เทคนิคสำหรับมือใหม่ที่อยากเข้าสู่วงการพระ
ในห้อง 'วิธีดูพระเครื่อง-เครื่องรางของขลัง' ตั้งกระทู้โดย เอ๋สระบุรี, 26 เมษายน 2012.
หน้า 13 ของ 31
-
คืออย่างนี้ครับ การที่เราจะเอาพระไปขาย บางครั้งเราก็ไม่กล้าที่จะไปกลัวไปสารพัด แต่คุณแน่มากๆ ที่กล้าหาญไปชนเบอร์ใหญ่ เขาได้ถามราคาไหมครับ แล้วคุณได้แจ้งราคาไปเท่าไหร่ (ตรงนี้บอกได้ครับไม่ได้ซื้อขายกัน) แล้วเขาต่อราคาเท่าไหร่ เพราะดูจากพระที่โพสมาถ้าแท้ คุณแบกเงินกลับอย่างน้อยๆ ก็ครึ่งล้านสบายๆ ไม่ต้องมีพรรคพวกก็ได้ครับถ้าพระแท้ระดับนี้เข้าสนาม เขาไม่ปล่อยให้หลุดออกมาหรอกครับ ซื้อถูกๆสัก5 แสน 2 องค์
เพื่อเอาชื่อเสียง แล้วรอลงหนังสือพระว่าซื้อหลวงพ่อเงินได้2องค์ ราคา 2 ล้านนิดๆ แค่นี้เขาได้เหนาะๆ แล้วครับ ลองคิดดูนะครับว่าพระของท่านจะแท้ไหม ที่หลุดออกมาจากสนามได้
(ความเห็นส่วนบุคคล) -
-
ผมอ่านข้อความของคุณ..ดาวพิฆาต2รอบกลับไปกลับมาแลก็ยังงงๆอยู่อะครับ..สรุปว่าที่ท่านพูดมาก็คือ..สิ่งที่ตั้งราคาไว้ในใจไม่ได้ตามเป้าหมายหรืองัยครับ..เพราะ..1m..ผมคิดว่า1ล้านนะ..ผมตีความว่าเค้า..ออกตัว...แต่เห็นท่านบอกว่ามีคนขอซื้อเป็นล้าน.....ผมก็งงอีกหละครับ..คุยกันเล่นๆช่วยวิเคราะห์กันครับ...แต่ถ้าท่านต้องการเงินที่มากกว่าพระระดับนี้...ถ้าแท้...ผมว่าเซียนปล่อยหลุด..ยากจิงๆ..ความเห็นส่วนตัวนะครับ...
-
ผมชอบจัยคุณเอ๋อยุทยานะอยากจะขอเป็นศิษเลยผมมาเล่นพระตอนอายุ48แล้วมันไม่มีเวลาทีจะศึกษาต้องมีอาจารผมชอบสะสมพระครับแต่เราไม่มีคนแนะนำเราคงดูพระไม่เก่งและถ้้าเราไม่มีองค์แท้ในมือยากที่จะดูเป็นต้องเห็นอง๕ืจริงก่อน
-
ขอบคุณสำหรับสาระความรู้ดีๆครับ:cool::cool:
-
(ความเห็นส่วนบุคคล) -
วันนี้ขอต่อเรื่อง”ติดตา-ติดใจ-ติดตาม” อีกสักครั้งก่อนที่จะถึง “เตรียมให้พร้อม-ซ้อมให้ดี” เพราะผมเห็นว่าเป็นการเชื่อมต่อกันในเทคติกนิดๆหน่อยๆวันนี้เรื่อง “ของฟลุ๊ก-ของหลง” เรื่องที่ว่านี้บางทีก็ไม่อยากให้ทำตามถ้ายังศึกษาไม่เพียงพอที่จะไปสู้กับแผงจรยุทธที่อยู่ตาม สนามพระต่างๆ ยกเว้นสนามใหญ่ๆ อย่างท่าพระจันทร์และพันทิพย์งามวงศ์วาน ที่ขอยกเว้นเพราะว่าส่วนใหญ่คนที่ได้ของถูกของดีในสนามดังกล่าวจะเป็นเซียนพระซะส่วนใหญ่ที่ซื้อได้ถูก แต่ถูกของเขาก็ยังคงแพงกว่าระดับเรามากมาย (เป็นบางครั้ง) หรือนานๆทีก็ซื้อได้ในราคาขนมกรุบ ที่เซียนพระรุ่นเก่าเรียกกันว่าตีตั๋วเด็ก ทีนี้กลับมาที่เรื่องของเรานักสะสม หรือ นักเล่นรุ่นเล็ก (เซียนน้อย) การที่ผมจั่วหัวไว้ว่า “ของฟลุ๊ก-ของหลง” ผมเชื่อว่าสมช.ในเวปบอร์ดนี้ส่วนใหญ่ยังคงคิดว่า “ของฟลุ๊ก-ของหลง” มีอยู่เยอะตามสนามต่างๆ แต่ที่จริงแล้วสมัยก่อนนี้มีอยู่พอสมควรตามสนามระดับกลาง สนามเล็ก สนามต่างจังหวัดตามวันที่มีตลาดนัดพระเครื่อง แต่ปัจจุบัน คงจะได้”ของฟลุ๊ก-ของหลง”ตามสนามต่างๆที่กล่าวมาลำบากพอสมควร ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น เพราะสมัยก่อนที่หนังสือพระมีอยู่ไม่กี่ฉบับ ข้อมูลมีให้ศึกษาน้อย รูปพระสีแท้ๆให้ดูก็ไม่มาก ขนาดคอลัมส์ถามมาตอบไป ยังใช้วาดรูปส่งมาถามกันอยู่เลย คนตอบก็สุดยอดเห็นแค่รูปวาด ที่เขาส่งมาถามโดยวาดตำหนิติดมาด้วย และอธิบายให้ผู้ตอบเข้าใจได้ส่วนหนึ่ง ผู้ตอบก็สามารถตอบได้ว่าแท้หรือเก๊ ซึ่งโอกาสตอบผิดสูงมาก แต่ก็นิยมถามกันและเป็นคอลัมส์ยอดฮิตอีกต่างหาก แต่สมัยนี้หนังสือพระมีมากไม่ต่ำกว่า 20 ฉบับ ในแต่ละเดือน หนังสือแต่ละหัว ก็แยกย่อยออกไปอีกว่าหนังสือหัวนี้ ไปทางพระกรุ หัวนี้ไปพระทางเหนือ ฉบับนี้ไปสายใต้ อีกฉบับไปทางพระภาคอีสาน เป็นต้น ซึ่งแต่ละฉบับก็เน้นเรื่องภาพพระสี่สีที่สวยงาม (พูดถึงพระแท้ๆ)และบางครั้งลงราคาให้รู้ด้วย แต่เดี๋ยวนี้ลงเบอร์โทรให้โทรถามราคาเอง ซึ่งข่อมูลมากมายเหล่านี้ทำให้ผู้ที่สนใจพระเครื่องชนิดต่างๆ ได้รับข้อมูลมากขึ้น จากคนที่ไม่เคยรู้จักพระนี้ ก็รู้จัก ไม่รู้รุ่นนี้ก็ได้รู้จัก ทำให้พระต่างๆขยายวงกว้างออกไปรู้จักพระรูจักราคากันไปทั่ว เลยทำให้ “ของฟลุ๊ก-ของหลง” แทบจะไม่มี หรือมีก็ยากเต็มทีที่จะได้ราคาขนม นี่ยังไม่รวมอินเตอร์เนท อากู๋ google อีกต่างหาก ซึ่งก็มีหลายๆเวปไซด์ ที่เผยข้อมูลในบอร์ดต่างๆของเขา ยกตัวอย่างเช่น เวปบอร์ดคุณภาพของเรา พลังจิต.คอม “วิธีดูพระเครื่อง-เครื่องรางของขลัง” เป็นต้น เป็นสื่อการเรียนรู้สิ่งต่างๆที่ดี นี่แหละคือสาเหตุ ของการทำให้หา ”ของฟลุ๊ก-ของหลง” ยากเต็มทน แต่ก็ยังคงมีให้เห็นขึ้นอยู่กับว่า ท่านรู้จริง หรือรู้ไม่จริง ในเรื่องความชำนาญในการดูพระชนิดนั้นๆ รวมถึงราคากลางด้วย ผมมีประสบการณ์เล่าให้ฟัง ครั้งหนึ่ง ผมเดินสนามพระเครื่อง บางกะปิ สมัยนั้นมีสนามสวนหย่อม กับ สนามบิ๊กเบลบางกะปิ ผมชบเดิน สวนหย่อม เพราะมีของหลุดบ่อยๆ เนื่องจากสนามนี้สมัยก่อน มักมีคนตั้งตัวเองเป็นเซียนใหญ่รู้เยอะเก่งทุกอย่างรู้ไปหมด ปัจจุบันท่านนี้ก็ยังอยู่ ในสนามพระกรีนลาย ใครๆก็รู้จัก เฮีย จ. <O:pมีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมเจอรูปเหมือนสมเด็จโต 100ปี เนื้อนวะ ก็เลยถามราคาเฮียตอบว่า รูปหล่อสมเด็จโตไม่รู้ที่ไหน เอาไป 500ละกัน ผมฟังราคาแล้วอิ่มแน่วันนี้ เลยแกล้งสวนไป 300 ได้ไหมเฮีย (500 ตรูก็ซื้อ) เฮ๊ยๆๆ มัน นวะนะเว๊ยเฮ๊ย เอางี๊ พวกกันเอาไป 400 ผมควักเงินจ่าย เดินกลับอย่างไว ส่งประกวดติดที่4 ขายลูกค้าไป 12,500 ได้กำไรนิดเดียวเอง (10 กว่าปีแล้ว) อีกครั้งหนึ่งทีนี้ อาจารย์ ต. (ไม่ใช่อาจารย์ต๋อยนะ คนนี้เขี้ยว) รูปหล่อ 100 ปี เหมือนกัน แต่คราวนี้เนื้อเงิน เลี่ยมพลาสติกกันน้ำทีรอยเทียนอัดทองอยู่ แสดงว่าเพิ่งแกะเอากรอบทองไปขาย ผมเห็นวางอยู่ในกล่องบนแผง ไม่รอช้าถามราคาไป อาจารย์ ต. ตอบสวนมาทันควัน เอาไอ้หนุ่ม (สมัยนั้นผมยังหนุ่มหล่ออยู่ ตอนนี้ก็หนุ่มหล่ออยู่เหมือนเดิม) จะเอาเหรอ อาจารย์เพิ่งซื้อมา แกะทองขายไปเมื่อสักพักนี้เอง สงสัย เป็นพระร้านทองที่เขาเลี่ยมขายมั๊งเลยไม่มีราคา ข้าว่าเป็นตะกั่วชุบเงิน ที่เขาทำกันทั่วๆไป เอาไป 200 ละกันอย่าต่อนะถูกแล้ว ผมก็ยิ้มแบบกรุ้มกริ่ม (แบบพระเอกจะหอมแก้มนางเอกด้วยความพิศวาส) จัดการควักเงินจ่าย ไป 200 คิดในใจ อะไรวะเคยซื้อ เนื้อนวะ 400 เนื้อเงินทำไมถูกกว่าตั้งครึ่ง
<O:p
เลยไม่กล้าขายกลัวเก๊ เลยเก็บมาจนทุกวันนี้ พระส่วนใหญ่ที่ผมเก็บเอาไว้ไม่ได้ขายออก เก็บไว้เป็นสมบัติให้ลูกยามที่เราแก่ตัวไป ลูกอาจเอาไปทำประโยชน์ได้ตามแต่ใจเขา เป็นพระแท้ มาตรฐานนิยม ที่ผมได้มาราคาขนมกรุบเสียส่วนใหญ่เลยไม่เดือดร้อนเรื่องเงินจม ส่วนพระสวยๆ ซื้อแพง ก็เล่นแบบซื้อมาขายไปเหมือนนักเล่นทั่วไป ได้กำไร ก็เอาไปต่อยอดซื้อของหมุนเวียนต่อไปครับ “ของฟลุ๊ก-ของหลง” ที่เคยได้มา แล้วทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำ ผ่านมือผมมาก็เยอะ เช่น รูปเหมือนปั๊มหลวงพ่อเงินปี15 คอแอล ราคา 150 บาท พระสมเด็จบางขุนพรหม09 เส้นด้ายใหญ่ สวยระดับติดรางวัลที่1 และที่2มาแล้ว ราคา 100 บาท ขายไปพร้อมใบประกาศ 35,000 ขายพร้อมสมเด็จโต 100ปี ที่เล่าให้ฟังนั่นแหลครับ รวม2องค์<O:pก็ 50,000 พอดิบพอดี เรื่องที่เล่ามาเป็นประสบการณ์จริง จาก “ของฟลุ๊ก-ของหลง” ยังมีอีกเยอะ นี่แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น
<O:pนี่แหละครับรู้จริง หรือรู้ไม่จริงผ่านพระแท้มา แค่ไหน ผู้ที่รู้จริงแม่นจริง ได้เปรียบมากๆครับในวงการนี้ เล่นพระไม่จำเป็นต้องพระสมเด็จฯนะครับ พระเกจิอื่นๆ พระกรุ ก็ทำให้ท่านเกิดได้ในวงการครับ ขอให้ท่านรู้ให้จริง อย่ามัวแต่ควานหาพระสมเด็จฯ อยู่อย่างเดียวท่านก็งมอยู่ตรงสมเด็จฯ นั่นแหละครับ สมมุตินะครับถ้าเอาเหรียญหลวงพ่อคูณปี 17 ราคา 500 บาท วางคู่ กับสมเด็จวัดระฆัง ราคา 500 บาท ท่านคิดว่าท่านจะเลือกอะไร เลือกสมเด็จฯ หรือเลือกหลวงพ่อคูณครับ <O:pไม่ต้องเทียบราคาก็ได้ เอาแค่เปอร์เซ็นต์ ที่จะได้พระแท้ ลองชั่งใจดูละกันนะครับว่าโอกาส เก๊-แท้ อันไหนเสี่ยงกว่ากันท่านก็น่าจะมองออกแล้ว
<O:pเพราะฉะนั้น อย่าลืมนะครับ “ติดตา-ติดใจ-ติดตาม” ยังคงใช้ได้ทุกยุกทุกสมัย และยังต้อง “เตรียมให้พร้อม-ซ้อมให้ดี” รวมทั้ง”ตาถึง-งินถึง-ใจถึง”ด้วยครับ สมช.มือใหม่ทุกๆท่านที่เข้ามาใน “เวปพลังจิต” ไม่ว่าท่านจะอ่านกระทู้ไหนได้ความรู้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ท่านจงจำไว้ว่า ถ้าท่านเข้ามาในบอร์ด ”วิธีดูพระเครื่อง-เครื่องรางของขลัง” นี้แล้ว “ท่านจะไม่มีวันเดินเดียวดาย” เพราะในนี้มีบุคลากรที่พร้อมจะให้คำแนะนำ และพาคุณไปในทางที่ถูกต้องครับ
<O:pขอบพระคุณทุกๆท่านที่ติดตามอ่าน
<O:p***โปรดใช้ดุลยพินิจในการอ่านหาความรู้***
<O:p(ความเห็นส่วนบุคคล) -
ชอบแต่เด่วนี้หลงมายากจริงๆอย่างที่น้าเอ๋ว่าแหละ
ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ:cool: -
ตามอ่านเรื่องราว...น่าติดตามครับ
-
เข้ามาอ่านสะสมไว้เป็นความรู้ครับ:cool:
-
''สมช.มือใหม่ทุกๆท่านที่เข้ามาใน “เวปพลังจิต” ไม่ว่าท่านจะอ่านกระทู้ไหนได้ความรู้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ท่านจงจำไว้ว่า ถ้าท่านเข้ามาในบอร์ด ”วิธีดูพระเครื่อง-เครื่องรางของขลัง” นี้แล้ว “ท่านจะไม่มีวันเดินเดียวดาย” เพราะในนี้มีบุคลากรที่พร้อมจะให้คำแนะนำ และพาคุณไปในทางที่ถูกต้องครับ"
ชอบข้อความนี้มากครับ ขอบคุณครับ:cool::cool: -
(ความเห็นส่วนบุคคล) -
deeja__a
ตาม...อ่านครับ.... -
โหตามมากดดันให้เขียน...ให้อ่านอีกแล้ว....รอนิดนะจ๊ะ ช่างนี้ขี้เกียจมาก
-
ไม่ใช่ตามมากดดันให้เขียนหรอกครับ แต่ไม่อยากให้กระทู้ตกและหายไปเพราะกระทู้นี้มีเรื่องราวอันเป็นประโยชน์มากมายที่น่าศึกษาเรียนรู้ในการเล่นพระถ้าใครได้อ่านมาตั้งแต่หน้าแรกๆ ก็คงเข้าใจและน่าเสียถ้ากระทู้ตกไปไกล และหากไม่ว่างก็ไม่เป็นไรครับไม่มีใครว่าว่างๆเมื่อไหร่ก็มาครับ
rat_wtingrat_wtingrat_wting -
จร้า...รับทราบครับ...พ่อแฟนคลับตัวจริง....อย่าลืมทำป้ายไฟมาเชยร์ด้วยนะ...คริคริคริ
-
มากดดันด้วยครับ อิอิ ป้ายไม่มีงะพี่pig_ballet อ้าว ป้าย หมูไม่หมุนแล้ว
-
-
มาตามเสียงกรี๊ดดดดด.....ของแฟนๆ
วันนี้ว่างเว้นจากการดูพระในบอร์ด เนื่องจากมองไม่เห็นภาพ เลยคิดว่ามาเขียนให้อ่านกันเล่นๆดีกว่าแก้เซ็ง พอดีนึกขึ้นได้มีเรื่องหนึ่งที่จะเล่าให้ฟัง ตั้งชื่อเรื่องว่า “ชักช้า อดได้พล้าเล่มงาม” และ ”พบไม้งามเมื่อขวานบิ่น” เอาเรื่องแรกก่อนเลย คุณเคยไหมเวลาไปเดินสนามพระ แล้วตัวคุณเองออกลีลายึกยักกับตัวเอง เมื่อก่อนผมเป็นบ่อย(เดี๋ยวนี้ก็เป็นบ้าง) เวลาเดินสนามพระทำตัวเป็นขุนแผนชมตลาด หรือ สวมวิญญาน “ขุนส่องทะลุฟ้า” คือเดินดูไปเรื่อยๆก่อน เจอพระเข้าตาตรงไหน หยิบดูแล้ว ดูดีทุกอย่างแล้วแต่ไม่รีบซื้อ เดินมาร์คจุดตำแหน่งร้านไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยกลับมาซื้อ เดินดูไปเรื่อยๆ เดี๋ยวมีองค์อื่นๆอีก พระมีเยอะ หรือไม่ก็คิดว่าคงไม่มีใครซื้อหรอก กลับมาอีกทีก็เจอยังไงก็ได้ซื้อ เดินวนรอบสนามเล่นๆสัก 2 รอบ แล้วค่อยไล่ซื้อ ทีละองค์เมื่อสำรวจเสร็จแล้ว ก็วางแผนกับตัวเองว่า จะซื้อองค์ไหนก่อนที่สำคัญที่สุด แล้วไล่ไปเรื่อยๆ ทีละองค์ทีละองค์ แต่พอไปถึงเป้าหมาย ลอยนวลไปตามระเบียบ ไอ้ระเบียบเนี่ยไปทุกหนทุกแห่ง พอไปเป้าหมายต่อไปยังอยู่ เอ้าซื้อไม่ได้แพงต่อไม่ลง ไปดูองค์ต่อไปเดี๋ยวค่อยกลับมาตื๊อ ให้ลงอีกนิดเดินคำนวนราคาไปในใจซื้อเท่าไหร่ขายใครเท่าไหร่ให้ลงตัว แล้วมาเจอองค์ต่อไป ซื้อได้ตามใจปราถนา เดินไปเซิ้งต่อ อีกองค์เหมือนเดิม องค์นี้ซื้อไม่ได้อีกแพงต่อไม่ลงเหมือนองค์ที่สอง ด้วยความปราดเปรื่อง คิดคำนวน ถ้าซื้อองค์นี้ กับองค์โน้น องค์โน้นน่าจะดีกว่า เดินกลับไปองค์ที่2 อ้าวเฮ๊ย ตามระเบียบไปอีกแล้ว รีบกลับย้อยไปองค์ที่สี่ดีกว่าเดี๋ยวเสร็จระเบียบอีก และก็เป็นดังคิด ตามระเบียบไปอีกองค์ สรุป เจอ4 ได้มาแค่ 1 เกิดจากการชักช้า กระเบื้อง(ลีลา)เยอะเลยอดซะ ตามระเบียบ 5555 ทีนี้มาดูว่าหายไปได้อย่างไร อย่าลืมที่ผมบอกว่าคุณระเบียบ มีอยู่ทุกๆที่ สนามพระไม่ได้มีเราอยู่คนเดียว มีคนอื่นอีกมากมาย เราเดินดูพระ แต่ละโต๊ะแต่ละแผงไม่ง่ายนะครับที่จะเจอพระแท้สักองค์ (พระมาตรฐานสากล ซื้อง่ายขายคล่อง) บางวันแทบไม่เจอ แต่ละแผงก็ไม่ได้มีเรายืนดูอยู่คนเดียวเสียเมื่อไหร่ คนที่อยู่ข้างๆ เราอาจเป็นคุณระเบียบ ก็ได้ เราเจอพระต่อรองราคากันอยู่บางทีเกี่ยงกันอยู่ 4ซ้า5ร้อย ดึงกันไปดึงกันมา เราไม่ซื้อ วางพระลง พอเดินคล้อยหลังไปนิดเดียว คุณระเบียบที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นแล้วว่าเราต้องการซื้อเท่าไหร่ คนขายต้องการเท่าไหร่ คุณระเบียบก็ทำการเสียบอย่างไม่ลังเล ถึงแม้ว่าจะเป็นพระหรือไม่เป็นพระก็ตาม หรือพระจะแท้หรือเก๊ก็ตาม คุณระเบียบเขาก็พอมีความรู้อยู่บ้างนะครับ ไม่งั้นเขาคงไม่เดินสนามหรอกครับ บางทีตัวเราเองก็อาจเป็นคุณระเบียบได้เหมือนกัน <O:p</O:pทีนี้จะทำอย่างไรดีหล่ะ ไม่ยากครับ เจอตรงไหนให้จบตรงนั้นเลยครับ คิดว่าทำกำไรให้เราได้ไม่เหนื่อยมีลูกค้าขายต่อได้แน่นนอน เอาให้จบตรงนั้นเลยครับ ถ้าเกินกว่าที่เราคำนวนไว้ก็ทิ้งไปครับ อย่าลังเลรีบเดินต่อ ไปเดินหาซื้อองค์ต่อไปเอาให้จบเหมือนกันทุกๆองค์ แล้วค่อยวนมาใหม่ ถ้าระเบียบไม่เสียบซะก่อน ก็อาจได้ครับ เวลาซื้อพระตามสนาม ที่ไม่ใช่ตู้พระ หรือร้านพระนะครับในที่นี้หมายถึงแผงจรยุทธทั้งหลายนั่นแหละครับ เวลาเจอแล้วเลือกวางไว้ ในตำแหน่งที่ให้คุณระเบียบรู้ว่าตรูจองนะอย่าเพิ่งมายุ่ง หรือกำไว้ก่อนพ่อสอนไว้ก็ได้ ดูด้วยนะว่าพระอะไร เหรียญสวยๆผิว ก็อย่าไปกำเขาล่ะ เดี๋ยวเจ้าของพระมองหน้าเอาไม่รู้ด้วยนะแถมหมั่นไส้ไม่ขายให้ซะงั้น (ในราคาที่เราต่อ) ข้อหาหมั่นไส่กำพระข้าซะเสียหมด ทั้งๆที่ราคาเขาขายเราได้แต่ไม่ขาย เพราะฉะนั้น อย่าทำตัวเป็น”ขุนแผนชมตลาด”ให้มากนักหรือ<O:p</O:pเป็น”ขุนส่องทะลุฟ้า” ส่องอย่างเดียวเอาความรู้แต่ไม่ซื้อ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือนนะจะบอกให้ วันนี้พอแค่นี้ก่อนคุยกันสนุกๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อ “พบไม้งามเมื่อขวานบิ่น” <O:p</O:pขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านนะคร้าบบบบ<O:p</O:p
เอ๋อยุธยา
<O:p</O:p
(ความเห็นส่วนบุคคล)<O:p</O:p
หน้า 13 ของ 31