"เพื่อน" เกือบตาย! เพราะด่าผี แต่... รอดตาย! เพราะควันบุหรี่

เรื่องนี้เกิดขึ้นที่บ้านหมอดี (เป็นคลีนิคทำแท้งเก่า ที่ปัจจุบันเป็นเพียงบ้านร้างหลังหนึ่ง ซึ่งชาวพิจิตรจะรู้จักกันดีในเรื่องของความเฮี้ยนของวิญญาณผู้หญิงและเด็กทารกในบ้านหลังนั้น) ได้เกิดเหตุการณ์หนึ่งขึ้น ที่ผม และเพื่อนๆอีก 4 คนไม่มีวันลืมเลือน...

ในวันก่อนปิดเทอม ผมและเพื่อนอีก 4 คน (ผมชื่อ ออฟ ,ตี๋,แป๊ะ,นุ,ที) ได้คิดหาเรื่องฉลองวันปิดเทอม โดยที่ ตี๋ เสนอว่าให้ทำหมูกะทะกินที่บ้านของผม แล้วซื้อเบียร์ มาดื่มกันให้สะใจ แต่นุ เสนอว่า "ให้ไปลองเที่ยวบ้านหมอดีกันก่อน แล้วตอนเย็นค่อยมากินหมูกะทะกัน" ทุกคนก็เห็นด้วยกับความคิดนี้ เนื่องจากได้ยินเรื่องเล่าต่างๆเกี่ยวกับบ้านหมอดีว่า เฮี้ยน ดุ และน่ากลัวมาก ดังนั้นจึงตกลงใจ ว่าเลิกเรียน( เวลาบ่าย 3 ครึ่ง) ก็จะไปด้วยกันทันที

แต่ผมและตี๋เรียนช่างเดียวกัน และวันนั้นเป็นวันศุกร์ ตามตารางเรียนแล้วผมเลิกเรียนเวลา 12.00 ผมจึงกลับมาที่บ้านผมพร้อมกับตี๋ โดยที่ตี๋บอกให้ผมคล้องพระ แล้วเอา รัก-ยม ของผมติดตัวไปด้วย เผื่อเกิดอะไรขึ้นอย่างน้อยจะได้รอดตาย แล้วตี๋ก็คล้อย องค์จตุคามรามเทพ ของผมไป โดยที่ผมคล้องพระสีวลีไป เมื่อถึงเวลานัด ทุกคนก็มารวมกันที่บ้านของผม เพื่อเตรียมตัวออกเดินทาง

ก่อนที่จะออกเดินทาง ที ซึ่งในกลุ่มเพื่อนๆรู้ดีว่า รุ่นน้องคนนี้มีอำนาจทางจิตแบบแปลกๆ เขามักจะมีลางสังหรณ์ที่แม่นยำอยู่เสมอ ทีได้พูดแนวๆว่า "ไม่ไปได้ไหม...กลัว" อะไรประมาณนี้ แต่ทุกคนทักทานไว้บอกว่าไปกันหลายคนไม่มีอะไรต้องกลัว ดังนั้นจึงตกลงใจแล้วออกเดินทาง

ระยะทางจากบ้านผมถึงบ้านหมอดี เป็นระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร พูดง่ายๆคือ ใกล้ทางหนี มีทางรอด ประมาณนั้น ดังนั้นจึงใช้เวลาไม่นานในการเดินทางไปด้วยรถมอร์เตอร์ไซค์ส่วนตัวของแต่ละคน เมื่อมาถึงหน้าบ้านหมอดี บริเวณบ้านเป็นหญ้าสีเขียวขึ้นสูงรกทึบ มีต้นมะพร้าวและต้นกล้วยขึ้นเต็มไปหมด และบ้านหมอดีก็มีสภาพเป็นตึก 2 ชั้น ที่เต็มไปด้วยคราบตระไคร่น้ำ และเถาว์วัลย์ สภาพบ้านเก่าจนน่ากลัว แต่ดวยความคะนอง วัยรุ่นทั้งห้า(รวมผมด้วย) จึงไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น

เราจอดรถไว้ริมถนน แล้วลงจากรถค่อยๆเดินเข้าสู่ตัวบ้าน เราทั้งหมดเดินสำรวจบริเวณหลังบ้านและหน้าบ้าน เนื่องจากประตูหน้าถูกล็อกด้วยโซ่ และแม่กุญแจยี่ห้อ Solex ทั้งใหญ่ และงัดยาก ดังนั้นจึงคิดจะหาทางเข้าง่ายๆทางหน้าต่างหรือประตูที่ไม่ได้มีการลงกลอน ตัวบ้าน ห่างจากหมู่บ้านไปหลายเมตร อีกทั้งอยู่นอกตัวเมือง ดังนั้นการมาของเราจึงไม่มีใครรู้ และไม่มีใครสนใจ

เราเจอทางเข้าที่เป็นประตูมุ้งลวด ทั้งขาด ทั้งเก่า ผมใช้เท้าถีบเข้าไป ประตูล้มดังครึ่ม อลูมิเนียมโครงสร้างของมุ้งลวดเปราะบางมาก จึงพังแบบยับเยิน ตี๋ตบหัวผมแล้วด่าว่า "ไอ้ห๊า...ถีบทำไมวะ เดี๋ยวมืงโดนหรอก" คำพูดนี้แม้จะเป็นคำพูดเล่นๆของเพื่อนที่พูดกับเพื่อน แต่มันก็แสดงถึงความกลัวออกมา

เราเดินเข้าไปข้างในโดยมีแป๊ะ เดินนำหน้า เพราะไอ้บ้านี่ไม่กลัวผี และก็จิตแข็งเป็นพิเศษ มันเดินเข้าไปในบ้านคนแรกแล้วก็ตะโกนบอกว่า "ไม่เห็นมีเหี้..ย อะไรเลย ไหนว่าเฮี้ยนนักไงวะ" ทุกคนก็บอกว่ามันลบหลู่เดี๋ยวเจอดี แต่มันก็ไม่เชื่อ ยังคงด่าต่อไปเรื่อยๆ เราเดินไปยังห้องใต้ดิน ซึ่งเป็นห้องที่หมอดีใช้เป็นที่ทำแท้ง ในนั้นมีเตียงคนไข้เก่าๆ และเครื่องมือแพทย์กระจายเต็มพื้น อีกทั้งยังมีขวดเหล้า และกางเกงใน เสื้อชั้นในกองไว้ที่มุมห้อง เดาเอาว่าอาจมีวัยรุ่นหนุ่มใจกล้าบ้ากรามต้นทุนน้อย มาจู้ฮุกกรูที่นี่ ก็อดหัวเราะออกมากันไม่ได้ เราเดินมาสักพัก ได้ยินเสียง โพล้งงงงง เหมือนกับมีอะไรร่วง แล้วก็จริงๆ มีกระโถนใบใหญ่ใบหนึ่ง ร่วงจากบันใดชั้นบนลงมาชั้นล่าง

ทุกคนเริ่มขนลุก คิดจะวิ่งออกจากบ้านให้เร็วที่สุด แต่ขาแข็งมาก(เพิ่งจะรู้ว่าในหนังมันเป็นยังไง) ไม่สามารถวิ่งได้ จึงได้แต่ตะลึงกันประมาณ 10 วินาที ค่อยหันหน้ามาหากันแล้วถามว่า "เหี้..ย ไรวะน่ะ" ทีเริ่มรู้สึกแปลกๆ แล้วบอกให้ทุกคนรีบออกไป ทุกคนจึงค่อยๆเดินขึ้นบันไดไป โดยมีตี๋เดินนำหน้า เมื่อหัวตี๋พ้นบันใดตี๋ก็ร้อง จ๊ากกกก เสียงหลง แล้ววิ่งกลับลงมา ทุกคนก็ตกใจพากันวิ่งตามลงมาแล้วถามว่าเจออะไรเข้า

ตี๋บอกว่า เจอผู้หญิงแก่ๆยืนมองจากหน้าต่างด้านนอก ทุกคนจึงขี้ขึ้นสมอง แล้วหันหน้ามองกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ นุ หายไปจากกลุ่มพวกเรา...

ทุกคนคิดว่านุแกล้ง จึงด่าไปหลายชุด จากเบาๆ หนักเข้าๆ จึงด่าแบบเต็มพิกัดจดชุดใหญ่ให้ สัตว์อะไรที่นึกได้ก็งัดออกมาด่านุหมด แต่ก็ยังไม่มีใครเห็นนุ ทีบอกว่า มันโดนผีบังตารึเปล่า ทุกคนก็วุ่นเป็นการใหญ่ ห้องใต้ดินมีพื้นที่เพียงเท่าห้องน้ำในห้าง ไม่มีห้องอะไร มีแค่เตียงกับโต๊ะเก่าๆ มันจะไปซ่อนตัวตรงไหนได้ ดังนั้นทุกคนจึงเห็นด้วยแต่ไม่รู้จะทำยังไง

จึงได้แต่ตะโกนกลบความกลัว แล้วก็ฉุกคิดได้ว่า แป๊ะเป็นคนที่ปากไม่ดี ด่าผีด่าสางเจ้าบ้านเจ้าเรือน ดังนั้นจึงให้แป๊ะขอขมา แป๊ะพนมมือแล้วบอกว่าผมผิดไปแล้ว ผมปากหมาพูดอะไรไม่คิดผีสางอย่าได้โกรธเคือง แต่ก็ยังไม่มีใครเห็นนุ ทุกคนได้แต่กุมขมับ รู้สึกกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนุ เหมือนกับเอาชีวิตมันมาทิ้งที่นี่ แต่แล้วเราได้กลิ่นควันบุหรี่โชยมา ทุกคนจึงเริ่มมีความหวังขึ้นอีกครั้ง เพราะในกลุ่มมีนุเพียงคนเดียวที่ชอบสูบบุหรี่ ดังนั้นตะโกนอีกชุดหนึ่ง พอดีทีหันไปข้างหลัง ก็เห็นนุยืนพิงกำแพงสูบบุหรี่อย่างสบายใจ

ทุกคนหายใจเต็มปอดมากขึ้น รู้สึกเหมือนหัวใจคายน้ำบางอย่างออกมา รู้สึกซาบซ่านอย่างบอกไม่ถูก ดังนั้นทุกคนจึงเฮด้วยความดีใจ แต่นุยืนงงเป็นไก่ตาแตกคล้ายไม่รู้เรื่องอะไรที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้เลย อีกทั้งยังคงดูดบุหรี่ต่อไป

ทุกคนนับ 1 2 3 แล้วนัดกันว่าวิ่งอย่างเดียวให้ถึงทางออก ห้ามเหลียวหลังกลับมา ระหว่างวิ่งให้ร้องเพลงไปด้วย อย่าตะโกน เพราะจะทำให้ลุกลี้ลุกลนอาจทำให้วิ่งผิดทาง ดังนั้นนับ 1...2...3 แล้วร้องเพลงอย่างดัง เพลงแต่ละคนร้องไม่เหมือนกัน บางคนร้องบิ๊กแอส บางคนร้องบ่าววี แล้วแต่ตนชอบ แต่สุดท้ายก็ขึ้นมาจากห้องใต้ดินและออกจากบ้านได้ จึงไปนั่งสงบสติอารมณ์ที่รถมอร์เตอร์ไซค์ของแต่ละคน

ทุกคนถามนุว่าเมื่อกี้ไปไหนมา นุกลับด่ามาว่า "ไปไหนอะไร กูก็ยืนของกูตรงนั้นตั้งนาน พวกมึงอ่ะทำอะไรกันไม่ปรึกษากูเลย กูก็ดูดบุหรี่ซะแก้เครียด" ทุกคนได้ยินแบบนี้จึงโล่งอก พอดีแป๊ะตะโกรจ๊ากกกก แล้วสตาร์ทมอร์ไซค์ขี่ออกไป ทุกคนจึงลุกลี้ลุกลนสตาร์ทเครื่องแล้วบิดออกไปอย่างรวดเร็ว พอมาถึงระหว่างทาง ผมจึงถามแป๊ะว่า เมื่อกี้มึงเห็นอะไรวะ แป๊ะบอกว่า "กูไม่เห็นไรหรอก กูอยากกลับบ้าน" เท่านั้นเอง...ทุกคนล้วนมองแป๊ะเป็น ตัวเงินตัวทอง กระบือ และเรือหาย

***เหตุการณ์นี้อาจเหมือนในหนังสือเรื่องผีเล่มละ 30 บาท แต่มันก็เกิดขึ้นจริง ซึ่งผมเองแม้ไม่ได้เห็นผีด้วยตาตัวเอง แต่ทุกคนก็ไม่เห็นนุในเวลานั้น ผมเองก็อยากคิดว่านุแกล้งพวกเราโดยการแอบใต้โต๊ะ และผมก็อยากให้มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เรื่องบุหรี่ ตอนนี้นุก็ยังสูบอยู่ และพวกเราก็พยายามเตือนให้นุเลิก แต่ก็อย่างว่านะ ถ้าไม่ได้บุหรี่ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวันนั้นจะเจอนุรึเปล่า...??

 

Be careful and wash the mouth.

 

น่ากลัวอ่ะ อิอิ ไม่น่าพูดไม่เพราะเล้ยยยย

 

น่ากลัวจัง แต่ก็ไม่ควรไปท้าหรือลองดีอะไรนะค่ะ

 

เข้ามาดู

 

น่ากลัวมากมายค่ะ
ทีหลังก็อย่าไปท้าเขาอีกนะ(one-eye)

 

เง้อ ควัน บุหรี่นี่เป็นที่รังเกียจของทั้งมนุษย์ และ ผีสางเลยเหรอ ถึงกับไม่ยอม บังกลิ่นควันบุหรี่ไว้ด้วย

 

ลองมั่งจิฮะ(deejai)

 

วิธีการถอดร่าง

1.ทำหลังเที่ยงคืนเท่านั้น

2.จุดธูปไว้หัวนอน3ดอก

3.นอนหลับตาแล้วตั้งสมาธิให้ดี

4.นึกถึงที่ๆเราจะไปเปนอันดับแรก

5.กลั้นหายใจ10วินาที

6.จาดนั้นคุณก้อจะไปในที่ที่คุณต้องการ

7.เมื่อคุณรูสึกว่ากลิ่นธูปเริ่มหายไปให้มองหาแสงสีขาวแล้วเดินเข้าไป

8.ถ้าคุณกลับไปไม่ทันคุณจะกลับไปไม่ได้อีกเลย

9.ถ้าทำเกิน2ครั้งอายุของคุณจะสั้นครั้งละไป99วัน

ใครที่อ่านแล้วคิดดูให้ดีน่ะถ้าอยากจะสนุกก้อต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนและนั่นก้อหมายถึงชีวิตของคุณเองนั้นแหละได้มาจากคัมภีย์เขมรโบราณ

คำเตือน ผู้ใดที่อ่านแล้วต้องนำไปโพสต่ออีก5ครั้งไม่งั้นอีก7วันต่อไปคุณจะมีอันเป็นไปมีเรื่องของการถอดวิญญาณเพื่อออกจากร่างและคุณจะไปได้ทุกที่ๆต้องการ
<!-- / message --><!-- sig -->

 

อึ้ง ทึ่ง ดีและครับที่รอดมาได้

 

น่ากลัวดีคับอิอิ

 

น่ากลัวครับ



ไม่หน้าไปลบหลู่เลย

 

มีจิงงับผมคนพิจิตรด้วยอ่า

บ้านนี้อยู่ทางไปท่าฬ่อครับ
บ้านหมอดีเป็นบ้านที่เก่าๆตอนนี้มีตะไข้ติดอยู่มาก(one-eye) ถ้าไม่เชื่อมาพิสูตงับผม เป็น เด็กอายุ 12 ปี ครับ วันนั้น ไปมางับ:boo: มอไซท์บุก