คลังเรื่องเด่น

.
"กาลตอไปมนุษย์จะฆ่ากันตาย"

" .. หลวงปู่ลีเทศน์สอนทำนายไว้ว่า "กาลต่อไป .. เงินทองทรัพย์สมบัติเมื่อมากเข้ามนุษย์ก็จะฆ่ากันตาย ผู้มีศีลธรรมหลบเข้าป่าเข้าเขา" ปล่อยให้คนเขาฆ่ากัน "เมื่อมนุษย์ฆ่ากันจนเกือบหมด มาเห็นโทษของความประมาท" จึงกอดคอสามัคคีกัน

"พวกมีศีลธรรมอยู่ที่หลบอยู่ในป่าจะออกมา" พวกไม่มีศีลธรรมตายกันเกือบหมด ที่เหลือก็พวกระลึกตัวได้ พวกมนุษย์มีศีลธรรมที่หลบอยู่บนภูเขาก็เหมือนพวกเรานี้แหละ ส่วนชาวบ้านที่อยู่เบื้องล่างก็คือพวกที่ฆ่ากัน กินกัน ทำลายกัน "ผู้มีศีลธรรมหลบเข้าป่า" ปล่อยให้มนุษย์มนาเขาฆ่ากัน

"หลวงปู่ขาว อนาลโย" ท่านยิ่งพูดตำหนิให้มนุษย์มากว่า "จะมีอะไร ในหมู่มนุษย์มีแต่ฆ่ากัน ในภูเขาวัดถ้ำกลองเพลแต่ก่อน มีแต่คนฆ่ากัน" ดูเวลานี้ซิ ไม่เห็นมีใครเอาอะไรไปได้ กฎหมายบ้านเมืองเอาไม่ทัน .. "

"หลวงปู่ลี กุสลธโร"
พระอริยเจ้าผู้เป็นดั่งเศรษฐีธรรม

อย่าไปมองดูความเลวของคนอื่น
มองดูความเลวของตน
ไม่ต้องไปปรับปรุงบุคคลอื่น
ปรับปรุงเราเองให้มันดีที่สุด

หลวงพ่อฤๅษี วัดท่าซุง
ขอบคุณที่มา : ศูนย์พุทธศรัทธา สำนักปฏิบัติพระกรรมฐานสาขาวัดท่าซุง www.BuddhaSattha.com

นะ โม พุท ธา ยะ คาถาของท่านพระยายม
โดยหลวงพ่อฤๅษี วัดท่าซุง

ผู้ถาม :- “คุณแม่ป่วยอาการหนักร่อๆ แร่ๆ ก็อยากจะให้หลวงพ่อช่วยสงเคราะห์ หาวิธีย่อๆ ให้แกตายสะดวกๆ ได้ไหมครับ…?”

หลวงพ่อ :- “ฉีดมอร์ฟีนเข้าไป หายปวด ตายไม่ตายไม่เกี่ยว…ยานี้เพียงแค่ระงับทุกขเวทนาเท่านั้น เอายังงี้ดีกว่า ถ้าคนนี้มีความมั่นใจนะ ฉันมีคาถาอยู่บทหนึ่งเป็น คาถาของพระยายม ใช้เยอะได้ผลมาก แต่ระวังให้ดีนะ ถ้าแกหายดีขึ้นแล้วก็แกนั่งบ่น “ไอ้ทรัพย์ของกู ไอ้ทรัพย์ของไอ้นั่น ไอ้ทรัพย์ของไอ้นี่ มึงเอาอันไหนก็เอาไป” นี่ยุ่งเชียวนะ

คือว่าปี ๒๕๐๘ ฉันไปสอนกรรมฐานที่วัดสะพาน สอนมโนยิทธิเต็มกำลังน่ะ แล้วก็บังเอิญเจ้าอาวาสน่ะเป็นโรคทรมาน เป็นแล้วแน่นทะลึ่งพรวดๆ ใช่ไหม…แล้วไอ้ตอนกลางวันวันหนึ่งฉันนอนอยู่ พระยายมท่านก็มา ท่านเจ้าอาวาสท่านชื่อ สำเภา บอกว่า

“อย่างโรคท่านสำเภานี่ คาถาเขามี ระงับทุกขเวทนาได้ แต่ว่าคาถาของผมกันให้ไม่ตายไม่ได้ รักษาโรคให้หายก็ไม่ได้ แต่เวทนาจะไม่มี”

คาถาท่านมี ๕ คำ คือ นะ โม พุท ธา ยะ เท่านี้เองนะ ฉันใช้มาเยอะแล้วมีผลจริงๆ แล้วท่านอาจารย์สำเภาจะตายใช่ไหม…แน่นทะลึ่งพรวดๆ เห็นเข้าก็ไปเป่า...

อาการของคนที่ใกล้จะตาย
โดย หลวงพ่อฤๅษี วัดท่าซุง

ผู้ถาม :- “หลวงพ่อคะ ที่หลวงพ่อบอกว่า เวลาคนใกล้จะตาย ถ้าจิตดีก็ไปดี ถ้าจิตไม่สงบก็ลงนรก แล้วคนที่ใกล้จะตายเขากำลังเจ็บปวดเล่าคะ จะให้สงบได้ยังไง…?”

หลวงพ่อ :- “ฉันไม่ได้บอกว่าสงบ บอกว่าจิตผ่องใส”

ผู้ถาม :- “เขาเจ็บปวดจะให้เขาผ่องใสได้ยังไงคะ…?”

หลวงพ่อ :- “ถึงเจ็บเขาก็ใสได้”

ผู้ถาม : -“หนูเห็นเขาร้องครวญคราง…”

หลวงพ่อ :- “ร้องเสียงดังไหม…ถ้าดังมากใสมาก อ้าว…สังเกตสิ ถ้าเสียงร้องโอ๊ยๆ อย่างนี้ใสแจ๋วเลย”

ผู้ถาม :- (หัวเราะ)

หลวงพ่ออธิบายเพื่อความเข้าใจต่อไปว่า

หลวงพ่อ :- “ถ้าเป็นบุญเขาทำได้ ถ้าบุญช่วยเขานะ จะสังเกตได้ ๒ ตอน บางทีขณะที่มีทุกขเวทนามากถึงกับทะลึ่งพรวดๆ ก็มีใช่ไหม…ตอนนั้นจิตอาจไม่ทรงตัว ก่อนจะตายจริงๆ ประมาณสัก ๒๐ นาทีจิตสงบ ถ้าตอนสงบตอนนี้จะพูดรู้เรื่องหมด นี่ฉันเจอะมาเยอะ บางคนเขาดิ้นพรวดๆ ทะลึ่งพรวดๆ ยิ่งกว่าร้องอีก ร้องด้วยทะลึ่งด้วย มันแน่นขึ้นมาเต็มที่ พอประมาณสัก ๒๐ นาที หรือเกินกว่านั้น เขาเงียบเรียบร้อย…สบาย…”

ผู้ถาม :- “แต่ยังไม่หยุดหายใจ ใช่ไหมคะ…?”

หลวงพ่อ :- “อ้าว…ยังไม่ตาย พอสบายเขาก็พูดได้เลย...

อุปฆาตกรรม กรรมตัดรอน
โดยหลวงพ่อฤๅษี วัดท่าซุง

ผู้ถาม :- “หลวงพ่อคะ อุปฆาตกรรม หมายความว่าอย่างไรคะ … ?”

หลวงพ่อ :- “คำว่า อุปฆาตกรรม หมายถึงว่า กรรมที่มาตัดรอนระหว่างชีวิต คือ มันยังไม่หมดอายุขัยก็ตายเสียก่อน แทนที่จะมีอายุครบ ๖๐ ปีตามอายุขัย แต่อายุ ๓๐-๔๐ ปี กรรมที่เป็นอกุศลกรรม คือ ที่เราทำบาปไว้แต่ชาติก่อน ด้วยจากปาณาติบาตมาตัดชีวิตเสียก่อน”

ผู้ถาม :- “มีวิธีที่จะพ้นกรรมประเภทนี้ไหมคะ อย่างเช่น ถ้าเรา ปล่อยปลา หรือ สะเดาะเคราะห์ อะไรพวกนี้แหละค่ะ…?”

หลวงพ่อ :- “ปล่อยปลานี่เขาถือว่าตัดอุปฆาตกรรมได้ เราปล่อยสัตว์ให้รอดนี่มันจะกันได้ แต่ที่ให้หมอดูไป สะเดาะเคราะห์ หมอบอกว่าต้องเสียเท่านั้นเท่านี้ พอ สะเดาะเคราะห์ เสร็จหมอหมดเคราะห์ไป ๓-๔ หมื่น คนที่สะเดาะเคราะห์เพิ่มเคราะห์ไป ๓-๔ หมื่น เป็นไง…เราก็เอาแบบของเรานั่นแหละ ได้ผลแน่นอนกว่า”

ผู้ถาม :- “ปล่อยปลาอะไรดีคะ…?”

หลวงพ่อ :- “เขาไม่จำกัดว่าปลาอะไร แต่ว่าปลานั้นจะมันต้องไม่ตาย ต้องเป็นปลาที่มีชีวิต”
ผู้ถาม :- “บางคนเขาก็บอกว่า ปลาที่เราปล่อยแล้วจะทานไม่ได้ใช่ไหมคะ…?”

หลวงพ่อ :- “ถ้าปลานั้นมันจะต้องตาย เราก็เอาไปปล่อย...

หลวงพ่อไปพบลูกศิษย์ตายแล้วไปอยู่ที่พระนิพพาน

"..วันหนึ่งไปวิมานบนพระนิพพาน พอไปถึงก็นั่งเล่นนอนเล่นตามสบาย นึกว่าไม่มีใครมา ปกติไปทุกวัน วันละหลาย ๆ เที่ยว ถ้าว่าง

เมื่อใดก็ไปเพราะจิตเป็นสุข วันนั้นพอไปแล้วก็มีคน 200 คนมาหาแต่งตัวแพรวพราวเป็นระยับเต็มอัตราพระนิพพาน ก็สงสัยว่าพวกนี้
มาได้อย่างไร ก็เลยถามว่า

"ในสภาพที่เป็นมนุษย์มีรูปร่างแบบไหน ทำให้ดูซิ"
ท่านก็ทำให้ดูสมัยเป็นมนุษย์นุ่งโสร่งก็ขาด ใส่เสื้อก็เก่าแสนเก่า
มีผ้าขาวม้าพาดไหล่ ผอม ๆ สูง ๆ อาตมาจำได้เคยไปที่วัดบ่อย ๆ ถามว่า
"โยม มานิพพานได้อย่างไร การมานิพพานได้ต้องเป็นพระอรหันต์"
โยมตอบว่า "อรหันต์ไม่ได้อยู่ที่เสื้อผ้า อยู่ที่ใจ"

ถามว่า "โยมฝึกพระกรรมฐานถึงขั้นไหน"

ตอบว่า "ผมฝึกไม่มากครับ ไปฝึก มโนมยิทธิ ได้ 2 ครั้ง แต่ไป
พระนิพพานได้ และอาตมาบอกว่าทุกวันให้ไปพระนิพพาน
ตั้งใจว่าตายเมื่อใดขอไปพระนิพพาน ผมก็กำลังป่วยหนักเห็น
พระนิพพานใสชัดเจนมาก วิมานก็สวย คนก็สวย อยู่ใกล้ ๆ
แค่เอื้อม เมื่อจิตออกจากร่างเลยเข้าวิมานไปเลย แล้ววิมาน
ก็พาลอยไป"

เป็นอันว่าการจะไปพระนิพพานได้ ไม่ใช่มีความรู้มาก ต้องจิต
สะอาดมาก...

อานิสงส์การปฏิบัติภิกษุอาพาธ
หลวงพ่อพระราชพรหมยานตอบปัญหาธรรม

ผู้ถาม :- "ทีนี้อย่างคนป่วยเป็นพระ แล้วเราก็ปฏิบัติดูแลท่าน
อานิสงส์จะเหมือนกับปฏิบัติพระพุทธเจ้าไหมครับ เพราะเคย
ได้อ่านในหนังสือพบ มีตอนหนึ่งว่า ผู้ใดปฏิบัติภิกษุไข้ ก็
คล้ายกับปฏิบัติเราผู้ตถาคต"

หลวงพ่อ :- "ก็เหมือนกัน ปฏิบัติพระพุทธเจ้าก็อดนอน
ปฏิบัติพระก็อดนอน"

ผู้ถาม :- (หัวเราะ)

หลวงพ่อ :- "แต่ความจริงอานิสงส์มันไม่เท่ากันหรอก
เพราะว่าอานิสงส์ของพระพุทธเจ้ากับพระอริยสงฆ์ทั้งหลาย
ไม่เท่ากันอยู่แล้ว ใช่ไหม...ท่านบอกว่าคล้าย ๆ กับปฏิบัติเรา
ก็เพราะว่าพระศาสนาจะทรงอยู่ได้ ก็ต้องอาศัยพระสงฆ์ หาก
ว่าทำให้พระสงฆ์อยู่ได้เหมือนกับทำให้พระองค์อยู่ได้ ท่าน
เปรียบเทียบให้ฟังนะ"

ผู้ถาม :- "แล้วอย่างที่เขาบอกว่าพระอาพาธ หรือพระป่วย
ฉันข้าวเย็นได้ ต้องป่วยขนาดไหนครับ...?"

หลวงพ่อ :- "ความจริงป่วยธรรมดา คือ ชิคัจฉา ปรมา โรคา
ความหิวเป็นโรคอย่างยิ่ง มันหิวเมื่อไรกินเมื่อนั้น ของร้อน
ก็ได้ ของเย็นก็ได้ คุณถามข้าวเย็นนี่ คุณไม่ได้ถามเวลา"

ผู้ถาม :- "คือไปเจอที่โรงพยาบาล ตอนเย็นก็เอาเตาไฟฟ้า
มานึ่งข้าวเหนียว...

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒๒ มิถุนายน ๒๕๖๕

ร่างกายที่ไม่มีอาหาร กายจะโปร่งเบา
ไม่หนักด้วยอาหาร ทำให้มีสติ ภาวนาได้นาน
...................................
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร. วัดท่าขนุน
www.watthakhanun.com

ขอบคุณภาพจากคุณ A’tist Toon

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๕๖๕

.
"ริษยาพาโลกให้ฉิบหาย"

" .. พระพุทธภาษิตนี้ "ควรอย่างยิ่งที่จะได้รับการน้อมนำมาพิจารณาอย่างใช้สติปัญญาอย่างเต็มความสามารถ" เพื่อให้เกิดประโยชน์มากที่สุด ทั้งแก่ตนเองและแก่เพื่อนร่วมชาติทั้งหลาย

"ทุกวันนี้บ้านเมืองไทยของเราค่อนข้างจะหาความสงบสุขยากมาก" อย่างไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน พูดเช่นนี้ก็ด้วยเชื่อว่าหนึ่งในเหตุแห่งความไม่สงบสุขของบ้านเมืองไทย "มีความริษยาเป็นส่วนเหตุที่สำคัญ" ที่จริงเรื่องความริษยาเป็นเรื่องสำคัญที่มีอยู่ทุกยุคทุกสมัย "เพียงแต่ว่ายุคนี้สมัยนี้น่าจะทวีความสำคัญมากกว่าเคยมา" จนเป็นเหตุแห่งความไม่ร่มเย็นเป็นสุขเท่าที่ควร .. "

"แสงส่องใจ" ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร

พระสาคตเถระ เอตทัคคะในทางผู้ชำนาญเตโชสมาบัติ

-------------

เดินจิต

สมัยก่อนอาตมายังมีความมืดบอดอยู่มาก...หลวงพ่อฤๅษีฯ สอนว่าทำบุญทุกอย่างให้อธิษฐานขอไปพระนิพพานจุดเดียว ก็ทำตามมาโดยตลอด จนวันหนึ่งกลับคิดว่า ถ้าเราอธิษฐานแต่จะไปพระนิพพานเท่านั้น แล้วเรื่องการเงิน การงาน การเรียน ความเป็นอยู่อย่างอื่นล่ะ จะไม่แย่ก่อนที่จะถึงพระนิพพานหรอกหรือ..? คิดเพียงเท่านี้ เมื่อเหยียบเข้าบ้านสายลม นั่งยังไม่ทันหายเหนื่อย เสียงหลวงพ่อพูดใส่ไมค์ทันทีว่า ไอ้พวกที่อธิษฐานไปพระนิพพานจุดเดียวแล้วยังเสือกกลัวว่าจะไม่ได้อย่างอื่น เพราะไม่ได้อธิษฐานไว้ พวกนี้โง่ยิ่งกว่าควาย ควายยังฉลาดเสียกว่า..! ทั้งนี้เพราะ เมื่อเราตั้งใจจะไปยังจุดสูงสุด บุญทั้งหมดจะรวมตัวกัน เพื่อพุ่งเป้าไปยังจุดหมายนั้น นับประสาอะไรกับของหยาบอย่างอื่น ที่มันจะโดนฉุดลากตามความละเอียดสูงสุดนี้ไปด้วย...ได้ยินแค่นี้ก็ตัวชาหน้าชา ฟ้าเหลืองไปหมด ไม่ตายก็บุญแล้ว

คำสอนของพระอาจารย์มหานันทวัฒน์ เขมธัมโม (พระอาจารย์เอ บ้านสุมโน)

Credit: ขอขอบพระคุณที่มาจาก Facebook...

วันนี้ตรงกับวันอาทิตย์ที่ ๑๙ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๕ กระผม/อาตมภาพยังคงพักอยู่ที่โรงแรมเดอะ เมเปิล เรสิเดนซี่ วันนี้จะต้องเดินทางไปยังทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ซอมโก ซึ่งอยู่ในพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลปานกลาง ๓,๗๕๓ เมตร ถึงแม้ว่าทางด้านล่างนี้ อากาศจะอยู่ที่ ๑๙ องศาเซลเซียส แต่ว่าทางด้านบนทะเลสาบ น่าจะมีอากาศที่ลดต่ำลงไปอีกหลายองศา

ทางด้านคุณเอ (ฉัตตริน เพียรธรรม) หัวหน้าคณะทัวร์ของเรา ได้เตือนให้ทุกคนใส่เสื้อกันหนาวไปด้วย และขณะเดียวกันอากาศด้านบนนั้นค่อนข้างที่จะเบาบาง อย่าได้เคลื่อนไหวอะไรเร็ว ๆ ไม่เช่นนั้นถ้าเกิดเป็นโรคแพ้พื้นที่สูงขึ้นมาก็จะลำบากกันทั้งคณะ

สำหรับวันนี้ก็ขอเล่าเรื่องเมื่อวานนี้ ซึ่งได้ไปไหว้พระตามสถานที่ต่าง ๆ มากมายหลายแห่ง เพียงแต่ว่าอยู่ภายในเมืองกังต็อกนี้ทั้งหมด บางแห่งก็ได้รับการแถมเพิ่มเติมขึ้นมาจากทางด้านเอ็นซีทัวร์ ซึ่งต้องขอเจริญพรขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้

ช่วงเช้าพวกเราเข้าไปฉันเช้าที่ห้องอาหารของทางโรงแรม แล้วก็เห็นว่าทันทีที่เปิดประตูเข้าไปนั้น ก็คือมีพระพุทธรูปตั้งอยู่กับพื้นในลักษณะเครื่องประดับ แม้ว่าโรงแรมนี้จะมีการตั้งพระพุทธรูป...

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๖๕

.
"ทั้งส่งเสริมทั้งทำลาย"

.. กาลครั้งนั้น หลวงปู่ได้ให้โอวาทเตือนพระธรรมทูตครั้งแรก มีใจความตอนหนึ่งว่า ..

" .. ท่านทั้งหลาย การที่จะออกจาริกไปเพื่อเผยแผ่ประกาศพระศาสนานั้น "เป็นได้ทั้งส่งเสริมพระศาสนาและทำลายพระศาสนา" ที่ว่าเช่นนี้ เพราะองค์ธรรมทูตนั้นแหละตัวสำคัญ "คือเมื่อไปแล้วประพฤติตัวเหมาะสม มีสมณสัญญาจริยาวัตรงดงามตามสมณวิสัย ผู้พบเห็นหากยังไม่เลื่อมใสก็จะเกิดความเลื่อมใสขึ้น" ส่วนผู้ที่เลื่อมใสแล้ว ก็ยิ่งเพิ่มความเลื่อมใสยิ่งขึ้นเข้าไปอีก

"ส่วนองค์ที่มีความประพฤติและวางตัว ตรงกันข้ามนี้ย่อมทำลายผู้ที่เลื่อมใสแล้วให้ถอยศรัทธาลง สำหรับผู้ที่ยังไม่เลื่อมใสเลย ก็ยิ่งถอยห่างออกไปอีก" จึงขอให้ทุกท่าน "จงเป็นผู้พร้อมไปด้วยความรู้และความประพฤติไม่ประมาท สอนเขาอย่างไร ตนเองต้องทำอย่างนั้น" ให้ได้เป็นตัวอย่างด้วย .. "

"หลวงปู่ฝากไว้"
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

หลวงตาสอนพระที่ถ้ำ

-----------

รวมคำสอนหลวงตาม้า

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอาทิตย์ที่ ๑๙ มิถุนายน ๒๕๖๕

.
"ฐานะอ้นเลิศนั้นมีอยู่ในมนุษย์"

" .. "อคฺคํ ฐานํ มุสฺเสสุ มคฺคํ สตฺตวิสุทฺธิยา" ฐานะอ้นเลิศนั้นมีอยู่ในมนุษย์ ฐานะอ้นเลิศนั้นเป็นทางดำเนินไปเพื่อความบริสุทธิ์ของสัตว์ โดยอธิบายว่า เราได้รับมรดก มาแล้วจากนโม คือบิดามารดา กล่าวคือ "ตัวของเรานี้แล อ้นได้กำเนิดเกิดมาเป็นมนุษย์ซึ่งเป็นชาติสูงสุด" เป็นผู้เลิศดั้งอยู่ในฐานะอ้นเลิศด้วยดี คือมีกายสมบัติ วจีสมบัติ และมโนสมบัติบริบูรณ์ จะสร้างสมเอาสมบัติภายนอกคือทรัพย์สินเงินทองอย่างไรก็ได้ "จะสร้างสมเอาเป็นสมบัติภายใน คือมรรค ผล นิพพาน ธรรมวิเศษ" ก็ได้

พระพุทธองค์ "ทรงบัญญัติพระธรรมวินัย ก็ทรงบัญญัติแก่มนุษย์เรานี้เอง" มิได้ทรงบัญญัติแก่ ช้าง ม้า โคกระบือ ฯลฯ ที่ไหนเลย "มนุษย์นี้เองจะเป็นผู้ปฏิบัติถึงซึ่งความบริสุทธิ์ได้" ฉะนั้น "จึงไม่ควรน้อยเนี้อต่ำใจว่า ตนมีบุญวาสนาน้อย เพราะมนุษย์ทำได้ เมื่อไม่มีทำให้มีได้ เมื่อมีแล้ว ทำให้ยิ่่งได้"

สมด้วยเทศนานัย อันมีมาในเวสสันดรชาดกว่า "ทานํ เทติ สีลํ รกฺขติ ภาวนํ ภาเวตฺวา สคฺคํ คจฺฉติ เอกจฺโจ โมกฺขํ คจฺฉติ นิสฺสํสยํ" เมื่อได้ทำกองการกุศล คือ "ให้ทาน รักษาคีล เจริญภาวนา"...

โลกวิญญาณขอกันไม่ได้_คลื่นไตรสรณคมน์มีทั้งโลกและธรรม

*************

รวมคำสอนหลวงตาม้า

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๖๕

.
"เพราะกรรมเวรแต่หนหลัง"

" .. บุคคลบางคนที่มีเวรตามสนอง มีแต่ความวิบัติ ไม่มีความเจริญรุ่งเรืองไปได้ พอเจริญรุ่งเรืองขึ้นไปได้หน่อย ความวิบัติมาถึงแล้ว อย่างนี้แหละ "ทั้งนี้ก็เพราะกรรมเวรแต่หนหลัง" นั่นแหละ มันตามมาสนองเอา

บางคนดูดี ๆ ทำมาหากินตาม ปกติธรรมดา "บางทีก็ไปขัดผลประโยชน์กับใครต่อใครบ้างเข้า" ฝ่ายหนึ่งก็เกิดพยาบาท วางแผนฆ่าให้ตายลงไป หมู่นี้นะ "มันล้วนเป็นเวรกันนั่นแหละ" ตามมาสนองเอา

"คนเราไม่ใช่ว่าจะไป ฆ่ากันได้ง่าย ๆ ถ้าไม่มีกรรมมีเวรมาบันดาล" คนเรานี้มันก็มี บุญกุศลติดตามมารักษา บุญกุศลมาแต่ง ตา หู จมูก ลิ้น กาย อวัยวะน้อยใหญ่ทั้งหลายให้ "บุญกุศลที่เราทำมาแต่ชาติก่อนนู้น" เมื่อมันมาแต่งอวัยวะต่างๆ มีให้แล้ว ยังรักษาไม่ให้ตายก่อน "รักษาชีวิตนี้ให้ยืนยาวนานมา ตามกำลังของบุญที่บุคคลกระทำไว้"

ผูใดได้ทำกุศลไว้น้อย มันให้ผลมา "เมื่อหมดเวลาของมันแล้วชีวิตนี้ก็ตั้งอยู่ไม่ได้ ก็ต้องตาย" ผู้ใดได้สั่งสมบุญมาแต่ชาติ ก่อนไว้มากอย่างนี้ "บุญกุศลนั้นมันก็ตามรักษาชีวิตนี้ ให้มีอายุยืนยาวนานไป" ตลอดจนถึงอายุขัยของยุคหนึ่ง ๆ .. "

"ทวนกระแสจิต"
หลวงปู่หรียญ วรลาโภ

ถาม : สมมติว่ามีคนเอาหนังสือพิมพ์ที่มีรูปพระไปใช้ปูรองกินข้าว เสร็จแล้วก็รวบไปทิ้ง หรือเอาไปทำอะไรก็ตาม จะเป็นอะไรไหมคะ ต้องขอขมาไหมคะ ?
ตอบ : มีโทษปรามาสพระรัตนตรัย เห็นแล้วถ้ามีสิทธิ์เตือนได้ก็เตือนเขาหน่อย ถ้าไม่มีสิทธิ์เตือนเขาได้ก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ไป เพราะว่าเดี๋ยวเราจะเดือดร้อนแทน

ถาม : อย่างถ้าเขาไม่รู้แล้วหยิบมาเช็ดกระจก ถ้าเขาขอขมาจะได้ไหมคะ ?
ตอบ : สภาพจิตของคนถ้ายังหยาบอยู่ ขาดความเคารพในพระรัตนตรัยอย่างแท้จริง เขาก็ทำแบบนั้นแหละ ไม่ต้องไปกังวลแทนเขาหรอก ตัวใครตัวมันเถอะ..!

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เก็บตกบ้านเติมบุญ ต้นเดือนกันยายน ๒๕๖๓
ที่มา : =AT3DkFC8iSlqlWLaWrAOJ9a1rNo8gFfSfkBS24yWi134Ia87SWmUvTRg1Qw1buN3tS6HUP8ceul6Vxuu1xuJyoqzquxsbcNA4DsWCRfpLR0HkYyFKtTG6_hcjgMq4JQL3IsV0_sL54HRkmHySxE5HcAhFRVpuvBRQ_o2ddHe2UNtCNK3k47dGCZwJ5kL2v-tnRCFMaKZ_7vAXlovejkBTNv1JdKCQPF5DU8']www.watthakhanun.com...

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๑๗ มิถุนายน ๒๕๖๕

.
"ท่านสอนเหมือนกันหมด"

" .. พระพุทธเจ้าทุก ๆ "พระองค์สอนแบบเดียวกันตามสิ่งที่มีอยู่ทั้งหลาย" ขอให้พากันฟังอย่างถึงใจ "แล้วให้ละชั่วทำดี ให้มีหิริโอตตัปปะความสะดุ้งกลัวต่อความชั่วช้าลามก" ซึ่งเป็นภัยแก่ผู้ทำนั้นแล

ให้ระวังให้มาก "อย่าดีดอย่าดิ้นในสิ่งที่เป็นภัยแก่ตัวเอง" แล้วอย่างน้อยเวลาจะหลับจะนอนขอให้พากันไหว้พระสวดมนต์ย่อ ๆ ก็เอา "แล้วให้นั่งภาวนาระลึก พุทโธ ๆ ก็ได้ ธัมโมก็ได้ สังโฆก็ได้ บทใดก็ตามตามแต่จริตของเราชอบให้มาบริกรรม" มีสติกำกับอยู่กับคำบริกรรม "นี้เรียกว่าสร้างเรือนใจ สร้างหลักใจขึ้นที่ใจของเรา"

อันนี้แหละ "จะเป็นที่พึ่งเป็นพึ่งตายของเราในปัจจุบัน และภพชาติต่อไปโดยแท้ไม่สงสัย" อย่างอื่นพอชีวิตขาดสะบั้นลงไป สิ่งเหล่านั้นขาดไปพร้อม ๆ กันไม่มีความหมาย แต่บุญกับบาปนี้มีความหมายเต็มตัว "ใครสร้างบาป บาปก็ตามเผาคนนั้น ใครสร้างบุญ บุญจะหนุนคนนั้นให้พ้นภัยไปโดยลำดับ" .. "

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
https://luangta.com/thamma/thamma_talk_text.php?ID=1296&CatID=2

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๖๕

.
"ให้รู้จักพอ"

" .. ความสุขของใจนั้นมันอยู่ที่ความพอ คือว่า "พอ" มันก็หยุดทันที อะไรทั้งหมดหยุดหมด จะมี จะจนหยุดหมด คำว่า "พอ" ในที่นี้มิใช่ไม่หา "หาแต่เป็นผู้รู้จักพอเป็น" หาไปทำไม ตายแล้วเอาไปด้วยไม่ได้

"เมื่อยังมีชีวิตเป็นอยู่ก็ต้องหาต้องรับประทาน" ไม่หาก็ไม่มีรับประทานรับประทานพออยู่ได้ เมื่อไม่รับประทานก็ต้องตาย "ชีวิตความเป็นอยู่มันบังคับให้ต้องทำอย่างนั้น แต่เมื่อตายแล้วก็ไม่เอาอะไรไปด้วย" เพียงแต่เกิดมายุ่งเกี่ยวด้วยเรื่องต่าง ๆ ให้ทำความชั่วนานาชนิด "แล้วทิ้งไว้ให้จิตรับเคราะห์กรรมคนเดียว" ดังนั้นทุกคนจึงควรคิด .. "

"ปุจฉาวิสัชนาต่างประเทศ"
พระนิโรธรังสีคัมภีรปัญญาจารย์
(หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี)

ภาพบรรยากาศ หลวงพ่อและคณะไปอินเดีย - สิกขิม - ดาร์จีลิงก์
วันที่ ๑๕ - ๒๒ มิ.ย. ๒๕๖๕
วันพุธที่ ๑๕ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๕
เวลา ๐๑.๓๐ น. พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร. เจ้าอาวาสวัดท่าขนุน รองเจ้าคณะอำเภอทองผาภูมิ (๒) พร้อมคณะ เช็คอินรอขึ้นเครื่องไปยังสนามบินโกลกาตา ประเทศอินเดีย ณ เคาน์เตอร์ P14 สนามบินสุวรรณภูมิ เลขที่ ๙๙๙ หมู่ที่ ๑ ตำบลหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

ประสบการณ์ธุดงค์เดี่ยวตอนเป็นพระที่ไม่เคยเล่า
--------------------------
ขอบพระคุณ และอนุโมทนา

คุณ
=AZVaeXQk6mttPmSyzh3khna6AUuN_g87eD4gZvkBLe0cLZaKGC3-NPYYLw4dzq_LbR7Ie2FKq5ezHoiGGyEQN7Rzdumoir3pMiYmJZaW47Sxy3-GNpsJpyUetGapwH1Ci4LOF8CbKYoy9PTv6s2P-MOWcI4uK7lNCjOIN_hYPpH0mw&__tn__=-UC%2CP-R']กิตติชนม์ ณัฏฐ์อานนท์

https://www.youtube.com/c/กําลังจักรพรรดิ

https://web.facebook.com/profile.php?id=100004361236164