อยากทราบเรื่อง"เจ้ากรรมนายเวรมาขัดขวางไม่ให้เราสร้งกรรมดี"

ทุกๆครั้งที่ผมสวดมนต์จะคันตามใบหน้า รูจมูก ใบหูคันมากครับเหมือนมีแมลงมาไต่ถ้าคันที่จมูกก็เหมือนกับอาการแพ้ฝุ่นทำให้ไม่มีสมาธิในการสวดมนต์เลยเป็นแบบนี้ทุกครั้งเลยครับ แต่พอหยุดสวดอาการคันก็จะค่อยๆหายไปเมื่อนั่งพิจารณาดูแล้วก่อนสวดมนต์ก็จะอธิฐานจิตว่าเราจะแผ่ส่านกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรอาการคันก็รู้สึกจะน้อยลงแต่ก็ไม่หายซะทีเดียวครับ ผมอยากทราบว่าสิ่งที่ผมคิดถูกหรือเปล่าครับ ขอให้ท่านผู้รู้ช่วยอธิบายเป็นธรรมทานให้ผมด้วยนะครับ

 

ขออนุโมทนา ขอให้ทำไปเรื่อยๆเถอะครับ เดี๋ยวอาการที่ว่าจะหายไปเอง ให้สนใจแต่อารมณ์กรรมฐานที่ตั้งไว้ ถ้าอาการเกิดขึ้นก็ให้รู้แล้วไม่ต้องสนใจอีก ภาวนาไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็หายเองครับ (อาการนี้ส่วนใหญ่เจอเกือบทุกคนบางคนก็เดี๋ยวเดียว บางคนอาจหลายครั้ง ยังไงก็ขอให้ทำไปเรื่อยๆอย่าเพิ่งท้อนะครับ เอาใจช่วยครับ)

 

เคยเป็นนะครับ แต่พอเป็นก็เอาจิตไปจับตรงความรู้สึกที่คันแทน อาการก้จะหายไป ประนึ่งว่าเอาเกลื่อจิ้มเกลื่อนะครับลองดูซิครับ

 

อนุโมทนา...สาธุ

ทุก ๆ ครั้งสวดมนต์และนั่งสมาธิก็จะเป็นเหมือนกันค่ะ

แต่เราต้องอดทนอย่าไปใส่ใจทิ้งไว้สักพักอาการคันโน้นคันนี่

ก็จะหายไปเอง...บางทีตรงนี้หายคันไปคันตรงโน้นต่อก็มี

ทุก ๆ อย่างเกิดขึ้นเองก็จะหายไปเอง...ขอให้สวดมนต์ต่อไปเรื่อยๆ...สู้ สู้

 

ต้องตั้งจิตแผ่ส่วนกุศลให้เค้ามากขึ้นน่ะ ครับ เค้าอาจจะมาลองใจเราเล่นก็ได้

แล้วกำหนดจิตบอกเค้าไปเลยว่า ท่านก็กำลังทุกข์ เราก็มีทุกข์เหมือนท่าน
ขออย่าได้ขัดขวางทางพ้นทุกข์ของเราและของท่านเลย เพราะต่างก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร ต้องสั่งสอนเค้าไปบ้าง

เรื่องเจ้ากรรม นานเวรเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ต้องค่อยๆคุยไปน่ะครับ

แต่ที่แน่ๆ บุญเป็นสิ่งที่รู้กันทั้งสามโลก ไม่มีใครไม่อยากได้บุญ ยกเว้นพวกมิจฉาทิฐิ ตั้งใจสวดมนต์แล้วอุทิศกุศลให้เค้าทุกครั้ง นั่นแหละ

 

เห็นด้วยทุกประการเลยนะคับ ต้องบอกต้องสอนเขาเยอะๆคับ ขอขมาเขาด้วยความจริงใจด้วย แล้วก็บอกเขานะคับว่า เมื่อเราทำบุญใดๆก็ตาม เราจะอุทิศบุญไปให้ตลอดไป ต่อจากนี้ไปเราจะมีความสุขด้วยกันทุกเมื่อ...

อ่อ ลืมบอกไปอย่างนึงคับ จะมีชาวโลกทิพย์ชั้นล่างๆนั้น ไม่ชอบการสวดมนต์น่ะคับ บางทีเมื่อเขาเห็นเราสวดมนต์ซึ่งเป็นการรบกวนเขาในที่นั้น เขาก็จะมารบกวนคุณตอบ ดังนั้น ให้บอกกล่าวแก่เขาก่อนว่า คุณจะสวดมนต์นะ ถ้าผู้ใดไม่ชอบฟังก็ให้ไปรอที่อื่นก่อน เมื่อสวดเสร็จแล้วค่อยกลับมา อย่างนี้พวกเขาก็จะได้เตรียมตัวทันคับ

พวกที่ชอบการสวดมนต์ก็จะมีพวกเทวดา กับพรหมน่ะคับ ส่วนภูมิอื่นๆ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ยังไงๆ ก็อย่าลืมชาวทิพย์ชั้นภูมิอื่นๆด้วยนะคับ เขาก็มีอยู่รอบตัวคุณเช่นกัน ดังนั้นบอกกล่าวแก่เขาก่อนก็จะดีคับ จะได้ไม่เป็นเวรกรรมต่อกัน เพราะความไม่รู้ตัวคับ

 

เจ้ากรรมนายเวร ชนิดท๊อปคลาส

มักจะเอากรรมของเราเองนั้นแหละ มาแกล้งเรา

ถ้าระดับท๊อปมากๆ
มักจะหยิบเอากรรมปรามาทพระรัตนตรัย มาโยนใส่เราบ่อยๆ
จะเห็นได้จาก ท่านที่ภาวนาดีๆแท้ มีอารมร์ใจดีๆแท้
อยู่ดีๆ กลับคิดไม่ดีกับ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ซะงั้น อย่างไม่น่าเชื่อ
อันนี้ให้หมั่นขอขมาโทษพระรัตนตรัยครับ

พระรัตนตรับ ท่านเข้าใจ ท่านไม่ถือโทษใคร ท่านรู้ว่าเรากำลังเผชิญบททดสอบอยู่...

กรรมอีกอย่างหนึ่ง ที่ควรขอขมาด้วย
คือกรรม ปรามาท จาบจ้วง ลบหลู่ดูหมิ่น บิดามารดา ครูบาอาจารย์ ผู้มีพระคุณ
บางครั้งชาตินี้ เราก็เป็นคนดี ไม่เคยจาบจ้วงลบหลู่ท่านที่มีพระคุณเหล่านี้
แต่เจ้ากรรมนายเวรชนิดชั้นเยี่ยม ท่านไปขุดเอามาจากอดีตชาติได้
มีฟามสามารถมากกกกกกก

หมั่นขอขมาท่านเหล่านี้ด้วยฮับ
ถ้าจะให้ดีถ้าท่านเหล่านั้นยังมีชีวิตอยู่ ก็หาโอกาศกราบ ท่านให้มากๆ

ส่วนอาการคันยุบยิบ ยุบยิบ เหมือนมีแมลงไต่ หรือแมลงขบกัน
ก็เกาเอาเลยครับ เดี๋ยวก็ชินไปเอง บ่อยๆเข้าคนที่ส่งมาจะเบื่อไปเองแหละ
ประกาศให้โลกรู้ ด้วยการกระทำว่า สำหรับการทำความดีแล้ว
เรามีความตั้งใจที่จะอึดเหมือนแรดดดดดดดดด

ค่อยๆทำฮับ อย่าใจร้อน มันคันก็เกา เมื่อยก็ขยับ

 

อนุโมทนา สาธุค่ะ ได้ความรู้มากขึ้นดีจริง ๆ ค่ะ
แต่ของดิฉันเจอแบบนี้ค่ะ ทุกครั้งที่มีตั้งใจว่าก่อนนอนวันนี้ต้องสวดมนต์ ผลว่าต้องมีอันง่วงนอนแบบจับจิตจับใจ ทำอะไรไม่ได้แล้วต้องนอนเท่านั้น
แต่ถ้าวันไหนไม่ได้ตั้งใจคือแบบว่าพอเรียบร้อยจากภาระกิจประจำวันแล้วก่อนนอนก็จะคว้าหนังสือสวดมนต์ทันที ถ้าแบบนี้คือสวดได้ทุกวัน แต่ถ้าตั้งใจเมื่อไรเป็นอันว่าทำไม่ได้ หรือลองฝืนทำก็ทำได้ไม่เต็มที่คือท่องแบบง่วงสุดขีดแบบหาวแล้วหาวอีกน้ำตาร่วงปลอะ ๆ ท่องผิดท่องถูกกว่าจะจบก็แบบว่าต้องฝืนทำสมาธิกันสุดขีดล่ะค่ะ ช่วยบอกทีว่าเกิดจากอะไรค่ะ สงสัยมาเป็นหลายวันแล้วค่ะ

 

อิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อาการดังกล่าว แก้ได้ไม่ยากเลย ง๊ะ

เพราะเนื่องจากเรากินข้าวเย็นมากงัย ล่ะ ทำให้เกิดอาการอยากจะนอนเข้ามาทันที แล้วถ้าเกิดอาการหาว ก็ให้อ้าปากกว้างๆแล้วดูดลมเข้าไปเต็มที่ อากาศจะไปหมุนเวียนถ่ายเทในปอดส่วนลึก ไล่อากาศเสียออกมาทำให้ร่างกายสดชื่นขึ้น อันนี้เป็นเคล็ดลับของผู้ปฏิบัติธรรมทั่วไป ซึ่งทางโยคีก็มีใช้แต่เรียกว่า "การสูบมนต์"

ลองออกกำลังกายนิดหน่อยช่วงเย็นให้อากาศถ่ายเท เข้าออกในปอดบ้าง จะทำให้กล้ามเนื้อคลายตัวและกระปรี้กระเปร่า แต่อย่าหักโหม น่ะ เดี๋ยวจะเพลีย

ปัญหานี้ไม่ได้เกิดจากเจ้ากรรม นายเวร เพียงแต่เป็นเคล็ดที่ดูแลเอาใจใส่สภาพร่างกายเท่านั้น: bat:

(smile) (smile) (smile) (smile)

 

เวลาที่เราทำความดีจนถึงระดับที่มีมารมาขวางนั้น จริงๆแล้วควรจะดีใจนะครับ เพราะแสดงว่าเรากำลังทำถูกทางแล้ว เค้าเลยมาขวางไว้ เป็นสัญญาณบอกที่ดีมาก ขอให้รักษากำลังใจ วางอุเบกขาสู้ต่อจนผ่านความลำบากนั้นไปได้ซักครั้งนึง เราก็จะก้าวหน้าขึ้นในทางธรรมครับ

เพราะถ้าเรากำลังปฏิบัติผิดทาง หลงทางไปจากสัมมาปฏิบัติ เค้าคงไม่มาขวางเรา บันดาลให้เรา ทำผิดๆไปอย่างสบายๆ ดีกว่า

ส่วนที่มากวนเรา ที่ไม่ใช่เจ้ากรรมนายเวรก็มีครับ ตัวอย่างก็เช่น พวกแมลงนี่เจอบ่อย บางที่แผ่เมตตาอยู่ นกก็มาจิกที่เล็บเท้าก็มี เค้าทำเพราะเค้าแค่ได้ส่วนบุญจากเรา ก็ใช้การอธิษฐานจิต อุทิศบุญไปให้เค้า และขอให้เค้าเลิกกวนเรา แล้ว เพื่อที่เราจะได้สร้างบุญได้มากขึ้น เพื่ออุทิศให้เขาได้มากขึ้นต่อไปครับ

 

ขอบคุณค่ะสำหรับคำแนะนำที่ดี
เมื่อคืนก็เจออีกนะคะ และพยายามสังเกตุว่าหากวันไหนที่สวดมนต์แล้วนั่งสมาธิก็จะนอนไม่ค่อยหลับชอบฝันอะไรแปลก ๆ ทุกครั้ง และเวลาที่นั่งสมาธิก็เหมือนจะมีหน้าตาของใครต่อใครนักก็ไม่รู้ผ่านเข้ามาแว๊บ ๆ และถ้าได้ยินเสียงอะไรนิดนึงก็จะตกใจจนใจเต้นตูมตาม จนออกจากสมาธิเป็นอย่างนี้มาหลายครั้งแล้วยอมรับว่ากลัวค่ะ เหมือนจะกลัวการนั่งสมาธิค่ะ เจอแบบนี้ทำไงต่อไปดีค่ะ

 

วอน...ผู้รู้ช่วยหาทาง

ขอบคุณค่ะสำหรับคำแนะนำที่ดี
เมื่อคืนก็เจออีกนะคะ และพยายามสังเกตุว่าหากวันไหนที่สวดมนต์แล้วนั่งสมาธิก็จะนอนไม่ค่อยหลับชอบฝันอะไรแปลก ๆ ทุกครั้ง และเวลาที่นั่งสมาธิก็เหมือนจะมีหน้าตาของใครต่อใครนักก็ไม่รู้ผ่านเข้ามาแว๊บ ๆ และถ้าได้ยินเสียงอะไรนิดนึงก็จะตกใจจนใจเต้นตูมตาม จนออกจากสมาธิเป็นอย่างนี้มาหลายครั้งแล้วยอมรับว่ากลัวค่ะ เหมือนจะกลัวการนั่งสมาธิค่ะ เจอแบบนี้ทำไงต่อไปดีค่ะ

 

ปัญหานี้ก็ยังมีทางแก้ไขอีกนั่นแหละ

เรื่องที่มีหน้าตาใครต่อใครแว๊ปเข้ามา น่าจะเป็นจิตของเราเองที่ประหวัดไป เองอาจพูดง่ายๆก็คือ จิตยังไม่นิ่ง ดังนั้นจึงต้องรวบรวมจิตให้อยู่กับคำภาวนาแล้วนำไปจรดจ่ออยู่ที่ลมหายใจที่ปลายจมูกหรือตรงจุดกึ่งกลางของร่างกาย

ส่วนเรื่องตกใจในเสียงที่ผ่านเข้ามาก็แก้ได้โดยไปหาสับปายะหรือห้องที่เงียบสงัดสำหรับนั่งทำสมาธิ แล้วก็ตั้งใจไว้กับคำภาวนาในใจ อย่าส่งจิตออกไปรับรู้อะไรข้างนอก ได้ยินอะไรก็วางเฉยเสีย

อีกเรื่องหนึ่งคือ การปฏิบัติธรรมที่ไม่มีครูอาจารย์กำกับ ซึ่งบางท่านทำไปเลยโดยไม่มีการอาราธนาครูอาจรารย์หรือสมาทานศีลเสียก่อน
อันนี้จะเป็นจุดที่มีมารเข้ามาแทรกได้ ทำให้เกิดอุปสรรคในการปฏิบัติธรรม

แนะนำเป็นกลางๆให้สวดมนต์ไหว้พระ สรรเสริญพระรัตนตรัย เสร็จแล้วให้สวดบทมหาจักพรรดิ เพราะในบทนี้มีองค์ประกอบทุกอย่างครบถ้วน เพื่อเป็นอนุสติในการปฏิบัติภาวนา สวดจบแล้วน้อมรำลึกเอาบารมีหลวงปู่ทวดท่านเป็นที่พึ่ง เป็นครู เป็นผู้สอน ขอบารมีท่านเป็นแสงสว่างชี้แนะทางธรรม แล้วจึงนั่งสมาธิภาวนา

แต่เมื่อออกจากสมาธิทุกครั้ง อย่าลืมกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศล ให้เทพเทวา เจ้ากรรมนายเวร ครู-อาจารย์ผู้มีพระคุณทุกท่าน สรรพสัตว์น้อยใหญ่ เผื่อเมตตาไปให้ทุกทิศทุกทาง โดยไม่เจาะจงผู้ใด

(y) เชื่อว่าหากทำได้ตามนี้ทุกครั้งที่ทำสมาธิ ปัญหาคงจะลดน้อยลงหรือหายไปเลย (y)


ขออนุโมทนาบุญ และจงรุ่งเรืองในธรรม น่ะ ครับ

 

ขอขอบคุณทุกๆคำแนะนำนะครับ ผมจะนำไปปฏิบัติขอบคุณมากครับ