คลังเรื่องเด่น

.
"ความตายนี้ ให้นึกถึงบ่อย ๆ"

" .. ความตายนี้ พระพุทธเจ้าพระองค์สอนไว้ว่า "ให้นึกบ่อย ๆ นึกจนมันเห็น แล้วก็นึก จนมันเข้าใจลึกซึ้ง" จนเกิดความสลดสังเวช ในมรณะความตายของเราและของสัตว์ทั้งหลาย ของคนทั้งหลาย

"ถ้าผู้ใดภาวนามรณกรรมฐานจนเกิดขึ้น" จิตใจสงบระงับตั้งมั่น "เป็นสมาธิภาวนาก็ดี" หรือมีความสลดสังเวชในมรณภัย คือความตายนี้ "จิตใจจะเปลี่ยนแปลงไป ความโกรธ ก็จะเบาบาง เลิกได้ละได้ ความโลภความอยากได้ในใจ ก็จะได้เลิกได้ละได้ ความหลง ในจิต ในใจ ตัวเราก็จะเลิกได้ละได้"

เพราะว่า "มรณภัย คือความตายนั้น เมื่อมาถึงบุคคลผู้ใด ผู้นั้นจำเป็นต้องตาย" จะมาอ้างว่า ข้าพเจ้ายังเด็กอยู่ อย่าเพิ่งให้ข้าพเจ้าตายเลย ให้อยู่ไปดูโลกต่อไปก่อน "ธรรมดาพระยามัจจุราช คือความตายมันไม่ได้ยกเว้น เมื่อได้วาระของผู้ใด ผู้นั้นก็จำเป็นจำไปต้องตาย" .. "

"มรณกรรมฐาน"
พระญาณสิทธาจารย์ (หลวงปู่สิม พุทธาจาโร)

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๘ เมษายน ๒๕๖๕

"หมดลงแล้ว เรียกว่าตาย...
มีเงิน มีทอง มีแก้วก็ตาย ละเสียจากเงินทองเหล่านั้น
มีลูกสาวก็ตายจากลูกสาว มีลูกชายก็ตายจากลูกชาย
มีผัวมีเมีย ก็ตายจากผัวจากเมีย มีพ่อมีแม่ ก็ตายจากพ่อจากแม่
จะมีเงินหมื่นเงินแสน เงินล้านก็เป็นแค่ของกลางเท่านั้น
ที่มีอยู่ในโลก เราตายเสียแล้วก็ทิ้งหมด
ถ้าเมื่อเรายังไม่ตายจงมาพากันสร้างบุญสร้างกุศลให้พอ
เมื่อเราตายไปแล้ว บุญนั้นก็จะได้เป็นที่พึ่งของเรา
สำคัญต้องรู้จักก่อนว่า บุญ นั้นคืออะไร?

เราทำแต่เพียงทานเท่านั้นหรือ
เราทำแต่เพียงศีลพอแล้วหรือ
หรือว่าเราทำทั้ง ทาน ศีล และภาวนา"
โอวาทธรรม หลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม
วัดป่าอรัญญวิเวก ต.บ้านข่า อ.ศรีสงคราม จ.นครพนม

Credit: ขอขอบพระคุณที่มาจาก Facebook =AZXsuMGVTKP0J5J880RYEsCTkzM040OZaaBOTmkGkaLYv7_1pHpZdjIbRcuyTplmbDVjTWv-TNOl19Lp8sFb1ZC_0-v4KhEsKZNt0QH2LNYpNVzGS6GGxdF7N4xuB95GTEjm_lCWaoNu_Ma-ho4lGjxgPbkPPfDPA9eJaVHAXk2mJF_V-sTQ5Zsqvq9iCfzY3iw&__tn__=%2CO%2CP-R']อมตะธรรม ประเทศไทย

พระอาจารย์กล่าวสอนโยมว่า "สำหรับทิดโอต้องมั่นใจนะ คำว่ามั่นใจก็คือพระไม่ได้อยู่ไกลหรอก แค่หัวเรานี่เอง ถ้าคิดว่าพระอยู่ไกล บางทีสมาธิน้อยก็ส่งไม่ถึง เพราะขาดความมั่นใจ ฉะนั้น..พอถึงเวลานึกถึงภาพพระทีไร พระก็อยู่แค่บนหัวเรานี่เอง แล้วพระอยู่เฉพาะพระนิพพาน เพราะฉะนั้น..พระนิพพานก็อยู่แค่บนหัวเรา

ถ้าสรุปเป็นก็ง่าย ถ้าสรุปไม่เป็นก็ยาก สำคัญตรงที่ต้องมั่นใจ การกำหนดภาพพระไม่ใช่ตาเห็น เป็นการเห็นในห้วงนึก ซึ่งสมัยนี้ฮิตกันมากที่ว่า “มโน” ถ้าถามว่าเห็นในห้วงนึกเห็นอย่างไร ก็เหมือนเรานึกถึงบ้าน นึกถึงคนที่เรารู้จัก เราสามารถนึกได้ชัดเจน แต่ไม่ใช่การเห็นด้วยสายตา ดังนั้น..การเห็นอย่าไปเน้นเอารายละเอียด ให้มั่นใจว่ามีภาพพระอยู่ก่อน หลังจากนั้นก็จับลมหายใจภาวนา พร้อมกับนึกถึงภาพพระ

สำคัญตรงที่ว่าต้องมั่นใจ ถ้าไม่มั่นใจทำอย่างไรก็ไปไม่รอด ต่อให้เขาบอกว่าเห็นเราอยู่ที่นั่น แต่ถ้าขาดความมั่นใจก็เท่านั้น มัวแต่ไปอาศัยคนอื่นให้เขาบอกแล้วค่อยมั่นใจ แล้วชาตินี้จะไปเองได้อย่างไร ?"
...................................
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร. วัดท่าขนุน...

.
"ผู้ปฏิบัติ เป็นผู้มีบุญสูงสุด"

" .. ผู้เกิดมาพบพระพุทธศาสนาเป็นผู้มีบุญอย่างยิ่ง "แต่ผู้ปฏิบัติพระพุทธศาสนา" คือปฏิบัติให้จริงตามที่สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอน "เป็นผู้มีบุญสูงสุด"

พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ประเสริฐสุด ไม่มีที่เปรียบได้ "เพราะพระพุทธศาสนาเท่านั้น ที่จะพาไปให้รู้จักพลังพิเศษ คือความคิดที่สามารถทำลายความทุกข์ได้" ตั้งแต่ทุกข์น้อย จนถึงทุกข์ทั้งปวง จนถึงเป็นผู้ไกลทุกข์สิ้นเชิง ไม่มีเวลากลับมาให้เป็นทุกข์อีกเลย ตลอดไป .. "

"แสงส่องใจ" ๓ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๓๗
สมด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๗ เมษายน ๒๕๖๕

การสร้างพระประธาน หรือร่วมหล่อพระพุทธรูปต่างๆ เท่าที่สังเกตมา คนที่ได้ทำบุญเหล่านี้เป็นประจำ จะไม่ตกต่ำ จะมีคนคอยสนับสนุนด้านต่างๆ ชีวิตจะมั่นคงขึ้นเรื่อยๆ สิ่งดีๆที่เป็นมงคลจะทยอยวิ่งเข้าหา อาจช้าบ้างเร็วบ้างก็แล้วแต่บุคคล... บุญนี้ สิ่งสำคัญไม่ใช่เพียงแค่การสละออกเท่านั้น แต่ที่สุดแล้ว นั่นคือ การที่จิตมีความสุขและสามารถจดจำภาพพระพุทธรูปองค์นั้นๆไว้ในใจได้ตลอดเวลาต่างหาก ซึ่งถ้าทำได้ เราย่อมมีที่ไปที่ชัดเจนอย่างแน่นอน
คำสอนของพระอาจารย์มหานันทวัฒน์ เขมธัมโม (พระอาจารย์เอ บ้านสุมโน)

Credit: ขอขอบพระคุณที่มาจาก Facebook =AZX1Zqy7KRdv7JzmHpoAX5qEQa3tTDalSeQ1_KBNKddLyfjs1lnJGk_0oNDf7eaBQgZm0_bBkFoZJDs88hnypAQNx1KAC1ZYsqLikLrdOVmTRCm2vLaREY4hmNpX3BpKyhID5ZxzLwX4-LdwifhN7MwHJpDEhPlEqJTE-UBDdd5ubTt-0TrseKtHqt9JkiXIyeQ&__tn__=%2CO%2CP-R']บ้านสุมโน

เราต้องเห็นทุกสิ่งทุกอย่างในแต่ละวัน ให้ปรากฏสภาพของความไม่เที่ยง ของความเป็นทุกข์ ของความไม่มีอะไรให้เรายึดถือมั่นหมาย ให้เป็นปกติธรรมดา เห็นได้ทุกครั้ง รู้สึกได้ทุกครั้ง ไม่ว่าจะตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง จมูกได้กลิ่น ลิ้นได้รส กายสัมผัส ใจครุ่นคิดก็ตาม ต้องรู้เท่าทันว่ามันไม่เที่ยง เดี๋ยวมันก็สลายตัวไป มันเป็นทุกข์ ถ้าเราไปยึดถือมั่นหมาย เราจะทุกข์แน่นอน มันเป็นอนัตตา ไม่มีอะไรดำรงทรงอยู่ได้ ท้ายสุดก็เสื่อมสลายไปทั้งหมด ถ้าสามารถเห็นได้ดังนี้ตลอดเวลา จึงจะได้ชื่อว่าเราเป็นนักปฏิบัติที่แท้จริง

แต่ก็เป็นได้เพียงนักปฏิบัติเท่านั้น จนกว่าจิตใจเราจะยอมรับว่าสภาพทั้งหลายเหล่านั้น เป็นปกติ ธรรมดาของการเกิดมา ของการมีร่างกาย ของการปรากฏสรรพสิ่งในโลกนี้ จะต้องมีสภาพไม่เที่ยงเป็นปกติ เป็นทุกข์เป็นปกติ ไม่มีอะไรยึดถือมั่นหมายได้เป็นปกติ แล้วจิตใจก็ถอนความปรารถนาในร่างกายตนเอง ถอนความปรารถนาในร่างกายคนอื่น ถอนความปรารถนาในการเกิดขึ้นมาได้ ถ้าอย่างนั้นจึงจะได้ชื่อว่าเราเป็นนักปฏิบัติ เป็นผู้ที่กระทำเพื่อมรรค เพื่อผลจริง ๆ

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เทศน์ช่วงทำกรรมฐาน ณ บ้านอนุสาวรีย์...

.
"คนดีอยู่ที่ไหน"

" .. คนดีอยู่ที่ไหน "คนดีอยู่ที่ตัวเรา" ถ้าเราดี ไปไหนมันก็ดี เขาจะนินทา สรรเสริญ จะว่าอะไร ทำอะไร เราก็ยังดีอยู่ แต่ถ้าเรายังไม่ดี เขานินทา เราก็จะโกรธ ถ้าเขาสรรเสริญเราก็ยินดี ก็หวั่นไหวอยู่อย่างนั้น

เมื่อรู้ว่าคนดีอยู่ที่ไหนแล้ว "เราจะมีหลักในการปล่อยวางความคิด" เราจะไปอยู่ที่ไหน คนเขาจะรังเกียจ หรือเขาจะว่าอะไร ก็ถือว่าไม่ใช่เขาดีหรือเขาชั่ว "เพราะดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวเรา" เราย่อมรู้จักตัวเราเองยิ่งกว่าใคร .. "

"ใต้ร่มโพธิญาณ"
พระโพธิญาณเถร (หลวงปู่ชา สุภัทโท)

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๖ เมษายน ๒๕๖๕

ถาม : คำว่า “หยุด” ที่หลวงพ่อสด ท่านกล่าวไว้ว่า จะไปทางนี้ต้อง “หยุด” ถ้าไม่หยุดก็ไปไม่ได้ และหยุดอย่างเดียวเท่านั้น สำเร็จ หรือเป็นตัวสำเร็จ อยากกราบถามหลวงพ่อค่ะว่า ในการ “หยุด” นี้ เอาอะไรเป็นเกณฑ์วัด เป็นเรื่องของกายหรือเรื่องของใจคะ?

ตอบ : คำว่า “หยุด” ณ ที่นี้หลวงพ่อ (หลวงพ่อวัดปากน้ำหรือหลวงปู่สด) ท่านหมายถึง หยุดทำชั่วทางกาย ทางวาจา ทางใจ กล่าวอีกนัยหนึ่ง คือ หยุดกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต ด้วยการปฏิบัติไตรสิกขา คือ อธิศีลสิกขา (ศีลยิ่ง) อธิจิตสิกขา (จิตยิ่ง) อธิปัญญาสิกขา (ปัญญายิ่ง)
ในการ “หยุด” ทางใจ นั้นเริ่มด้วยการอบรมใจให้สงบ ให้หยุด ให้นิ่ง เป็นสมาธิแนบแน่นมั่งคง ณ ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ ๒ นิ้วมือ อันเป็นที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม ด้วยอุบายวิธี ๓ อย่างประกอบกัน คือ

1. อาโลกกสิณ โดยการเพ่งดวงแก้วกลมใส (นึกให้เห็นด้วยใจ เพื่อรวมใจคือความเห็นด้วยใจ ความจำ ความคิด ความรู้ ให้อยู่กับดวงแก้ว และให้รวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน)

2. พุทธานุสสติ ด้วยการให้กำหนดบริกรรมภาวนาว่า “สัมมาอะระหังๆๆ” เพื่อประคองใจให้หยุดให้นิ่งอยู่ตรงกลางและให้น้อมพระพุทธคุณ...

การทำบุญ ทำให้ง่ายทำให้สะดวกเข้าไว้ ผลบุญก็ได้ง่ายได้สะดวก

ถาม : หลวงพ่อคะ เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กเวลาทำสังฆทานเขาก็จะมีพิธีครบหมดเลย แต่ว่าเดี๋ยวนี้ก็บางครั้งแค่ยกไปวาง เอาเงินใส่ถัง จะมีผลเหมือนกันไหมคะ ?
ตอบ : ขึ้นอยู่กับกำลังใจของเรา

คำถามนี้เคยมีคนญี่ปุ่นคนหนึ่ง เขาไปที่วัดท่าซุง แล้วเขาข้องใจมากเลย เขาหาคนตอบคำถามไม่ได้ บังเอิญไปเจอกับอาตมา เขาก็ถาม แต่พ่อเจ้าประคุณพูดไทยฟังยากเป็นบ้า ต้องแปลเป็นไทยอีกรอบหนึ่ง คือเขาพูดไทยสำเนียงญี่ปุ่นเร็วปรื๋อเลย

เขาถามว่า "ที่ประเทศญี่ปุ่นของเขา เวลาคนจะทำบุญจะมีกล่องบริจาคอยู่ ให้เราไปยืนอธิษฐานจนกว่าเราจะพอใจ เสร็จแล้วก็โยนเงินใส่กล่อง แต่ที่วัดท่าซุงนี่คุณมีโอกาสยืนอยู่หน้าหลวงพ่อวัดท่าซุงไม่ถึง ๓ วินาที เหมือนกับวิ่งทำบุญกันเลย ทำไมต่างกันขนาดนี้ ?"

ก็บอกกับเขาบอกว่า "คุณเคยเห็นเด็กเล็ก ๆ ไหม ?"
เขาบอกว่า "เคยครับ เคยเลี้ยงน้อง"

บอกเขาต่อว่า "ตอนที่เขาหัดเดินใหม่ ๆ เราต้องจูงเขาใช่ไหม ?"
เขาตอบว่า "ใช่"

ก็เลยบอกเขาบอกว่า "ประเทศญี่ปุ่นของคุณ ทำบุญแบบจูงเด็กเดิน แต่ที่นี่เขาเป็นผู้ใหญ่ เขาวิ่งทำบุญกันแล้ว"...

พระอาจารย์กล่าวว่า "มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน จะตกถิ่นฐานใดคงไม่แคลน ถึงคับแค้นก็พอยังประทังตน" ในเมื่อวิชาความรู้ครูบาอาจารย์ท่านก็ถ่ายทอดให้หมดแล้ว ก็เหลืออยู่แต่เราเท่านั้น ว่าจะศึกษาและนำเอาไปใช้ได้เท่าไร ต้องกล้าได้กล้าเสีย กล้าเปลี่ยนแปลง กล้าสู้ครู แล้วจะวิวัฒนาการได้เร็วกว่าคนอื่นเขา

ในชีวิตนี้ตั้งแต่เป็นลูกศิษย์หลวงพ่อวัดท่าซุงมา มีครั้งเดียวที่รู้สึกว่าเสียใจ ก็คือท่านบอกว่า "เล็ก..ตั้งแต่นี้ไปเทศน์แทนพ่อทีนะ" กราบเรียนตอบไปแบบไม่ต้องคิดว่า "ขออนุญาตผ่านครับ ผมกลัวโดนถีบตกธรรมาสน์..!"

หลวงพ่อท่านยังเมตตาทักท้วงว่า "ตำแหน่งใบฎีกาเท่ากับเป็นตัวแทนของหลวงพ่อ ถ้าแกไม่เอาแล้วใครจะทำ ?" อาตมาก็ได้แต่เงียบ เพราะว่าตอนนั้นยังรักตัวเองมากจนเกินไป"

"ภายหลังมานึกว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านนั้น นอกจากงานท่วมหัวแล้วยังป่วยหนักเป็นปกติ การที่ต้องลงเทศน์ทุกวันพระจัดเป็นภาระหนักมาก อุตส่าห์ขอให้ช่วยแบ่งเบาภาระแล้ว อาตมากลับไปกลัวคนอื่นเขาจะว่า จึงไม่สมกับที่ปฏิญาณตนว่ามอบกายถวายชีวิตต่อพระรัตนตรัย..!

แต่ถ้าใครเคยอยู่วัดท่าซุงมาจะรู้ว่า "จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย...

.
"ผู้มีชีวิตอยู่ด้วยปัญญาเป็นของดี"

" .. พระพุทธเจ้าท่านสอนว่า "ผู้มีชีวิตอยู่ด้วยปัญญาเป็นของประเสริฐ" ด้วยเหตุนี้ คำว่าประเสริฐแปลว่าของดี "ผู้มีชีวิตอยู่ด้วยปัญญาเป็นของดี" หมายความว่าถ้าหากเห็นความเสื่อมของตนอยู่ตลอดการเวลา "เราจะต้องเร่งรีบทำภาระกิจของตน สิ่งที่ควรทำสำเร็จให้รีบร้อนทำให้สำเร็จเสีย" เพราะความเสื่อมสูญสิ้นไม่หยุดยั้งแต่ละนาทีวินาที

เหตุนั้น "จึงรีบเร่งทำเสียในกิจของตนที่จะพึงทำ จึงเป็นของประเสริฐ" คนบางคนที่เข้าใจว่า "พิจารณาถึงความเสื่อมแล้วเป็นเหตุให้เศร้าใจ" เป็นเหตุให้ไม่อยากทำภาระกิจใด ๆ ทั้งหมดนั้น "เรียกว่าเป็นผู้ประมาทโดยแท้" ไม่ได้ชื่อว่าชีวิตเป็นของประเสริฐ "ไม่ได้ชื่อว่าชีวิตประกอบด้วยปัญญา" ชีวิตอันนั้นเป็นของประเสริฐ .. "

"สนทนาธรรม" (หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี)
สิงคโปร์ วันที่ ๑๕ ธันวาคม ๒๕๑๙

จงเห็นทุกข์ แต่อย่าเป็นทุกข์
ธรรมโอวาทหลวงพ่อพระราชพรหมยาน

องค์สมเด็จพระชินสีห์ตรัสว่า เธอจงคิดไว้เสมอว่า ชีวิตเลือดเนื้อและร่างกายถ้ายังมีอยู่เพียงใด คำว่าหมดทุกข์ไม่มี เราจะต้องประสบกับความทุกข์อย่างนี้ตลอดเวลา

ถ้าเราจะสิ้นทุกข์ได้ ก็เพราะอาศัยเห็นว่า ร่างกายที่เราเกิดมานี่มันเป็นทุกข์ แล้วก็สมบัติที่เราถือว่าเป็นเราเป็นของเรา นี่มันได้มาด้วยความทุกข์ คืออาศัยความเหน็ดเหนื่อยเป็นของสำคัญ ถ้าเราไม่เหน็ดเหนื่อยแล้วเราก็ไม่ได้มา เมื่อได้มาแล้ว หามาได้แล้ว แทนที่จะใช้สอยให้มันเป็นการพอดี ให้มันทรงอยู่กับเรา มันก็เปล่า มันก็สิ้นไปเสื่อมไป ทำไมจึงจะมานั่งสนใจด้วยอาหาร ด้วยเรื่องร่างกาย
แต่ที่กล่าวอย่างนี้ ไม่ใช่ให้ทำลายร่างกาย ไม่ใช่อดอาหาร เพราะว่ามันเกิดมาแล้ว ร่างกายที่เกิดมาเราก็ต้องเลี้ยงมัน มันเป็นของธรรมดา แต่ถ้าหากว่าเราจะถึงปรารถนาในมันนั้น เห็นไม่สมควร
จงมีความรู้สึกอยู่เสมอว่า หน้าที่ในการบริหารร่างกาย เราจะพึงทำเมื่อร่างกายต้องการอะไรบ้าง แต่ไม่ฟุ้งเฟ้อเกินไป ตั้งใจบริหารมันเข้าไว้ เพื่อว่าเป็นการระงับความทุกข์ส่วนหนึ่ง แต่ทว่ามันไม่ได้เป็นการหายทุกข์...

หลวงพ่อสนทนาธรรมกับในหลวง
พอเข้าที่นั่ง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว(รัชกาลที่ ๙)

สมเด็จพระบรมราชินีนาถ สมเด็จเจ้าฟ้าสิรินธรฯ
ท่านก็เข้าไป ท่านถามอะไรหลายอย่าง ความจริง
ที่มีพระราชดำรัสถามนี่ คิดว่ามีบางอย่างที่ไม่
ควรนำมาออกอากาศ หรือนำมาพูดกันเพราะเป็นเรื่อง
ส่วนพระองค์ แต่ทว่า ที่ทรงถามนั้น ไม่มีอะไร ไม่ใช่
เรื่องบ้าน ไม่ใช่เรื่องเมือง ไม่ใช่เรื่องบุคคล
ทรงถามเรื่องธรรมะ

ถ้าจะเกณฑ์ให้จำก็จำได้ไม่หมดเหมือนกัน ไม่รู้ว่าอะไรบ้าง
จะว่าปัญญาอ่อนหรือความจำเสื่อม ก็ยอมรับ เพราะว่า
พระราชดำรัสถามนั้น เป็นคำที่ลึกซึ้งคัมภีรภาพมาก
ละเอียดลออมาก จะเห็นได้จากพระราชวินิจฉัยของพระองค์
ข้อหนึ่ง จะพูดให้ฟัง ท่านตรัสว่า

หลวงพ่อขอรับ ผมว่าธาตุแท้นี่ไม่สกปรกนะขอรับ ธาตุแท้
มันสะอาด นี่ฟังกันจริงๆแล้วก็ต้องคิดให้มาก ว่าที่
พระองค์ตรัสว่าธาตุแท้นี้ไม่สกปรก ธาตุแท้สะอาดนี้น่ะ
เพราะว่าพระองค์ทรงเคยโต้กันมาแล้ว เรื่องกายสกปรก
ท่านตรัสถามมาสามรอบ อาตมาจำได้ ท่านทรงยืนยันว่า
ร่างกายไม่สกปรก แต่ความจริงท่านเห็น แต่ว่าท่านใช้
ปัญญาพิจารณาญาณของท่าน พูดกันง่ายๆว่า สอบ กันดีกว่า
ท่านทรงมีความเข้าใจดี...

สังฆทาน เป็นทานที่มีอานิสงส์มาก
กว่าทานส่วนบุคคลหลายแสนเท่า
โดย หลวงพ่อฤๅษี วัดท่าซุง

ที่นี้การถวายทานกับพระ ให้มุ่งหมายสังฆทาน
เป็นสำคัญ ทั้งนี้เพราะอะไร ก็เพราะว่าผู้รับกับผู้ให้
หรือวัตถุทาน ถ้าผู้รับบริสุทธิ์ ผู้ให้บริสุทธิ์
วัตถุทานบริสุทธิ์ ถ้าให้เป็นส่วนบุคคล
จะมีอานิสงส์มาก แต่ว่าน้อยกว่าสังฆทาน
หลายแสนเท่า

ถ้าผู้ให้บริสุทธิ์ วัตถุทานบริสุทธิ์โดยที่เรา
ไม่ได้ลัก ไม่ได้ขโมยใครเขามา ผู้รับไม่บริสุทธิ์
อานิสงส์ก็ต่ำลงไป นี่สำหรับทานส่วนบุคคลนะ
ถ้าสังฆทาน ผู้รับจะบริสุทธิ์หรือไม่ก็ตาม
อานิสงส์สังฆทานครบถ้วนบริบูรณ์
ทั้งนี้เพราะอะไร ก็เพราะว่าผู้รับไม่มีสิทธิ์
เป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว คำว่าสังฆทาน
นี่หมายถึงพระสงฆ์ทั้งหมด มีสิทธิ์ในทานนั้น
ฉะนั้นผู้รับทานอย่างอาตมารับแต่ผู้เดียว
ถือว่าเป็นผู้แทนสงฆ์ ถ้าถืออำนาจว่า
ของที่ฉันรับแต่ผู้เดียว ฉันใช้คนเดียว
อย่างนั้นคนให้ทานไปสวรรค์ คนรับทานไปนรก
จากหนังสือ โอวาทหลวงพ่อวัดท่าซุง เล่มที่ ๔
ขอบคุณที่มา : ศูนย์พุทธศรัทธา สำนักปฏิบัติพระกรรมฐานสาขาวัดท่าซุง www.BuddhaSattha.com

"คนคนหนึ่ง เมื่อแยกออกแล้ว มีสี่อย่างนี้เท่านั้น คือ มี ดิน น้ำ ไฟ ลม สัตว์ไม่มี มนุษย์ไม่มี ไทยไม่มี ฝรั่งไม่มี เขมรไม่มี ญวนไม่มี ไม่มีใคร มีดิน มีน้ำ มีไฟ มีลม เท่านั้นที่เป็นอยู่ แล้วสมมติว่าเป็นบุคคลเป็นสัตว์ขึ้นมา
ความเป็นจริงไม่มีอะไร ดินก็ดี น้ำก็ดี ลมก็ดี ไฟก็ดี ที่ประกอบกันเรียกว่ามนุษย์นี้เป็นไปด้วย อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา คือ เป็นของไม่แน่นอน เป็นของไม่ยั่งยืน เป็นของหมุนเวียน เปลี่ยนไป แปรไป อยู่อย่างนี้ ไม่ยั่งยืนอยู่กับที่ แม้แต่ร่างกายของเราก็ไม่แน่ไม่นอน เคลื่อนไหวไปมาอยู่เสมอเปลี่ยนไป ผมก็เปลี่ยนไป ขนก็เปลี่ยนไป หนังก็เปลี่ยนไป สารพัดอย่าง มันเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปหมด
จิตใจของเรานี้ก็เหมือนกัน มันก็ไม่ใช่ตัว ไม่ใช่ตน ไม่ใช่เรา ไม่ใช่เขา ที่คิดไปสารพัดอย่าง มันไม่แน่นอน บางทีคิดฆ่าตัวตายเลยก็ได้ บางทีคิดสุขก็ได้ บางทีคิดทุกข์ก็ได้ ถ้าเราไม่มีปัญญา เราก็ไปเชื่อจิตอันนี้ มันก็โกหกเราเรื่อยไป เป็นทุกข์บ้าง เป็นสุขบ้าง สลับซับซ้อนกันไป

จิตนี้มันก็เป็นของไม่แน่นอน กายนี้ก็เป็นของไม่แน่นอน รวมแล้วเป็นอนิจจัง รวมแล้วเป็นทุกขัง รวมแล้วเป็นอนัตตา...

พระอาจารย์เล่าว่า "ตื่นตีหนึ่ง เก็บที่นอนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกเดินมายังสำนักงานเจ้าอาวาส ผ่านต้นมะม่วงและมะปราง ปรากฏว่ามีลูกสุกตกลงเกลื่อนพื้นไปหมด บางส่วนเกิดจากความสุกงอมจนได้ที่ อีกส่วนหนึ่งเกิดจากฝีมือของ "นกมีหูหนูมีปีก"

การที่ "ตื่นแต่มืดแต่ดึก" แบบที่บางคนบอก เกิดจาก ๒ สาเหตุด้วยกัน สาเหตุแรกก็คืออายุมากแล้ว พูดง่าย ๆ ว่าโดยธรรมชาติคนแก่ย่อมนอนน้อยลง สาเหตุที่ ๒ เกิดจากการฝึกหนักตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นวัยรุ่น ทุ่มเทกับการปฏิบัติกรรมฐาน โดยยึดหลัก "กินน้อย นอนน้อย พูดน้อย ปฏิบัติให้มาก"

เมื่อต้องมาเป็นครูบาอาจารย์สั่งสอนลูกศิษย์ คำถามหนึ่งที่เจอก็คือ "ทำไมต้องตื่นเช้าขนาดนั้นด้วย ?" อาตมาตอบไปว่า "ต้องตื่นก่อนกิเลส ถ้ากิเลสตื่นก่อนเราจะฟุ้งซ่านไปทั้งวัน" เรื่องนี้หลายคนมีประสบการณ์ โดยเฉพาะบรรดาผู้ชายทั้งหลาย ถ้าไม่ได้เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ ย่อมเข้าใจดีว่าถ้ากิเลสตื่นก่อนแล้วจะเกิดอะไรขึ้น ?!!"

"สภาพจิตของเราทำงานตลอดเวลาแม้ว่าเราจะหลับ การที่เราจะหลับได้นั้นจะต้องมีสมาธิในระดับปฐมฌานหยาบ ไม่อย่างนั้นแล้วเราจะนอนไม่หลับและฟุ้งซ่านมาก...

ธรรมบรรยายในรายการ "เสียงธรรมจากมหาจุฬาอาศรม"
วันอาทิตย์ที่ ๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๖๕ เวลา ๑๙.๐๐ น. พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร. เจ้าอาวาสวัดท่าขนุน ประธานชุมชนคุณธรรมต้นแบบวัดท่าขนุน ประธานหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลท่าขนุน เจ้าสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดกาญจนบุรีแห่งที่ ๒๓ (วัดท่าขนุน) บรรยายธรรมในรายการ "เสียงธรรมจากมหาจุฬาอาศรม" แทนพระเดชพระคุณพระราชวิมลโมลี, ผศ.ดร. ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์ ซึ่งอาพาธ ณ กุฏิข้างป่าช้า วัดอุทยาน ถนนเลียบคลองบางกอกน้อย หมู่ที่ ๕ ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๕ เมษายน ๒๕๖๕

.
"พยายามฝึกหัดภาวนา"

" .. คำว่า "ภาวนานั้นมีหลายประเภท" ภาวนาให้จิตใจสงบด้วยบทบริกรรมภาวนาเช่น "พุทโธ" เป็นต้น หรือ "กำหนดอานาปานสติ คือลมหายใจเข้าออก" ให้มีความรู้สึกอยู่กับลม อย่างนี้ก็เรียกว่า "ภาวนา"

คือเอาลมเป็นอารมณ์ของใจ "ทำความรู้สึกไว้กับลมที่ผ่านเข้าออก" เราจะตั้งลมที่ตรงไหน ที่ลมสัมผัสมากกว่าเพื่อนในบรรดาที่ผ่านของลม เช่นดั้งจมูกเป็นต้น "เราก็ทำความรู้สึกไว้กับลมโดยความมีสติ นี่ก็เรียกว่าภาวนาเพื่อความสงบของใจ"

ภาวนาอีกประเภทหนึ่งได้แก่ "ปัญญา" คิดอ่านไตร่ตรอง "ไม่ว่าเรื่องจะสัมผัสมาทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจดีชั่วประการใด" พิจารณาเหตุผลใคร่ครวญในสิ่งเหล่านั้นจนได้รับประโยชน์ขึ้นมาจากสิ่งที่เข้ามาสัมผัสทั้งหลาย

นั้นก็เรียกว่าภาวนา "แล้วแต่จริตนิสัยของท่านผู้ใดที่จะชอบในการฝึกฝนอบรม เพื่อผลประโยชน์แก่ตน" การทำเหล่านี้ทำเพื่อเราทั้งนั้น ไม่ได้ทำเพื่อพระพุทธเจ้า ไม่ได้ทำเพื่อพระธรรม ไม่ได้ทำเพื่อพระสงฆ์องค์ใด

เพราะผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากการทำทั้งหมดนั้น "เราเป็นผู้ก่อเหตุแห่งความดีทั้งหลาย ผลจะพึงเป็นของเราโดยเฉพาะ"...

วาจาศักดิ์สิทธิ์ คือ วาจาที่มีอำนาจบันดาลให้สิ่งที่กล่าวออกไปสำเร็จได้ดังประสงค์ผู้ใดได้ฟังจะต้องทำตาม

วาจาศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นได้ง่ายๆ จะต้องมีบุญมารองรับด้วยการบำเพ็ญกุศลทางวาจาเอาไว้ คือ รักษาศีลข้อ ๔ เป็นอย่างดี โดยพูดจาไพเราะ อ่อนหวาน พูดคำจริงที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่น และงดเว้นวจีทุจริต คือ การพูดเท็จ การพูดคำหยาบ การพูดส่อเสียด และการพูดเพ้อเจ้อ

พระเดชพระคุณหลวงพ่อสดท่านกล่าวไว้ว่า "ถ้าใครต้องการวาจาศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ต้องพยายามห้ามวาจาทุจริตเสีย… พวกที่พูดวาจาพล่อยๆ เอาเรื่องเอาราวไม่ได้ วาจาเหลวไหลชนิดนี้ฆ่าวาจาของตัวเอง ทำลายความศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง ไม่มีใครทำให้ นี้ต้องอุตส่าห์แก้ไขวาจาของตนให้เป็นวาจาที่ไพเราะ อ่อนหวานอยู่ร่ำไป นี้เป็นประโยชน์แก่ตนด้วย เป็นประโยชน์แก่บุคคลอื่นด้วย เป็นทั้งประโยชน์แก่กันและกัน…"

"…หัดวาจาไพเราะเสียแต่ชาตินี้ ชาติต่อๆไปวาจาของตนศักดิ์สิทธิ์ จะพูดอะไรสำเร็จกิจหมดทุกอย่าง ถ้าใช้วาจาหยาบก็เท่ากับวาจาจอบตัวเอง ในชาตินี้ก็ดี วาจาหมดอำนาจหมดสิทธิ์ ไม่มีอำนาจอะไร พูดไปก็เท่ากับไม่ได้พูด พูดอะไรเป็นไม่สำเร็จ…"...

พุทธวิธีพิจารณาเพื่อความสิ้นทุกข์โดยชอบ

(สัมมาทิฏฐิ - สัมมาวายามะ) ปริวีมังสนสูตร
พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ ข้อ ๑๘๘-๑๙๒
ข้อแนะนำในการปฏิบัติ ก่อนจะฟัง พึงเข้าสมาธิสักครู่หนึ่ง เมื่อได้สมาธิดีแล้ว ฟังพุทโธวาท และน้อมธรรมมาสู่ใจ น้อมใจปฏิบัติตามพุทโธวาทตรง ๆ ให้เข้าใจแจ้ง และได้สภาวะจิตดีจริง เมื่อได้สภาวะดีใด ให้รักษาสภาวะนั้นออกมาสู่ชีวิตจริง
ดาวน์โหลดพระไตรปิฎกเสียงสมจริงได้ที่ www.uttayarndham.org หรือ www.soundcloud.com/uttayarndham
ที่มา
มูลนิธิอุทยานธรรม Uttayarndham Foundation

การปฏิบัติโดยลำดับ
คณกโมกคัลลานสูตร (ตถาคตเป็นเพียงผู้บอกทาง)
พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๔ ข้อที่ ๙๓-๑๐๔
-------------------------------------------------------------------
กดติดตามมูลนิธิอุทยานธรรม http://bit.ly/2VRwhuZ
มูลนิธิอุทยานธรรมสร้างและเผยแผ่พระไตรปิฎกเสียงสมจริงและวีดิทัศน์ต่าง ๆ เป็นธรรมทานแก่ทุกสรรพจิตในสากลโลก เป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา ถวายแด่พระศาสนา ท่านที่ประสงค์จะเผยแผ่สื่อธรรมต่อเป็นธรรมทาน สามารถเผยแผ่ได้ตามประสงค์โดยไม่ต้องขออนุญาตแต่อย่างใด เพียงกรุณาอ้างถึงที่มา (มูลนิธิอุทยานธรรม) ตามหลักสากล เพื่อความเจริญและประโยชน์สุขของผู้เผยแผ่เองทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า หากท่านผู้ใดประสงค์จะเผยแผ่เพื่อประโยชน์ตนหรือประโยชน์ทางการค้า มูลนิธิฯ ขอสงวนสิทธิ์โดยชอบตามกฎแห่งกรรมและกฎแห่งธรรม

=AZU6kWjarRHTkIRIQcB8Tp4oxnJjRhvfErd6VOLiLJ4F7wlBJS5M_EM9vE_J-ZtXlIxAbcw1aaLzl0MJ7kn9quhNuk190ci8NhLO1LIRfG3rCvhATgLVIF6v6sinqlMuv3E6EcfpVcWuvPKumwSDd_HDaEmYszbnaLiRdgn7WcFbD1MlEeDtYr3aMmGFJQX9yMA&__tn__=*NK-R']#ป่วยแล้วได้อะไร ?
=AZU6kWjarRHTkIRIQcB8Tp4oxnJjRhvfErd6VOLiLJ4F7wlBJS5M_EM9vE_J-ZtXlIxAbcw1aaLzl0MJ7kn9quhNuk190ci8NhLO1LIRfG3rCvhATgLVIF6v6sinqlMuv3E6EcfpVcWuvPKumwSDd_HDaEmYszbnaLiRdgn7WcFbD1MlEeDtYr3aMmGFJQX9yMA&__tn__=*NK-R']#เปลี่ยนความคิดชีวิตเปลี่ยน
=AZU6kWjarRHTkIRIQcB8Tp4oxnJjRhvfErd6VOLiLJ4F7wlBJS5M_EM9vE_J-ZtXlIxAbcw1aaLzl0MJ7kn9quhNuk190ci8NhLO1LIRfG3rCvhATgLVIF6v6sinqlMuv3E6EcfpVcWuvPKumwSDd_HDaEmYszbnaLiRdgn7WcFbD1MlEeDtYr3aMmGFJQX9yMA&__tn__=*NK-R']#อยากรู้ปฏิบัติมาเช่นไรให้ดูตอนป่วย
=AZU6kWjarRHTkIRIQcB8Tp4oxnJjRhvfErd6VOLiLJ4F7wlBJS5M_EM9vE_J-ZtXlIxAbcw1aaLzl0MJ7kn9quhNuk190ci8NhLO1LIRfG3rCvhATgLVIF6v6sinqlMuv3E6EcfpVcWuvPKumwSDd_HDaEmYszbnaLiRdgn7WcFbD1MlEeDtYr3aMmGFJQX9yMA&__tn__=*NK-R']#เรื่องเล่าดีๆจากหลวงตาม้า...

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๕

จำไว้ว่า..การตัดสินใจไม่มีใครถูกไม่มีใครผิด เพราะเป็นไปตามประสบการณ์และกำลังใจของเขาในตอนนั้น ตัดสินใจไปแล้วจะดีจะชั่วไม่ต้องมาดีใจเสียใจ นอกจากตั้งสติแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไป

ส่วนใหญ่แล้วมักไปหลงประเด็น อุตส่าห์ไปเก็บมะม่วงมาได้ ๕ ลูก เน่าไป ๒ ลูก ก็มานั่งเสียใจ จะเสียใจทำไมในเมื่อยังดีอยู่ตั้ง ๓ ลูก ทำอย่างกับเสียเงินซื้อ คนเรามักจะหลงประเด็นอยู่เรื่อย หลงประเด็นก็เพราะว่าขาดสติ ในหนังสือเพชรพระอุมา หลวงพ่อพระธุดงค์ท่านสอนแงซายว่า “เจ้าจงตื่นในขณะที่โลกหลับ” แงซายก็ถ่างตาทั้งคืน ตกลงว่าโง่หรือฉลาดกันแน่วะ ? ความจริงแงซายแกล้งกวนรพินทร์เล่น รพินทร์สงสัยว่าทำไมแงซายไม่ค่อยหลับไม่ค่อยนอน ความจริงคนที่ภาวนาอยู่ไม่ค่อยจะหลับ ขนาดแอบเดินไปใกล้ ๆ แล้วเตะ แงซายยังกันได้ทัน

...................................
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร. วัดท่าขนุน
www.watthakhanun.com

.
"ความคิดกับความจริง"

" .. ความคิดเอาเองกับความเห็นจริงเพราะมีสติพิจารณาด้วยปัญญาไม่เหมือนกัน "ความคิดเอาเองแม้บางทีอาจจะถูกต้องได้" แต่ก็เป็นการบังเอิญ "แต่ความเห็นจริงเพราะมีสติพิจารณาด้วยปัญญาจะถูกต้องเสมอ" ไม่เป็นการบังเอิญ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอน "ให้ใช้สติ ใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นความจริงทุกอย่าง ไม่ได้ทางสอนให้คิดเอาเอง" พุทธศาสนิกผู้เคารพในพระพุทธองค์ จึงควรต้องเคารพปฏิบัติตามที่ทรงสอนนี้ด้วย .. "

"สิ่งที่มีค่ากว่าเงินทอง"
พระนิพนธ์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร

“คนเรานั้นหากทำใจให้หนักแน่นได้ประดุจพระแม่ธรณีแล้ว ดีวิเศษกว่าผู้อื่นแน่
การที่มีผู้หนึ่งผู้ใดมากล่าวใส่ร้ายป้ายสี มาด่าก็ดี เราทำจิตนี้ได้แล้ว คือไม่ยินดียินร้ายกับคำด่า

คำว่าของคน ไม่ปรุงจิตใจในคำด่าของผู้อื่น ว่าเจ็บ ว่าแสบ ว่าปวดมากเหลือเกินแทบทนไม่ไหวแล้ว ก็ชื่อว่าเราชนะใจเราเอง แล้วก็ชนะใจผู้อื่นด้วย เพราะเราถือว่า เรามิได้เป็นไปตามที่เขากล่าว

เมื่อผ่านหูซ้ายก็ให้ทะลุหูขวาไปโดยไม่ต้องโต้ตอบเถียงตอบ นิ่งได้ดุจแม่ธรณี ในไม่ช้าเขาผู้นั้นย่อมแพ้ภัยไปเอง”

หลวงปู่หงษ์ พรหมปัญโญ
สุสานทุ่งมน จ.สุรินทร์
Credit: ขอขอบพระคุณที่มาจาก Facebook Nippaan.org