มีผู้นำธรรมจากกูเกิลมาแล้ว แต่ขาดผู้เรียบเรียง
กรุณาทำความเข้าใจใหม่ เรื่อง ศาสนาพุทธ กับ ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
ในห้อง 'วิทยาศาสตร์ทางจิต - ลึกลับ' ตั้งกระทู้โดย สันโดษ, 19 พฤษภาคม 2008.
หน้า 2 ของ 12
-
-
-
อันกำลังของสาวกภูมิ ย่อมไม่สามารถกระทำที่สุดแห่งธรรมได้
การที่บุคคลเข้าสู่มรรคาแห่งพราหมณ์แล้วหลงไป ย่อมไม่แปลก
มีเพียง "มหาบุรุษ" เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ที่จักไขปริศนาธรรม
อาตมัน? ปรมาตมัน? นั้นได้อย่างแท้จริง
เขาย่อมกระทำถึงที่สุดแห่งการกระทำได้อย่างแท้จริง -
วันนี้ วันวิสาขบูชา เลย ต้อง แสดงธรรม
ด้วย อภินิหารย์ Google.....อภิญญานี้ ใครก็ สู่ไม่ได้
ปัญญา กับ สติ ต้องอยู่ควบคู่กันเสมอ
จึงเป็น ข้อธรรม ในการ แจกจ่าย -
-
ศาสนาพราหมณ์ตั้งขึ้นด้วยประสงค์สองประการ
1. ให้คนปฏิบัติธรรม จิตตรงเข้าสู่สาวกภูมิ นับถือเทพเจ้า
ซึ่งก็คือจิตญาณขององค์โพธิสัตว์ทั้งหลาย ที่พร้อมรอรับ
ขนสรรพสัตว์ไปยังฝั่งนิพพานในอนาคตกาลข้างหน้า
2. ให้ "มหาบุรุษ" ผู้หนึ่ง ไขปริศนาธรรม กระทำถึงที่สุด
แห่งการเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งก็คือ "นิพพาน" และเขาผู้นั้น
ย่อมเป็นศาสดาเอกของโลกเพียงหนึ่งเดียว
ไม่มีพราหมณ์มาก่อน ก็ไม่รู้จะเริ่มจากอะไร
ไม่มีครูสอน ก. ไก่ ก. กา ก็ไม่รู้ว่าจะจบปริญญาได้อย่างไร?
ใช่ไหม? -
-
กำลังเดิมของผู้เรียบเรียง กระทำได้เพียงต้นทางเท่านั้น
ขาดเสียแต่ระหว่างทาง ที่สรรพสัตว์จะดำเนินไป
เกรงว่าจะหลงเสียก่อน
ดังนี้ จึงต้องอาศัยผู้มีเมตตา กรุณา ช่วยประคับประคอง
เรียบเรียง เพื่อไมไห้สรรพสัตว์ต้องหลงทางนั่นแล -
-
ถึงอนาคามีพรหม ก็นิพพานบนสวรรค์ชั้นพรหม ก็ไม่เลวนะ
ส่วนมหาบุรุษอื่น ที่ไม่ประสงค์รับปริศนาธรรมคำสอนจากผู้ใด
เขาผู้นั้นย่อมท่องเที่ยวไปจนเหนื่อย แล้วกระทำถึงที่สุดแห่งธรรมด้วยตัวเขาเอง -
เรายกมาใช่จิงจังในกูเกิล
หากแต่ที่สันโดษยกมาตอบเรานั้นชอบแล้ว -
ถ้าถึงอนาคาย่อมเข้ากระแสนิพพาน
หากเป็นเช่นนั้น พุทธก็ไม่ต่างพราหมืหรือ -
อันว่าสาวกภูมิ กำลังปัญญาบารมีน้อย
พราหมณ์ที่สร้างไว้ จึงทำให้สรรพสัตว์หลงทาง
ไม่ได้แม้โสดาบันเสียส่วนใหญ่ ได้แค่ สาวกภูมิจิต
คือ ไม่หลงไปเป็นมารบางส่วน บางส่วนก็หลงเป็นมารมาก
จนต้องลงมาปราบ แก้สิ่งที่ตนเองทำไว้
สำหรับโพธิสัตว์ภูมิแล้ว เขาย่อมบำเพ็ญได้ตามกำลัง
จากโสดาบัน ถึงอนาคามี ส่วนอรหันต์ นั้น
จะมีเฉพาะบรมโพธิสัตว์องค์เดียวเท่านั้น -
ดังนั้น พราหมณ์ก็ไม่จำเป็นอีกแล้ว เมื่อมีพุทธเกิดขึ้น
แต่หากผู้ปรารถนาบำเพ็ญขั้นสูง หากรู้ตัวว่าทำได้ ไม่หลง
จักบำเพ็ญทางพราหมณ์ ย่อมได้ปัญญาบารมีมาก
กรณีหลังนี้ เก็บไว้เฉพาะรายบุคคล น่าจะไม่มีปัญหานะ -
อย่าลืมช่วยแม่โลกนะคะ ทวิสตี้รักธรรมชาติ รักจักรวาลคร้า
-
นักสู้ เพื่อ การรู้แจ้ง
ทั้งนั้นเลย น่ะเนี่ย -
ศาสนาพราหมณ์ ที่ถูกต้อง
ศาสนานี้ไม่มีศาสดาที่เป็นมนุษย์คำสอนทั้งปวงพราหม์อ้างว่าได้ยินได้ฟังมาจากเสียงสวรรค์ จากโอษฐ์ของพระเจ้าโดยตรง อย่างไรก็ตาม คำสอนอันเป็นแก่นแท้ของศาสนาพราหมณ์ ที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์พระเวท ก็เป็นพื้นฐานให้เกิดศาสนาอื่นที่สำคัญ ๆ หลายศาสนา เป็นหลักฐานที่สนใจศึกษากันในหมู่นักปรัชญาทั่วไปในสมัยปัจจุบันยิ่งกว่านั้นคำอธิบายเรื่องกำเนิดจักรวาลของศาสนานี้ยังมีความสอดคล้อง และท้าทายข้อพิสูจน์ทฤษฎีใหม่เกี่ยวกับกำเนิดของสุริยจักรวาล ที่นักวิทยาศาสตร์สมัยปัจจุบันกำลังศึกษาค้นคว้ากันอยู่อีกด้วย
สัญลักษณ์ของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู คือ อักษรเทวนาครี อ่านว่า "โอม" ซึ่งย่อมาจากอักษร อ อุ และ ม หมายถึงเทพยิ่งใหญ่ทั้งสาม อักษร "อ" แทนพระวิษณุ อักษร "อุ" แทนพระศิวะ และอักษร "ม" แทนพระพรหม สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้บางครั้งเรียกว่า "สวัสติหรือสวัสติกะ"
5. โมกษะ เป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดของศาสนา หมายถึง ภาวะที่อาตมันเข้าไปรวมกับ
ปรมาตมันทำให้ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป วิธีการเข้าสู่โมกษะ ได้แก่
- กรรมโยคะ คือ วิธีที่ใช้การกระทำ เช่น บูชายัญ
- ชญานโยคะ คือ วิธีที่ใช้สมาธิและปัญญา
- ภักติโยคะ คือ วิธีที่ใช้ความจงรักภักดีต่อพระเจ้า
6. อาศรม 4 คือ ขั้นตอนของชีวิตในช่วงต่างๆ แบ่งเป็น
- พรหมจารี ได้แก่ วัยเล่าเรียน
- คฤหัสถ์ ได้แก่ วัยครองเรือน หาทรัพย์สิน เลี้ยงดูบุตรและภรรยา
- วนปรัสถ์ ได้แก่ วัยชรา วัยเข้าหาธรรมะ
- สันยาสี ได้แก่ วัยที่มุ่งเข้าหาโมกษะ
อ่านแล้วพิจารณาเอาเองว่า ศาสนาพุทธ ลอกเลียนแบบมาจากศาสนาพราหมณ์ หรือไม่ พิจารณาแบบใจเป็นกลางนะ จะได้เลิกอวด ความเขลา อวดความฉลาด กันซะบ้าง -
คุยเรื่องความแตกต่างพุทธ พราหม์ กันอยู่ไม่ใช่หรือ
เราก็ยกที่หมายอันเป็นที่สุดมาให้สดับ
ท่านก็ชี้ไปสาวกภูมิ เราถามสาวกภูมิ ท่านก็ไปโพธิสัตว์
แล้วมาชี้ว่า พราหม์บำเพ็ญดีๆก็มีปัญญาไป เกือบจะนิพพาน
ตกลงคำสอนพราหม์มันเป็นแบบไหนกันแน่
จะให้ผมไหว้เทพแล้วเข้านิพาน อย่างนั้นหรือ -
6. อาศรม 4 คือ ขั้นตอนของชีวิตในช่วงต่างๆ แบ่งเป็น
- พรหมจารี ได้แก่ วัยเล่าเรียน
- คฤหัสถ์ ได้แก่ วัยครองเรือน หาทรัพย์สิน เลี้ยงดูบุตรและภรรยา
- วนปรัสถ์ ได้แก่ วัยชรา วัยเข้าหาธรรมะ
- สันยาสี ได้แก่ วัยที่มุ่งเข้าหาโมกษะ
อันนี้ยังใช้ได้ดีครับ สำหรับการบำเพ็ญแบบเพศฆราวาส -
อาจมีความสับสนอยู่มาก เมื่อเวลาผ่านไป คำสอนย่อมเสื่อมตามเวลา
จึงได้กล่าวว่า "ไว้เฉพาะผู้มีกำลังปัญญาบารมี" ก็พอ
ที่เหลือที่จะเป็น "ศาสนาสากล" ย่อมเป็น "พุทธ" หนึ่งเดียว
(ถ้าไม่เหลืออะไรเลย เวลาผมเกิดใหม่ ผมจะหาทางบำเพ็ญไม่ได้นะครับ)
หน้า 2 ของ 12