ทางที่เราไปคือทางที่พรานทั้งหลายไปไม่ถึง
ถึงแม้อยากจะไปใจจะขาดก็ไปไม่ได้
เพราะที่ศรีอารย์จะไปคือพระนิพพาน
รัก
ในห้อง 'จักรวาลคู่ขนาน' ตั้งกระทู้โดย emaN resU, 5 กุมภาพันธ์ 2010.
หน้า 16 ของ 209
-
เรามาอยู่ในโลกนี้แค่ชั่วคราว แต่ทำราวจะอยู่ชั่วนิจนิรันด์
-
นิพพาน อีกแล้ว อิอิ
เราไปได้ แต่ไม่ไปเมื่อ 52 อสงไขยที่ผ่านมาแล้ว
เพราะอะไร รู้ไหม? -
-
<!-- google_ad_section_start(weight=ignore) -->Sriaraya5<!-- google_ad_section_end --><SCRIPT type=text/javascript> vbmenu_register("postmenu_3107825", true); </SCRIPT>
สมาชิก
<!-- google_ad_section_start(weight=ignore) -->duangtham<!-- google_ad_section_end --><SCRIPT type=text/javascript> vbmenu_register("postmenu_3107855", true); </SCRIPT>
สมาชิก
[ame=http://www.youtube.com/watch?v=-256AvWZzZY]YouTube - ผู้เสียสละ- สายัณห์ สัญญา[/ame] -
เพราะหากอวิชชา ยังมิได้ปหานให้สิ้นแล้วไชร์จึงชื่อยังไม่บรรลุพุทธะแต่หากรู้แจ้งซึ่งความเป็น
พระสาวกและพระปัจเจกโพธิตลอดถึงพระศาสดาจารย์
ก็มิอาจดำรงค์อยู่ซึ่งโพธิสัตว์วิสัย
นิพพานนั่นแหละเป็นบ่อเกิดขุมทรัพย์ของความรักความปรารถนาดีทั้งปวง -
<TABLE class=tborder id=post3104525 cellSpacing=0 cellPadding=6 width="100%" align=center border=0><TBODY><TR vAlign=top><TD class=alt1 id=td_post_3104525 style="BORDER-RIGHT: #ffffff 1px solid">ดวงธรรมญาณมีอยู่ก่อนแล้วในอากาศธาตุ
อันที่จริงร่างกายนี้เป็นแต่ธาตุดินเปลือกที่ห่อหุ้มดวงธรรมญาณ
เป็นร่างเทียม ที่จิตเรามายึดถือครอง แต่แรกๆก่อนมาอาศัยเขาอยู่
เราก็รู้ว่าเรามาจากไหน แต่พออาศัยนานวันเข้าก็ไปหลงยึดเป็นตัวตนของเรา
จริงๆซะนี่ ต่อมาเมื่อมาถือปฏิบัติขัดเกลา ความโลภ ความโกรธ ความหลงออก
ไปเสียบ้าง สัญญาเก่าความจำได้หมายรู้ก็จะผุดขึ้น ว่าต่างอันต่างจริงคนละ
ส่วน ไม่ใช่ของสิ่งเดียวกันอย่างที่กิเลสมันปิดปังเอาไว้ แท้จริงแล้วเป็นของ
หลายสิ่งหลายอย่างประชุมรวมกันเป็นรูปร่างกายนี้ขึ้นมา
มีคำถามเนินนานมาแล้ว ว่าโลกมีที่สิ้นสุดไหม
ถ้าท่านสามารถพิจารณาเห็นความเสื่อมของสังขารร่างกายอยู่ทุกขณะจิต
ท่านได้คำตอบไปแล้ว ว่าโลกย่อมมีวันถึงกาลแตกดับสลายอย่างแน่นอน
จิตส่วนหนึ่ง ร่ายกายส่วนหนึ่ง แยกออกจากกันอย่างเอกเทศ
แยกจิตออกจากกายทำจิตให้เหนือกว่าอารมณ์จะพบเราท่านไม่มีในที่ใดๆ<!-- google_ad_section_end -->
</TD></TR><TR><TD class=alt2 style="BORDER-RIGHT: #ffffff 1px solid; BORDER-TOP: #ffffff 0px solid; BORDER-LEFT: #ffffff 1px solid; BORDER-BOTTOM: #ffffff 1px solid"><SCRIPT type=text/javascript> vbrep_register("3104525")</SCRIPT></TD><TD class=alt1 style="BORDER-RIGHT: #ffffff 1px solid; BORDER-TOP: #ffffff 0px solid; BORDER-LEFT: #ffffff 0px solid; BORDER-BOTTOM: #ffffff 1px solid" align=right></TD></TR></TBODY></TABLE> -
ครูบาอาจารย์ท่านกล่าวใจความว่า "ร่างกายเรานี้เสมือนเป็นห้องสมุดขนาดใหญ่บรรจุสรรพวิชาตำราไว้มากมายสุดที่จะประมาณ" ท่านคงจะหมายความว่า การคิดค้นร่างกายเรานี้ทำให้เกิดปัญญาเห็นตามจริงนะ<!-- google_ad_section_end -->
-
พระสาวกเราก็ไม่เอา ปัจเจกเราก็ไม่เอา พุทธะเราก็ไม่เอา เราเดินไปตลอดจนถึงนิพพานแล้วเราก็ไม่เอา ท่านว่าเราจะไปไหน -
พรานพึงพอใจแล้วกับตัวตนเช่นนี้ พรานหยุดแล้ว แต่ท่านสิยังไม่หยุด แสวงหานิพาน
ถ้าท่านรู้จักหยุด รู้จักพอจริงๆ นิพานก็อยู่แค่เอื้อม -
Sriaraya5<!-- google_ad_section_end --><SCRIPT type=text/javascript> vbmenu_register("postmenu_3107825", true); </SCRIPT>
สมาชิก
<!-- google_ad_section_start(weight=ignore) -->duangtham<!-- google_ad_section_end --><SCRIPT type=text/javascript> vbmenu_register("postmenu_3107855", true); </SCRIPT>
สมาชิก
เอาขนมมาให้กินระหว่างเดินทาง...
ไฟล์ที่แนบมา:
-
-
-
<!--coloro:#aa33ff--><!--/coloro-->ไม่มีไฟใดเสมอด้วย ราคะ
ไม่มีโทษใดเสมอด้วย โทสะ
ไม่มีทุกข์ใดเสมอด้วย ขันธ์ ๕
ไม่มีสุขใดเสมอด้วย ความสงบ<!--colorc--><!--/colorc-->
<!--coloro:#ff22ff--><!--/coloro-->ที่ใดมีของรัก ที่นั่นมีโศก
ที่ใดมีของรัก ที่นั่นมีภัย
ไม่มีของรักเสียแล้ว
โศกภัยก็ไม่มี<!--colorc--><!--/colorc-->
-
ความรักและเมตตาที่แท้จริงไม่ได้ประกอบด้วยพยัญชนะและตัวสะกด
นิพพานที่แท้จริงก็เช่นกันไม่ได้ประกอบด้วยตัวอักษร
ผู้แสวงหานิพพาน แต่ยังไม่รู้จักตนเอง คิดว่าเมื่อไหร่จะถึง...
:z3
อ้าว...ลืมตัว ลืมตัว สหาย!ขอยากินหน่อย...ก่อนจะเตลิดเปิดเปิงไปมากกว่านี้ ;)
ขอเป็นยารสรักแท้ รสอื่นไม่อ้าว...(ขอเขายังจะเรื่องมากอีก อิ..อิ..)
catt3 -
อุเบกขา...การกระทำตามคำนี้ทำได้ยากนัก
วาง...การกระทำตามคำนี้ไม่ง่ายเลย
ความสมดุลแห่งจิตยังไม่มี .........2 คำนี้ ยากนักที่จะเข้าใจ
ก่อนจะผ่านสิ่งใดๆ ไปได้ หากมัวแต่อ่านตำรา รู้ตามตำรา
ครูบาอาจารย์ท่านคงไม่คิดคำชุดนี้ขึ้นมา
สงบ ดู รู้ วาง...
เพราะทุกคนต้องรู้ด้วยตนเองทั้งนั้น
การจับเอาคำตามตำรามาเรียงร้อย มันก็ดูขลังดี
แต่หากจะให้ศักดิ์สิทธิ์มีพลังแห่งการรู้แจ้งจริงๆ แล้ว
คุณเท่านั้นที่เป็นผู้พิสูจน์
:z17
โอ๊ย...มึน โอ๊ย...งง
ปลงซะไม่ปลงจะเสียคน....แต่ปลงไม่ไหว มีแต่จะให้
เอาความรักไปเพื่อน!...;) -
สหาย ณ. มาเคียงเยือน ถึงเรือนรัก
พริ้วสะบัด ธรรมคุณ อรุณฉาย
ตะวันส่อง คำประเสริฐ พริ้งเพลิดใจ
ทิวาใส อมฤตรส พจนา
อ้าว...ลืมตัว ลืมตัว สหาย!ขอยากินหน่อย...ก่อนจะเตลิดเปิดเปิงไปมากกว่านี้ ;)
ขอเป็นยารสรักแท้ รสอื่นไม่อ้าว...(ขอเขายังจะเรื่องมากอีก อิ..อิ..)
ยาใดใด ไม่เห็นสม จะดมดื่ม
ในเมื่อตื่น อยู่ในรัก ธรรมรักษา
เมตตาจิต พินิจให้ ทุกเพลา
คุณประเสริฐ รักเมตตา พาจำเริญไฟล์ที่แนบมา:
-
-
ใด้ใจพรานมาก เดี๋ยวพรานพิเศษ จนท.ฝ่ายปรนเปรอความรักจะมอบ ประกาศนียบัตร
นักรักทรงคุณค่า สำหรับผุ้ที่บรรลุแล้วซึ่งความเข้าใจ ในความสงบ ความสวยงาม แห่งความรัก
ชื่นใจ บุญรักษา -
ไฟล์ที่แนบมา:
-
-
พี่ให้จริง กับน้องหญิง ผู้เดียวหนา
โปรดเก็บไว้ แนบในอก ในอุรา
ด้วยเลอค่า สูงส่งยิ่ง กว่าสิ่งใด........ (kiss)
หน้า 16 ของ 209