ขับรถเหยียบนกตาย...ผมไม่ได้ตั้งใจ

วันนี้รู้สึกไม่ดี ผมขับรถเหยียบนกพิราบ ตาย นกกลุ่มนี้ไม่กลัวคนขับรถผ่านก็ไม่บินหนี ผมขับเยียบมันตายพยายามหลบแล้ครับล้อหน้า หลบพ้น แต่ล้อหลังไม่พ้นผมหันกลับไปเขาชักดิ้นครับ.....ผมไม่สบายใจ ผมต้องทำยังไง พี่แนะนำหน่อย
ล่าสุดขับรถกลับไปดูเขาตายแล้วครับ รู้สึกบาป

 

แผ่เมตตา และตั้งอยู่ในศีล5อย่างเคร่งครัด1วัน
เพื่ออุทิศส่วนกุศล ให้นึกถึงว่าอาจเป็นกรรมของเขาครับ

 

วันหลังขับช้า ๆ ลงมาหน่อยนะครับ
นกบางทีมันก็มึน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมชอบมาอยู่ถนนกันจัง สงสัยอาบแดด
ตัวที่ทับไปแล้วก็ไม่เป็นไร ทำตาม คห.บน
ผมก็เคยทับไปตัว เราขับไม่ได้เร็วนะ แต่คิดว่ามันจะบินหลบเอง
ปรากฏว่ามันไม่หลบ (หรือมันหลบไม่ทันไม่รู้) หลัง ๆ ผมเลยเห็นนกข้างหน้า จะชลอมาก ๆ
แบบว่าถ้ามันยังไม่หลบก็หยุดรถออกไปดูจนกว่ามันจะไม่มี
ส่วนใหญ่มันจะทับกันในซอยนี้แหละ ถนนใหญ่ไม่เท่าไรนะ
เพราะในซอยเราจะชะล่าใจง่าย
ก็คิดสะว่า ถึงคราวมันแล้วละ ตัวอื่น ๆ เขาก็หลบกันหมด
แต่ครั้งต่อไปก็ลดความเร็วลงมา และไม่ประมาท

 

พระพุทธเจ้า ทรงตรัส เรากล่าวว่าเจตนานั้นคือ กรรม ถ้าคุณไม่ได้เจตนา ก็ไม่เป็นกรรม เป็นบาป เช่น ขณะที่คุณขับรถกลับบ้าน มันก็จะมีพวกแมลงเล็ก บินมาชนกระจกบ้าง ไฟ บ้างกระโปรงหน้ารถ ตายเต็ม ไปหมด จริงๆคุณเจตนาจะขับรถกลับบ้าน ไม่ได้ขับรถไล่ชนแมลง ฉะนั้นในกรณีของนกถ้าไม่เจตนา ก็ไม่น่าบาป ทำจิตให้สบายอย่ากังวล ปล่อยทิ้งไปเลยครับ

 

กรรมทางรถยนต์ส่วนใหญ่ เกิดจากการขับรถเร็ว
ถ้าเป็นเด็ก เราคงชะลอตั้งแต่เห็น และเบรกเมื่ออยู่ใกล้
แต่เพราะเป็นแค่สัตว์ ก็เลยไม่เบรก เลยแบนแต้ดแต๋
กรรมของคุณ คือขับรถไว
กรรมของมัน คือเกิดเป็นดิรัจฉาน

ผลกรรมที่เกิดขึ้นทันที
ความรู้สึกผิด
และความรู้สึกผิดนี้ จะสร้างทุกข์ให้ยาวนานหรือสั้นแค่เพียงชั่วครู่
ก็อยู่ที่สภาพจิตใจ อยู่ที่การปล่อยวาง

ถ้าวางไม่ได้ เกิดตายขึ้นมาเดี๋ยวนั้น เห็นที่ว่า ได้ไปเกิดเป็นนกแน่แท้

 

ไม่มีเจตนาย่อมไม่เป็นบาป แต่ที่เกิดเพราะมีเหตุ เพราะมีกรรมค้างคาเลยอาศัยจังหวะเพื่อชดใช้กรรม ให้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ อธิษฐานอย่าให้มีเวรต่อกันอีกต่อไป

 

ไม่สบายใจก็ อุทิศบุญ กุศลกรรม ให้นกไปเลยตรงนั้นครับ

หรือไปทำบุญ สังฆทานอุทิศให้นกเจาะจงไปครับ


ส่วนใหญ่จะตายตามแรงกรรม กฏแห่งกรรมครับ

.

 

ขอบคุณทุกคำแนะนำครับ
ผมสวดมนต์อุทิศส่วนกุศล แผ่เมตตาตามคำแนะนำ และจะทำบุญอุทิศกุศลไปให้นกตัวนั้นครับ

 

เข้าใจความรู้สึกครับ เพราะผมเพิ่งประสบมามาดๆเมื่อกลางดึกคืนวาน สุนัขวิ่งตัดหน้ากะทันหันโดยที่ผมไม่มีโอกาสได้เหยียบเบรกเลย มองกระจกหลังเห็นสุนัขตายคาที่เลย สงสารก็สงสารแต่ก็ไม่ช่วยอะไรแล้ว ก่อนนอนคืนนั้นก็สวดมนต์แผ่เมตตาและทำสมาธิลองทบทวนเหตุการณ์พบว่าสุนัขตัวนี้ยืนรออยู่เกาะกลางถนนอยู่แล้ว มันวิ่งตัดเลนเข้ามาตัวมันมีกรรมอะไรที่ต้องชดใช้ เราอโหสิกรรมแล้ว ด้วยกฎแห่งกรรมที่ยังทำงานอยู่สุนัขเลยต้องมาตายชดใช้กรรมกันไป ผมเองทำใจได้เพราะเป็นเรื่องกฎแห่งกรรม ค่าซ่อมรถก็หมดหลายพันบาทก็เป็นกรรมหนึ่งที่เราต้องชดใช้ก็ว่ากันไปครับ

 

ผมก็เหยียบหมาตายไปตัวในวัดด้วย ติดเครื่องก็ยังไม่วิ่งออก ต้นคอเต็มๆไม่รอด จิตตกมาก อุทิศกุศลให้ตลอดว่าไม่ได้เจตนาจะทำให้ตาย แต่อดเสียใจไม่ได้