เรื่องเด่น อดีตที่ผ่านพ้น ตอนที่ ๕๐ : ตามรอยเท้าพ่อ

ในห้อง 'อดีตที่ผ่านพ้น' ตั้งกระทู้โดย iamfu, 6 กันยายน 2019.

  1. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    938
    กระทู้เรื่องเด่น:
    58
    ค่าพลัง:
    +1,691
    50.jpg
    อดีตที่ผ่านพ้น ตอนที่ ๕๐ : ตามรอยเท้าพ่อ

    บวชมาทั้งที มีครูบาอาจารย์สุดวิเศษอย่าง “หลวงพ่อ” ก็ตาม แต่กิเลสมารมักมาล่อหลอกอยู่เรื่อย ๆ คอยมาชวนให้สึกซะร่ำไป...

    ตอนกุศลกรรมค้ำจุนหนุนเสริม ก็สามารถจะอยู่ในผ้าเหลืองอย่างมีความสุข พออกุศลกรรมเข้าแทรกก็นำให้ทุกข์ อยากสึกมันวันละร้อยหนพันหน...

    มีทางเดียวคือใจต้องมั่นคง ตั้งเป้าหมายไว้อย่างไรก็ต้องมุ่งหน้าลูกเดียว "ไปตายข้างหน้าอย่างคนกล้า ยังดีกว่าถอยหลังมาตายแบบคนขลาด" ถ้าบ้าขนาดนี้ก็พอสู้ไหว...

    แต่บางทีเหตุการณ์ที่ปรากฏขึ้น ก็ชวนให้ใจฝ่อเหมือนกัน พอพรรษาแรกผ่านพ้นจะเริ่มเข้าพรรษาสอง บรรดาพระเก่าที่บวชมาเป็นสิบ ๆ พรรษา ยกขบวนสึกไปซะหก – เจ็ดรูป...

    แบบนี้ก็แย่ซิครับ...พระใหม่ ๆ กำลังหารุ่นพี่ ๆ เป็นหลักยึด อยู่ ๆ หลักก็มาจมหายวับไป ก็วิเวกโหวงเหวงไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะอาตมานอนละเมอเลยล่ะ...!

    กลับจากกรรมฐานคืนหนึ่ง ขณะเดินรักษาอารมณ์จะกลับกุฏิ พอผ่านตึกกลางน้ำที่ “หลวงพ่อ” พัก อาตมายกมือไหว้ พลางนึกถามในใจว่า “น้ำหน้าอย่างลูกนี้ จะไปพระนิพพานชาตินี้กับเขาไหวหรือเปล่าครับ...?”

    ทันใดนั้น...ทั้งแผ่นดินแผ่นฟ้า หมู่ไม้และตัวอาคารก็หายวับไปกับตา องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในพระวรกายแก้วสว่างไสว ปรากฏขึ้นใหญ่เต็มจักรวาล...

    พระหัตถ์ซ้ายจูงมืออาตมา พระหัตถ์ขวาชี้ไปเบื้องหน้าลิบ ๆ ที่ไกลเหลือประมาณ เห็นแสงสว่างสุกสกาวเป็นจุดเล็ก ๆ อยู่สุดขอบฟ้าตรัสว่า “พระนิพพานคอยอยู่ข้างหน้า ไปให้ถึงนะลูกนะ” ตรัสจบทุกอย่างก็คืนสภาพเดิม...

    อาตมาเกิดความมั่นใจอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน กลับถึงกุฏิเขียนกลอนขึ้นมา ๑ บท ใจความมีว่า...

    “ ...หนทางแม้สุดไกล ขอมุ่งไปกว่าจะถึง
    ยากเข็ญมิคำนึง ถึงทุกข์ทนสักเพียงไร
    เดินตามรอยเท้าพ่อ มั่นคงต่อธรรมวินัย
    พ่อชี้หนทางใด จะมุ่งไปไม่ลังเล
    จิตมั่นด้วยศรัทธา ทุกเวลามิหันเห
    ผู้ใดจะรวนเร มิชวนเซตามเขาไป
    พ่อนำทางให้ลูก มีแต่ถูกลูกมั่นใจ
    ขอเดินตามพ่อไป ตราบจนถึงซึ่งนิพพาน...”


    กำลังใจตอนนั้นมันหนักแน่นมั่นคงขนาดนี้จริง ๆ นึกเมื่อไรภาพพระพุทธลีลา พระหัตถ์ซ้ายจูงมืออาตมา พระหัตถ์ขวาชี้ไปยังเมืองแก้ว ก็ปรากฏชัดในห้วงนึกทุกครั้งไป

    “สมเด็จพ่อขอรับ ขอปณิธานของลูกจงสำเร็จ สมดังมโนรถปรารถนา จงทุกประการด้วยเถิด..”

    ๘ เมษายน ๒๕๓๓
    พระใบฎีกาเล็ก สุธมฺมปญฺโญ

    ที่มา www.watthakhanun.com
    ภาพประกอบโดย สำนักสงฆ์เกาะพระฤๅษี
    #๖๐ปีพระครูวิลาศกาญจนธรรม
     

แชร์หน้านี้

Loading...