นักปฏิบัติที่ดีควรมีกระดาษกับปากกาไว้ใกล้มืออยู่เสมอ

น้ำ ล้างผ่านจาน
ธรรม ล้างผ่านใจ

น้ำผ่านแล้ว ไม่เก็บไว้
ธรรม ผ่านไปไม่เก็บฉันนั้น

น้ำล้างจานเก็บไว้ก็เน่าเหม็น
ธรรม ล้างใจไม่ผ่านไป ก็เกรอะกรัง

ปัญญาสว่างไล่ ความมืดหายมลายสิ้น
ล้างมลทิล หมดไปให้คลายใส

หาก..แสงสว่างยังคาไว้ ก็หลงยึดในแสงธรรม
ยึดธรรม ยึดกิเลส
จะมีต่างกันเพียงไร​

 

ใช่คับต้องรีบจดไว้เป็นดี
ท่านเคยบอกว่าถ้าจดตอนนั้น
จะได้ครบทุกคำ แต่ถ้ามาจดทีหลัง
จะหายไปตัวสองตัว โดยเฉพาะคาถาดีๆ
แม้นอนอยู่ก็ต้องลุกมาเขียนแล้วค่อยนนอนต่อคับสาธุคับ
​

________________________________________________________________________

เล่ม 1. หนทางแห่งการพ้นทุกข์.rar
เล่ม 2. หนทางแห่งการบรรลุ.rar ​

 

อนุโมทนาสาธุครับ อ่านแล้วเกิดปัญญาดีจัง เหมือนต้นไม้สอนคนในวัดเลย
บางคำอ่านแค่สั้นๆง่ายๆแต่ทำไมมันทำให้เข่าอ่อนลงเดี๋ยวนั้น แต่บางคำพอได้อ่านแล้วมันมีพลังมาจากไหนก็ไม่รู้

 

ให้สวดมนต์ทำวัตรทุกวัน ท่านบอกว่าอานิสงส์ใหญ่มาก เพราะว่าตอนที่เราสวดมนต์ทำวัตรอยู่อย่างเก่งมันก็คิดชั่วได้ มันพูดชั่วไม่ได้หรอก เพราะปากมันสวดมนต์อยู่ แล้วมันทำชั่วไม่ได้หรอก เพราะว่าตัวมันนั่งอยู่ตรงนั้น

กราบ อนุโมทนาอย่างสูงค่ะ​

 

จดดีกว่าจำ จำไม่หมดจดดีกว่า
จดๆๆๆไว้ดีที่สุดค่ะ ตอนเรียนก็เหมือนกันเวลานั่งฟังอ.
เคยอัดเทปไว้พอมาฟังอีกทีก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ถ้าทั้งจดและจำจะดีมากๆๆค่ะ
อนุโมทนาสาธุค่ะ

 

อนุโมทนาสาธุ ครับ
ถ้าฟังเฉยๆก็จะผ่านไปดั่งสายน้ำ ต้องจดแล้วค่อยมาอ่านจึงจะแม่นยำครับ

 

ตรงนี้เห็นเป็นรูปธรรมเลย

 

ฟังแล้วจำได้ไม่หมด ก็จดจะได้จำ จำ จำ (kiss)
อนุโมทนาสาธุค่ะ

 

เมื่อชะตาถูกลิขิตให้มาเริ่มเป็นนักปฏิบัติได้ไม่นาน (วันที่ 8/8/53 นี้ ครบ2 ปี) การเริ่มเป็นนักปฏิบัติ ได้แนวทางจาก ครูบาอาจารย์ วัดสังฆทานบ้าง หลวงพ่อฤๅษีลิงดำ วัดท่าซุง บ้าง ผสมผสานกับการเก็บเล็ก ผสมน้อยเสียงเทศน์ MP3 ที่โหลดเก็บไว้ฟัง ของหลวงพ่อหลาย ๆ ท่านบ้าง ทำให้มีความรู้สึกว่า การที่เราสัมผัสบางอย่างไม่น่าปล่อยความรู้สึกนั้น ๆ ให้ผ่านไป จึงเริ่มบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ เก็บไว้ ในห้องพระ และหัวนอน จึงมีสมุด ปากกา วางเตรียมไว้ เวลาสัมผัสอะไรที่พิเศษกว่าวันปกติ จะจดเก็บไว้ เพื่อตรวจสอบตัวเอง กับความเป็นไปได้ (ออกแนววิทยาศาสตร์เล็กน้อย)

รวมไปถึงการสัมผัสสิ่งต่าง ๆ นอกสถานที่ เช่นวัดต่าง ๆ ที่ไปปฏิบัติธรรม ก็จะติดสมุด ปากกาไปด้วย หลายเรื่องที่เราไม่สามารถเล่าให้ใคร ๆ ฟังได้ ก็จะระบายลงสมุดเล่มนั้น พอมีเวลาว่าง ก็จะนำมาอ่านทบทวน เพื่อพิจารณาการปรุงแต่งของจิต แต่บางอย่างไม่ใช่การปรุงแต่ง สิ่งที่เกิดอยู่นอกเหนือความรู้ที่เราได้เรียนมาทางโลก ไม่มีพื้นฐานมาก่อน แต่รับรู้ และเขียนออกมาเป็นตัวอักษรเป็นต้น

"สันทิฏฐิโก"นั้น เน้นถึงการเอาชีวิตร่างกาย พร้อมจิตใจของตัวเอง เข้ามาปฏิบัติเอง ตนเองควรเอา "ตัวเอง" เข้ามาพิสูจน์ แล้วจึงจะรู้จักรู้แจ้งรู้จริงได้ ส่วน"ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ"นั้น เน้นที่ "ความรู้" เมื่อปฏิบัติจนบรรลุธรรมนั้นๆแล้ว คนผู้นั้นแหละ จึงจะ "รู้เองของตนเองในตนเอง" มิใช่ให้ผู้อื่นรู้แทน หรือมิใช่ผู้อื่น สามารถรู้เห็นสัจธรรมนั้นแล้วบอกเรา

ทั้ง ๆ ที่ ข้อความนี้ ผ่านพ้นมาร่วม 2553 ปีแล้ว ทิพย์ก็ยังสามารถทดสอบได้ด้วยตัวเองว่า คำพูดที่พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้นั้น ไม่ได้คลาดเคลื่อน จากความเป็นจริงเลย


“ นักปฏิบัติที่ดีควรมีกระดาษกับปากกาไว้ใกล้มืออยู่เสมอ ” จึงจำเป็น เหมือนนักศึกษาที่ต้องคอยจดแลคเชอร์
เวลาเข้าห้องเรียน แต่เป็นห้องเรียนที่ไม่มีตารางสอนตายตัว อยากบอกเมื่อไหร่ ก็จะบอก เราก็เลยต้องเตรียมความพร้อมตลอดเวลา

 

ขออนุโมทนากับครูบาอาจารย์และทุกท่านที่เตือนสติ จะนำไปปฏิบัติค่ะ ...ทำให้คิดถึง สุ จิ ปุ ลิ ...ขึ้นมาทันที

 

ให้ปากกาช่วยจด กระดาษช่วยจำ บันทึกเรื่องดีๆเอาไว้ อนุโมทนาสาธุ

 

อนุโมทนา
ผ่านไปดั่งสายน้ำนั้นแล ประเสริฐแท้
อย่าให้มีเยื่อใย หยดน้ำติด
ให้มันสิ้นทุกหยด หยาดอารมณ์
ดั่งใบบัว อยู่เหนือน้ำไม่ติดตรม
อีกทั้งยังนอกเหนือฐานนันดร ​

ช้างไม่ใช้ช้างนั้นแล เรียกว่าช้าง
คนไม่ใช่คนนั้นแล เรียกว่าคน
ธรรม ไม่ใช่ธรรมนั้นแล เรียกว่าธรรม​

ทุกสิ่งผ่านแล้วไป
ไร้เก็บ ไร้ยึด ไร้สร้าง ไร้รักษา ไร้ทำลาย
หมดสิ้นแท้ แลอุปาทาน​

 

สาธุ

สุ จิ ปุ ลิ


ร่วมซื้อที่ดินสร้างวัดเทียบศิลารามให้สมบูรณ์<!-- google_ad_section_end -->

 

จำดีกว่าจด แต่ถ้าจำไม่หมด จดดีกว่า

 

จดแล้วจำ จำแล้วจด ทั้งจดทั้งจำ