้ที่จะต้องฆ่าปูพวกนั้น ท่านไม่เคยสบายใจเลยจริงๆ และพยายามแผ่ส่วนกุศลให้พวกปูทั้งหลายเสมอมา ดิฉันก็ได้แต่หวังว่าความดีงามที่ญาติของดิฉันได้สั่งสมบุญมาทั้งชีวิตจะพอลบล้างกับวิบากกรรมนี้ให้เบาบางลงได้บ้าง เพราะหากท่านเป็นอะไรไป ยังมีภาระอีกมากมายที่รอคอยความเมตตาและยังต้องอาศัยเพิ่งพาท่านอยู่ เช่น หมาข้างถนนที่ท่านได้เลี้ยงเอาไว้หลายตัวมากซึ่งไม่มีใครเหลียวแลนอกจากท่าน ถึงแม้ว่าท่านจะไม่ใช่คนร่ำรวยอะไร บางครั้งอดมื้อกินมื้อแต่ก็ยอม ขอให้น้องหมาเหล่านั้นได้มีชีวิตอยู่รอด แม้กระทั่งคนยากจนและเจ็บเจียนตาย ท่านก็พยายามช่วยอย่างเต็มที่และเต็มใจโดยไม่เคยรีรอให้ใครต้องมาร้องขอเลย ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์โปรดช่วยให้ท่านสามารถกลับมาแข็งแรงด้วยเถิด เพื่อจะได้ให้ท่านมีโอกาสโดยการทำคุณประโยชน์แก่คนและสัตว์ทั้งหลายต่อไป

 

ลูกของญาติดิฉันคนนี้ฝากถามมาว่า หากลูกสาวจะบวชแทนแม่ได้หรือไม่คะ หากว่าแม่ของเธอเดินไม่ไหวจริงๆ เธอคงต้องปฏิบัติธรรมแทน เช่น ปล่อยปูแทน บวชแทนกันได้หรือไม่คะ

 

สำหรับผมขอตอบว่า

ได้ครับ แต่ เจ้ากรรมนายเวรจะอโหสิกรรมได้ เร็ว หรือ ช้า

ก็ต้องอยู่ที่เขาจะยินดีพอใจเมื่อไหร่

แต่

ตอนนี้ แนะนำให้ญาติคุณsnow ที่ป่วยหนัก ให้ร่วมเป็น เจ้าภาพบวชพระ พระเณร

ร่วมบุญสร้างพระพุทธรูป ร่วมบุญบริจาคโลงศพ , ปล่อยปู ปล่อยสัตว์ไถ่ชีวิตสัตว์

นอนป่วยตอนนี้ ถ้าสวดมนต์สมาทานศีล ๕ ได้จะดีมากครับ

พยายามกำหนดลมหายใจเข้าออก พุท-โธ บ่อย ๆ

แล้วหมั่นกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้แก่เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย

ให้เขาได้มีกุศลทำบุญใหญ่ จะเป็นการช่วยบรรเทากรรมที่เกิดขึ้นครับ

เมื่ออาการดีขึ้น

ขอแนะนำครับ ญาติคุณsnowที่ฆ่าปูนั้น ต้องทำกุศลเองด้วยให้บ่อยขึ้น

ควรทำทานให้บ่อย ,รักษาศีล๕ อย่าให้ศีลขาด ศีลพร่อง

วันพระ ควรรักษาศีล ๘ อุโบสถ ,สวดมนต์ และเจริญกรรมฐานนั่งสมาธิ

แล้วหมั่นกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้แก่เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย

ทำได้ตามนี้จะดีขึ้นแน่นอนครับ

 

มีพระท่านบอกว่า ถ้ามั่นคงในทาน ศีล ภาวนา เคราะห์กรรมจะเข้ามาได้ไม่เกิน 25% ครับ

ส่วนตัวผมแล้ว ผมลองดูแล้วผลก็จริงตามนั้น

1.ลองให้เค้าตั้งใจดูว่าจะรักษาศีล 5 ทั้งชีวิต

2.ให้ทานโดยปกติ คือให้ไม่ต้องหนัก แต่มีใจยินดีที่จะสละออก เช่น ขอทานมาขอเงิน ไม่ต้องรอให้เค้าอ้อนวอน รีบให้ไปเลยบาทสองบาท

3.ภาวนา(นั่งสมาธิ) แรก ๆ นั่งวันละ 2-3 นาทีก่อนก็ได้ครับ ลองให้ศึกษาเรื่องฌานสมาบัติดูครับ


ถ้าทำได้ตามนี้ผมก็ขออนุโมทนาด้วยครับ เพราะแนวทางนี้ผมไม่ได้เพียงแต่คิดขึ้นเอง
แต่พระอาจารย์ท่านแนะนำแล้วลองปฏิบัติตามแล้วได้ผลก็เลยอยากจะแนะนำต่อน่ะครับ

เจริญในธรรมครับ

 

อยากจะเสริมกำลังใจนิดหนึ่งสำหรับในการรักษาศีล 5 น่ะครับ ถ้าเรามีความเชื่อเรื่องเคราะห์กรรมเป็นทุนอยู่แล้ว

ใช้ปัญญามองให้เห็นกฏของความจริง คือกฏของกรรมก็จะเห็นประโยชน์ของศีล

แต่ในบางครั้งเราจำใจผิดศีลไปโดยเพราะเราคิดว่าจำเป็น แต่ถ้ามองดูให้ดีๆแล้ว ถ้าเราต้องตกนรกไปมันไม่คุ้มเลย

ฉะนั้นต้องตั้งกำลังใจให้เด็ดขาดครับ ถือเป็นการสร้างบารมีใน บารมี 10 ทัศ ด้วย

บางทีอาชีพอื่น ๆ ที่เราพึงจะทำได้มันอาจจะมีอยู่หรืออาจจะบวชก็ได้

หรือจะเลียนแบบพระโสดาบันก็ได้ครับ คือท่านยอมตายดีกว่าศีลขาด

อนึ่ง..หลวงพ่อท่านเคยบอกไว้ว่า ยอมกลืนเหล็กแดงร้อน ๆ ดีกว่าไปตกนรก เพราะว่ากลืนเหล็กทีเดียวก็ตายคือจบ แต่ตกนรกนี้ตายไม่จบไม่สิ้นเลย

 

ไม่มีใครใหญ่เกินกรรม มนุษย์และสัตว์ต่างเกิดมาเพื่อชดใช้เวรกรรมซึ่งกันและกัน การเวียนว่ายตายเกิดในภพภูมิอย่างมิรู้จบสิ้น ผลบุญผลกรรมที่เกิดขึ้นจึงแตกต่างกันไปตามเจตนาที่สร้างไว้ ดังเฉกเช่นต้องทำกรรมโดยไม่มีเจตนาหรือมีความจำเป็นหรือโดยความไม่ตั้งใจกับอีกฝ่ายหนึ่ง แต่เวรกรรมที่เกิดขึ้นก็ไม่อาจจะหลีกเลี่ยงหรือปฏิเสธได้ เพราะยังไม่มีการขออโหสิกรรมหรืออภัยในสิ่งที่ได้กระทำลงไป จึงเป็นอันเชื่อได้ว่าเวรกรรมยังให้ผลอยู่ ดังนั้น จึงต้องรับผลกรรมนั้นก่อนอย่างแน่นอน การผ่อนคลายเวรกรรมให้เบาบางลงนั้นจึงอยู่ที่การสร้างบุญสร้างกุศลให้กับสิ่งที่ตนได้เคยทำลายหรือล่วงเกินไว้ จนกว่าจะขออโหสิกรรมซึ่งกันและกัน หรือไม่ก็ต้องชดใช้ต่อในภพหน้าต่อไป กรรมมุนาวะตะติโลโก

 

เรื่องนี้เป็นประสบการณ์จริง จากการไปปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่ง

พี่ผู้หญิง ที่เรารู้จัก มีหน้าที่การงานดี ฐานะดี แต่มีอาการปวดเข่า ปวดมานานมาก ไปหาหมอรักษาก็ไม่หาย หมอนัดผ่าตัดเข่าทั้งสองข้างในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า
บังเอิญได้มีโอกาสมารักษาศีลปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งนี้ เพราะใจจริงก็ไม่อยากผ่าตัดเนื่องจากอายุก็ยังไม่ถึง50ปี และกลัวการผ่าตัด จึงทดลองหาหนทางที่เป็นทางเลือก ทั้งที่ก็ไม่เคยสนใจในการปฏิบัติ เนื่องจากเป็นคนรุ่นใหม่ ไม่เชื่อเรื่องของกรรมเวร
พอไปถึงวัดที่เพื่อนเป็นคนแนะนำไป ท่านอาจารย์ก็ไม่ถามอะไรทั้งสิ้น ให้ไปยืนและนั่งปฏิบัติแบบขัดสมาธิเพชรอย่างละสามชั่วโมงขึ้นไปในวันแรก
เจ้าตัวก็แทบจะร้องไห้เพราะยืนก็จะไม่ไหวอยู่แล้ว ยังให้ไปขัดสมาธิเพชรอีก เข่าก็บวมทั้งสองข้างเรียกว่าต้องพยุงกันมาที่วัดว่างั้นเถอะ
แต่ก็ด้วยความอยากจหายและไม่อยากผ่าตัดก็ยอมทำ วันแรกยืนและนั่งได้ไม่นานต้องนอนอยู่หน้าพระประธาน วันถัดมาเริ่มได้นานขึ้น และค่อยเพิ่มจำนวนชั่วโมงมากขึ้นเรื่อยๆ อาการปวดก็ยังทรมานอยู่แต่ก็อดทนทำจนวันสุดท้าย ท่านอาจารย์ให้นั่งขัดสมาธิเพชรอย่างเดียว
นั่งไปสักพัก อาการปวดเข่าก็ปรากฏและเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนเรียกได้ว่าเข่าจะระเบิดน่ะแหละ แกก็ปวดจนร้องไห้แทบลั่นวัด แต่ก็ไม่สามารถยกเลิกการปฏิบัติกลางคันได้ เพราะได้ตั้งสัจจะต่อหน้าพระประธาน ว่าจะปฏิบัติให้ถึงตามเวลาที่กำหนด
พี่เค้าบอกวาแสนทรมานอย่างยิ่ง หัวเข่ารัอนแทบลุกเป็นไฟ วิธีคลายความปวดคือร้งตะโกนลั่นวัด แต่ก็ช่วยไม่ได้มากเท่าไหร่ เพราะแค่ชั่ววินาทีก็ปวดเหมือนเดิม แก็ก็เลยบอกว่าถ้าจะตายกให้มันขาดใจตรงนี้แหละ ตายต่อหน้าพระพุทธเจ้านี่แหละ (หลังจากมาปฏิบัติ ความศรัทธาในพระรัตนไตรแกก็เพิ่มขึ้น เพราะแกบอกว่าไม่มีที่พึ่งใดอีกแล้ว)
อาการปวดก็ไม่ได้ลดลง จนถึงขั้นที่แกบอกว่า เหมือนเข่ามันระเบิดออกมาทั้งสองข้าง จากนั้นอาการปวดต่างๆหายเป็นปลิดทิ้ง จนกระทั่งครบเวลาตามที่ได้ตั้งสัจจะไว้ แกก็ลุกขึ้นเดินปร๋อเลย นับจากนั้นมาเป็นเวลาเกือบสิบปี ไม่มีอาการปวดเข่าเข้ามากล้ำกรายอีกเลย เรียกได้ว่าวิ่งกลับบ้านยังได้ละกัน

ท่านอาจารย์บอกว่า ปูเค้ามาทวงคืนไปหักขาเค้าไว้ก่อนจะต้มเค้าบอกว่าต้องเอาคืน
ตัวพี่สาวก็บอกว่า แม่ชอบกินปูมาก ได้ปูมาก็จับหักขา ไม่ให้มันเดินทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ แล้วก็จับย่าง เผาทั้งเป็นอย่างทรมาน ทำอย่างนี้มาตั้งแต่พี่สาวคนนี้แกยังเด็ก ยันโต แต่แม่ไม่ได้รับวิบากกรรมปวดขาปวดเข่า เพราะตายด้วยโรคมะเร็งเสียก่อนจะปวดเข่า
แต่กฏแห่งกรรมก็ไม่เวัน แม้ลูกสาวจะไม่ได้เป็นคนฆ่า ได้แต่มีส่วนร่วมในความอร่อยของเนื้อปู แต่กรรมก็มาลงที่ลูกสาว ผู้เป็นทายาทกรรม ต้องรับไปเต็มๆ แต่ด้วยบุญที่ได้ตั้งสัจจะ และทนทุกขเวทนาในการปฏิบัติชดใช้ เจ้าเวรนายกรรมซึ่งก็คือบรรดาปูทั้งหลาย(ท่านอาจารย์บอกว่า ปูนี่อาฆาตแรงกว่าไก่อีกนะ) เค้าอนุโมทนาและอโหสิกรรมให้ จึงทำให้อาการปวดเข่าทั้งสองข้างหายเป็นปลิดทิ้ง
เค้าเพียงแค่ต้องการให้เรารับรู้ว่า เขาเองก็ทรมานไม่แพ้กัน ให้เราได้เข้าใจเช่นเดียวกันว่าการที่ไปทำร้ายเค้า ฆ่าเค้ามันได้รับทุกขทรมานอย่างไรเท่านั้น เมื่อเค้าเห็นว่าผู้ปฏิบัติมี มีความเชื่อมั่นศรัทธา มีความตั้งใจจริง รักษาสัจจะที่ตนตั้งไว้ ปฏิบัติยกบุญให้เค้าจริง เค้าก็อนุโมทนาและไม่ติดใจเอาความ เพราะเค้าก็ไม่อยากจะมาอยู่ผูกกรรมผูกเวรกับเรานัก แต่ด้วยกรรมที่ต้องผูกเข้าไว้ด้วยกัน กรรมก็ทำหน้าที่ไม่มียกเว้นนั่นเอง
เรายกเรื่องที่เกิดขึ้นจริงมาเล่าให้ฟัง เพื่อเป็นอุทธาหรณ์ ว่าแม้ลูกสาวจะไม่ได้เป็นผู้ลงมือฆ่า แต่ก็ต้องได้รับกรรมในส่วนหนึ่งเช่นกัน ขอให้ญาติของเจ้าของกระทู้ได้หายจากโรคนี้นะครับ

 

ทำได้ จำไว้เลยว่า ถ้าคนที่ทำกรรมนั้น บวชไม่ได้ เช่นอาจป่วยอยู่ จะต้องให้ลูกแท้ๆนะครับ ไปบวช ต้องเป็นลูกในสายเลือด กรณีนี้เป็นลูกสาว ไปบวชชีเลยนะครับ แบบโกนหัวนะครับ ไม่เอาแบบชีพราหมณ์ ระหว่างบวชก็ปฏิบัติธรรมด้วย แล้วแผ่ส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรของแม่เค้าทุกวัน

อย่างไรก็ตาม ให้ญาติของคุณอธิษฐานจิตถึงปูเหล่านั้นก่อนว่า ขอให้ทุเลาลงพอที่จะไปบวชได้ เพราะตามหลักแล้ว ใครทำ คนนั้นต้องรับผิดชอบ.... ถ้าเค้ายอม ญาติคุณก็จะพลิกฟื้นขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ แต่อย่าลืมรักษาสัจจะไว้นะครับ เพราะถ้าไม่ทำตาม รับรองว่าม้วนเสื่อแน่

เมื่อเรารู้วิธีแล้ว ก็อย่ารอช้า จะว่าไปเค้าก็เปิดให้แล้วละ.....

 

ได้คุยกับผู้รู้ท่านหนึ่ง ขอมาเพิ่มเติมในส่วนที่แนะนำไว้ข้างบนนะครับ (จะถือว่าเป็นการแก้ไขคำแนะนำข้างบนก็ได้ กล่าวคือ) ท่านบอกว่า การบวชชีนั้นอานิสงส์ไม่เท่ากับบวชพระ เพราะศีลไม่เสมอกัน ที่สำคัญท่านยืนยันว่า ใครทำ คนนั้นต้องแก้ไขด้วยตัวเอง ท่านสอนว่า ทางที่ดีให้ญาติคุณปฏิบัติอยู่ที่บ้านนั่นแหละ กำหนดลมหายใจเข้าออก ท่องพุทโธๆ แล้วอุทิศส่วนกุศลให้กับปู

ทั้งนี้ทั้งนั้น ในเบื้องต้นให้ญาติคุณถวายสังฆทานอุทิศเจาะจงให้กับปูนะครับ โดยสังฆทานจะประกอบด้วยพระพุทธรูป (ปกติผมถวายหน้าตัก 5 นิ้ว) 1 องค์ และถ้าไม่เป็นการเบียดเบียนตัวเองเกินไป ก็ถวายผ้าไตรด้วย ถวายเจาะจงให้กับปูเลย
ตรงนี้ผมขอแนะนำเพิ่มเติมว่า อยากให้ถวายกับวัดที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เพราะเหมือนเป็นแรงส่ง
ท่านบอกว่าถ้าเจ้ากรรมนายเวรเป็นปู ญาติคุณจะเจ็บปวดตามข้อเหมือนจะหลุดออกมาเป็นส่วนๆ เพราะเวลาเค้าฆ่าปู เค้าจะเอามีดแทงลงไปตรงช่องอกของปู ก้ามปูก็จะหลุดออกจากกันเอง ญาติคุณก็จะมีความรู้สึกเจ็บปวดอย่างนั้นแหละ (ผมฟังมาอีกทีนะครับ ไม่เคยเห็นเค้าฆ่าปู)

ก็อุทิศส่วนกุศลว่า "กรรมใดที่ข้าพเจ้าล่วงเกินเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย ทั้งที่ตั้งใจก็ดี ไม่ได้ตั้งใจก็ดี ตั้งแต่อดีตชาติตราบจนถึงชาติปัจจุบันนี้ ขอให้เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายจงโมทนาในผลบุญของข้าพเจ้า และอโหสิกรรมให้กับข้าพเจ้าเทอญ และต่อไปข้าพเจ้าขอให้สัจจะว่าจะไม่ฆ่าและกินเนื้อปูอีก (ท่านบอกว่าฆ่าปู ก็ต้องมีฆ่าปลานั่นแหละ เพราะฉะนั้นให้รวมปลาด้วย)

อีกวิธีหนึ่ง คือ เป็นเจ้าภาพบวชพระ ซึ่งญาติคุณไม่มีลูกชาย ก็ให้หาพระที่ไม่สามารถบวชได้ด้วยตัวเอง แล้วญาติคุณรับเป็นเจ้าภาพบวชพระเลย เป็นเจ้าภาพแบบเต็มๆนะครับ ถ้าญาติคุณไม่มีเงิน ก็ให้ลูกสาวช่วยโดยมอบเงินให้แม่ บอกว่า "หนูขอให้เงินแม่ ส่วนแม่จะเอาไปทำอะไรก็แล้วแต่แม่" แล้วก็ให้ญาติคุณผูกข้อมือรับคนที่บวชเป็นลูก (เป็นการทำเคล็ดนะครับ)

สุดท้ายท่านก็ยังเน้นว่า ควรให้ญาติคุณปฏิบัติธรรมแล้วอุทิศส่วนกุศลให้กับปู เพราะการถวายสังฆทาน ก็ยังเป็นการขอผ่านพระ สู้เราขอหรือสื่อสารกับเจ้ากรรมนายเวรโดยตรงดีกว่า กายทิพย์จะสื่อกับกายทิพย์ได้โดยตรง

ลองไปหารือกับญาติคุณแล้วกันนะครับ ถ้าเป็นไปได้ พยายามมาปรับปรุงข้อมูลในกระทู้นี้หน่อยแล้วกันนะครับ อย่าลืมบอกให้ญาติคุณพยายามกำหนดลมหายใจแล้วอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรบ่อยๆแล้วกัน

 

ขอขอบพระคุณทุกๆท่านจากใจจริงนะคะ บุณกุศลที่ท่านทั้งหลายได้ช่วยแนะนำวิธีต่างๆให้ ขอให้ผลบุญทั้งหลายเหล่านั้นกลายเป็นอนิสงฆ์มหาศาลแก่ท่านทั้งหลาย ขอให้เจริญด้วยหน้าที่การงาน ครอบครัว และเจริญในธรรมตลอดกาลนาน นับจากนี้เป็นต้นไปด้วยเถิด